Back
အား ကစား

ငယ်ငယ်ကလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် – အပြာစာပေ

Published on July 30, 2024
ည ၁၂ နာရီကျော်နေပြီ ယောင်္ကျားဖြစ် သူပြန်အလာကို စောင့်နေရတာ သီရိတစ်ယောက်သစ်ကုလားအုပ်ဖြစ်တော့မယ် အခုတလောစီးပွားရေးကလည်းသိပ်အဆင်မပြေ အဲ့ဒါကိုအကြောင်းပြပြီး လင်တော်မောင်ကမှုးမှုးရူးရူးနဲ့ ပြန်လာ ပြီးရင်တခါထဲအသေကောင်လိုတန်းထိုးအိပ် သီရိခမျာ အရက်နံ့ကတထောင်းထောင်း အိပ်ရင်းဟောက်လိုက်တာကလည်း မီးရထားစက်ခေါင်းကြီးအလား သူ့ဘေးမှာလှဲရင်း အိပ်မရတဲ့ညတွေလည်းများနေပါပြီ အိပ်လို့မရတိုင်း ကိုယ့်အဖုတ်ကလေးကိုယ် လက်ကလေးနဲ့ကလိလိုက် နို့ကလေးကို အသာလေးချေလိုက်နဲ့ အာသာဖြေနေရတာပေါ့။ ဒီယောင်္ကျားကိုယူရတာ အိမ်ထောင်ရေးသုခလည်း အပြည့်အဝမခံစားရ ပြီးတော့မငတ်ရုံတမယ် နေရတော့ တခါတလေ ယူမိတာမှားပြီလို့တောင်တွေးမိသေးတယ်အိမ်ကလည်း သဘောမတူတဲ့သူနဲ့ယူလို့ဆိုပြီး ပစ်ထားတာ အခုမှအိမ်ပြန်သွားရင်လည်း အိမ်ကပြန်လက်ခံမယ်မထင်ဘူး။ သီရိဘဝများ ရှေ့လည်းမတိုးသာနောက်လည်းမဆုတ်သာ ဆိုသလိုအကျဉ်းအကြပ်ထဲရောက်နေတာပေါ့ဟော ကိုယ်တော်ချောပြန်လာပါပြီ အသံကိုကအာလေးလျှာလေးနဲ့ မူးနေပြီပေါ့ အင်း ဒီညလည်း ငတ်ပြန်ပြီဒီညတော့ သူတစ်ယောက်ထဲမဟုတ်ဘူး လူတစ်ယောက်သူ့ကိုတွဲပြီးပြန်လာတယ်။ ပထမတော့မျက်နှာကို သေချာမမြင်ရဘူး နောက်သူ့မျက်နှာကိုမြင်လိုက်ရတော့ ကျမအံ့သြသွားတယ် သူ့နာမည်က မောင်ခိုင်တဲ့ ကျမယောင်္ကျားအောင်သူရယ် သူရယ် ကျမရယ်ဆိုတာငယ်သူငယ်ချင်းတွေလေ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကျမကိုအပြိုင်လိုက်ခဲ့တာ ကျမက ပိုက်ဆံချမ်းသာတဲ့ ကိုအောင်သူကိုဘဲရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ ကျမတို့လက်ထပ်တော့ သူက ကျမတို့ရှိတဲ့မြို့မှာ မနေချင်တော့ဘူးဆိုပြီးထွက်သွားလိုက်တာ အခုပြန်တွေ့တော့ တော်တော်အဆင်ပြေနေပုံရတယ် ပြီးတော့ ငယ်ငယ်ကထက်ပိုပြီးခန့်ညားလာတယ်။ မမှတ်မိတော့ဘူးလား သီရိ ကိုယ်မောင်ခိုင်လေ အင်း အင်း မှတ်မိပါတယ် ရုတ်တရက်ဆိုတော့အံ့သြသွားလို့ပါ လာအုံးဟ နင့်ယောင်္ကျားကိုလာတွဲအုံး ဒီကောင့်ကိုယ်ကတော်တော်လေးပါလား ကျမရယ်သူရယ် ကိုအောင်သူကိုတွဲပြီး အခန်းထဲက ကုတင်ပေါ် တင်ပေးလိုက်တော့ ကိုအောင်သူကမူးမူးရူးရူးနဲ့ သီရိလေးဒီကောင်ကြီးကိုမှတ်မိသေးလား မောင်ခိုင်လေကွာသီရိ.အင်း အင်းမှတ်မိတယ် မှတ်မိတယ် စကားမပြောနဲ့တော့အိပ်တော့နော် သီရိလေး နင်အပျိုတုန်းက ငါရယ် ဒီကောင်ရယ် နင့်ကိုပြိုင်လိုက်တာ မှတ်မိသေးလားအောင်သူရဲ့ မူးမူးရူးရူးနဲ့ပြောလိုက်တဲ့စကားကြောင့် သီရိကော မောင်ခိုင်ကောတစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်မကြည့်ရဲအောင်ဖြစ်သွားလေသည်။ သီရိလည်း မျက်နှာပူပူနဲ့ မောင်ခိုင်ကိုကြည့်လိုက်ရာ သူမအားတပ်မက်တဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေသည်ကိုတွေ့ရသည်။အောင်သူလည်း မှုးမှုးနဲ့အိပ်ပျော်သွားပြီဖြစ်ရာ အခန်းတစ်ခုလုံးတိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ ထိုစဉ် မောင်ခိုင်က သီရိ ငါ့ကိုရေတစ်ခွက်လောက်တိုက်ပါလား အော် အင်း အင်း လာလိုက်ခဲ့လေဟာသီရိ ရေခပ်လာတော့ မောင်ခိုင်က ဆိုဖာပေါ်မှာထိုင်နေရင်း သူမကို ပြုံးပြီးကြည့်နေလေသည်။ သီရိက ရေခွက်ကုလိ ှမ်းပေးရင်း နင်ကဘာပြုံးနေတာလဲ လို့မေးလိုက်ရာ နင်တော်တော်ပိန်သွားတယ်နော် သီရိ ဒါပေမဲ့ အလှကတော့မလျော့သွားဘူး လှနေဆဲဘဲ အာနင်ကလည်း ဘာတွေလျှောက်ပြောနေတာလဲ ငါကအအိုဖြစ်သွားပြီ ဘယ်သူကကြိုက်တော့မလဲ သီရိ တစ်ယောက်ပြောပြီးမှ မိမိစကားလွန်သွား သည်ကိုသတိထားမိပြီးခေါင်းငုံပြီးနေလိုက်သည်။ မောင်ခိုင်လည်း မအပါ ပြီးတော့ သူသီရိ ကိုတွေ့ချင်ခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား အခုသူ ပြန်တွေ့တော့ အလှမပျက်တဲ့အပြင် တင်သားတွေက ကားထွက်ပြီး နို့နှစ်လုံးကလည်း ငယ်ငယ်ကထက်ပိုပြီးဖွံ့ဖြိုးနေသည်။ တကယ်ဆို သူ အောင်သူလို ပိုက်ဆံမချမ်းသာခဲ့လို့ပေါ့ မဟုတ်ရင် ဒီတင် ဒီရင် တွေကိုသူစိတ်တိုင်းကျ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး သီရိရဲ့အဖုတ်ကလေးဟာလည်း သူ့အတွက်ဖြစ်ခဲ့မှာဘဲ စဉ်းစားရင်း မောင်ခိုင်တစ်ယောက် အောက်ကညီလေးက ဆန္ဒတွေပြလာပြီဟိုကောင်အောင်သူ့ကိုကြည့်ရတာ သီရိကိုညတိုင်းလည်း မကျွေးဘူးထင်တယ်သူသာဆို ညတိုင်းမလွတ်တမ်းတွယ်မိမှာဘဲ စဉ်းစားရင်းသီရိကိုကြည့်လိုက်တော့သူ့ကိုကြည့်နေတာနဲ့ အကြည့်ချင်းဆုံသွားလေသည်။ သီရိက ကမန်းကတမ်း အောက်ကိုငုံ့လိုက်ပြီး အပျိုရိုင်းလေးတစ်ယောက်လိုထမီစကိုလုံးချေနေသည်။ မောင်ခိုင်လည်း ဒီမြို့ကထွက်သွားပြိးကတည်းက အထာတွေကကျွမ်းနေပြီ သီရိတစ်ယောက်ဘာလိုအပ်နေသလဲဆိုတာသိတာပေါ့အဲ့ဒါနဲ့ သီရိ ထိုင်နေတဲ့ ဆိုဖာဘေးနားဝင်ထိုင်လိုက်တယ် ပြီးတော့ မောင်ခိုင်ရဲ့လက်တွေက သီရိရဲ့ နို့အုံပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။ သီရိခမျာလည်း ဒါဟာဖောက်ပြန်မှုကြီးဆိုပြီး ရုန်းနေပေမဲ့ အခုလိုယုယမှုတွေနဲ့ပြတ်လပ်နေတာကြာပြီဖြစ်တာကြောင့် ရုန်းကန်မှုတွေက သိပ်တော့အားမပါ အာတော်ပြီဟာမောင်ခိုင် နင်ပြန်တော့နော် မပြန်နိုင်ဘူးကွာ သီရိ ငါနင့်ကိုဟိုအရင်ကတည်းကချစ်ခဲ့တာ နင်သိပါတယ် ဟာ နင်ဒီတခါတော့မငြင်းပါနဲ့နော်ပြောပြောဆိုဆို မောင်ခိုင်က သီရိရဲ့နှတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို အတင်းဆွဲယူ နမ်းလိုက်လေသည်။ သီရိလည်း ရုန်းဖို့ကိုမေ့သွားပြီး တုန့်ပြန်အနမ်းတွေနဲ့ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်ဖြစ်သွားရာ မောင်ခိုင်က သူ့လျှာကြီးကို သီရိပါးစပ်ထဲ ထည့်ပြီး မွှေလိုက် နှတ်ခမ်းတွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးစုပ်လိုက်နဲ့ သီရိရဲ့ စိတ်တွေ အဆုံးစွန်ထိရောက်သွားလေတော့သည်။ ပြီးတော့ ဖြူဖြူဖွေးဖွေးနို့နှစ်လုံးကို အသာအယာဘဲ စုပ်နယ်ပွတ်သပ်ပေးနေရာ သီရိရဲ့လက်တွေက မောင်ခိုင်ကို သိုင်းဖက်ပြီး ကျောပြင်ကို အသာပွတ်ပေးနေမိတယ်ပြီးတော့ မောင်ခိုင်က သူမထမီကို ချွတ်လိုက်တော့ အရည်ရွှဲနေတဲ့ အဖုတ်လေးကဖောင်းဖောင်းလေးနဲ့ လိုးခငျစြရာ မောင်ခိုင်က သီရိပေါင်အတွင်းသားလေးတွေကို အသာလေးလျှက်ပေးနေရာက နေအဖုတ်အက်ကွဲကြောင်းလေးတလျှောက်အထက်အောက်စုန်ဆန်ကာ လျှက်ပေးလိုက်သည် လျှာစောင်းလေးတွေနဲ့စောက်စိကိုပွတ်တိုက်နေပါတယ် အစေ့လေးကို နှတ်ခမ်းနဲ့တေ့စုပ် နေရာ သီရိတစ်ယောက် အကြောတွေဆွဲပြီး အရည်တွေထွက်ကျကာ ပြီးသွားလေသည်။ မောင်ခိုင်ကလည်း အားရပါးရ အရည်တွေကိုမျိုချပြီး သူမပေါင်ကြားထဲကနေ ခေါင်းမဖော်ဘဲ ဆက်လျှက်နေတာပေါ့ အင်းမောင်ခိုင်လုပ်တော့ဟာ အား ငါမနေနိုင်တော့ဘူး ..ဟင်း..ရှီး အင်း သီရိ ငါ့ကိုလည်းနင်ပြန်လုပ်ပေးဦးလေနော် အင်း အင်းသီရိလည်း မောင်ခိုင်ရဲ့ ဒစ်ကလေးကိုအသာငုံလိုက်သည် ပြီးတော့ဒစ်ကိုဝိုက်ပြီးစုတ်ပေးလိုက်တော့မာင်ခိုင်လည်း မရိုးမရွနဲ့ ဖင်ကော့လာတော့သည်။ ဒစ်တခုလုံး သရေတွေနဲ့ ရွဲနေလေရာ သီရိလည်း ဒစ်ကိုလျှာဖျားလေးနဲ့ ပွတ်ပေးနေသလို လချောင်းကိုလည်း ဂွင်းတိုက်ပေးနေသည် မောင်ခိုင်လည်း စုတ်တသတ်သတ်နဲ့ သူမခေါင်းကို ကိုင်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ငင်လုပ်ကာ ပါးစပ်ကိုလိုးနေတော့သည်။ သီရိ လုပ်စို့ကွာ အင်း နင့်သဘောလေ မောင်ခိုင်က သီရိ ကားပေးထားသော ပေါင်ကြားလေးထဲဝင်ထိုင်ပြီး မသွင်းသေးဘဲ ဆောက်ခေါင်းဝမှာ လီးကိုတေ့ပြီး မွှေနှောက်လူပ်ရှားပေးနေသည် သီရိလည်း စိတ်တွေမရိုးမရွဖြစ်လာပြီး အပေါ်ကိုကော့ကော့ပေးနေမိတယ်။ ထို့နောက် သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့လီးကြီးနဲ့သူမရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို မဆံ့မပြဲထိုးမွှေရင်း သူမရဲ့နို့တွေကို ဆုပ်ချေပေးလိုက်သည် ပြွတ် ..ပြွတ်အားပြွတ်..အား လီးကလည်း ကြီး ဆောင့်အားကလည်းကောင်း ကြောင့် သီရိစိတ်တွေဆောက်တည်ရာမရအောင် ဖြစ်ပြီး အားရပါးရ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ဖြဲကားပေးလိုက်လေသည်။ သားအိမ်ကို ဒုတ်ခနဲ ဒုတ်ခနဲ လာလာဆောင့်တော့ တအင်းအင်းနဲ့ စည်းချက်လိုက်ပေးနေမိတယ်။ ခဏကြာတော့ သူလည်းအဆက်မပြတ် ဒရစပ်ဆောင့်ပြီး နောက်ဆုံး လီးကိုအတင်းဆောင့်သွင်းကာ သီရိရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ အရည်တွေကိုပန်းချလိုက်ပါတော့တယ်။ ပြီးတော့ သူက သီရိ ကိုယ်ပေါ်လှဲချလိုက်ပြီး နှတ်ခမ်း နှစ်လွှာကို ခပ်ဖွဖွလေးနမ်းလိုက်လေသည် သူတို့နှစ်ယောက် ရမ္မက်နွံထဲကျွံနေလိုက်တာ အခန်းထဲက ကိုအောင်သူရဲ့ ရေတောင်းသံကြားမှ အလန့်တကြားအဝတ်အစားတွေကောက်ဝတ် ရတယ် တော်သးတယ် ကိုအောင်သူကအိပ်ရာထဲကနေမှုးမှုးရူးရူးနဲ့ဘဲ လှမ်းတောင်းနေလို့ မောင်ခိုင် နင်ပြန်တော့နော် အင်း သီရိ နောက်နေ့တွေ့ဦးမှာလား အင်းပါ အချိန်ရရင်ပေါ့နော်ကိုအောင်သူကလည်းရေသောက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားရာကျမလည်း သူ့ဘေးနားအသာဝင်အိပ်ပြီး ကြီးမားပြီး ကြမ်းတမ်းလှတဲ့ မောင်ခိုင်ရဲ့လီးကြီး ကြိုပန်တွေးရင်းနောက်တခါထပ်ကြုံချင်ပါသေးတယ်။ ပြီးပါပြီ။

📖 ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်

📖

အချစ်အတွက်ကြွေခဲ့တဲ့ သစ်ရွက်တွေ

ရေးသားသူ – ဖိုးဇော် ပြင်းရှတောက်လောင်သော တေးဂီတသံစဉ်များက ခန်းမထဲရှိ လူများအားလုံးကို ဖမ်းစားတိမ်းမူးစေခဲ့သည့်တိုင် ကျနော့်ကို ထူးထူးခြားခြား ဘာရသမှ ပေးနိုင်ခြင်းမရှိ။ အရောင်စုံမီးများ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်နှင့် စီးမျှောလှုပ်ရမ်းနေကြသော သူငယ်ချင်းများသည်လည်း ယခုတော့ဖြင့် ကျနော့်ကို မေ့နေကြပြီ။ အထက်တန်းကျောင်းမှ သူငယ်ချင်းများ ပြန်လည်ဆုံစည်းခဲ့ကြသည့် ညစာစားပွဲမှအပြန် အနည်းငယ် အကြောရှည်တတ်သော သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်၏ စနက်ကြောင့် သူငယ်ချင်းတချို့တဝက်နှင့်အတူ ကျနော်က ကလပ်ထဲသို့ ပါလာခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်း ထိုအုပ်စုမှာ အကြောင်းပြချက်မျိုးစုံနှင့် မကြာခဏ တွေ့ဆုံနေကြဖြစ်ပြီး ကျနော်က တခါတရံမှ ဝင်ရောက်ပူးပေါင်းသူဖြစ်သဖြင့် အားနာပြီး လိုက်လာခဲ့ခြင်းလည်းဖြစ်သည်။ အသက်သုံးဆယ်ကျော်ခဲ့ပြီးသည့်တိုင် ယခုအခေါက်နှင့်ပေါင်းမှ လက်ဆယ်ချောင်းပင်ပြည့်အောင် မရောက်ဖူးသော အဝန်းအဝိုင်းမို့ ရောက်သည့်အခိုက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာသင်ယူမိသေးသည်။ သုံးခွက်မြောက်သော ဝီစကီခွက် ကုန်လွန်သွားပြီးသည့်အခါ ကျနော် အနည်းငယ်မြူးလာသည်။ ပါလာသော… Read More “အချစ်အတွက်ကြွေခဲ့တဲ့ သစ်ရွက်တွေ” »

2025-10-05 07:37:12
📖

စားပြီးမွေးသော တီလေး

“ဘယ်ကပြန်လာတာလဲ မိုးငယ်” “ဈေးက အစ်မရေ။ ဆပ်ပြာ၊ သွားတိုက်ဆေး၊ အမွှေးရေတွေ သွားဝယ်တာ။ ညနေစောင်းနေပြီ ဆိုပေမယ့် တော်တော်ပူတယ် အစ်မရယ်” “ဟုတ်တယ် ပူလာပြီ မိုးငယ်ရေ အပြင်ထွက်ရင် ထီးယူသွားမှပါကွယ်” ဘေးအခန်းက အစ်မကြီးကိုပြောရင်း မိုးငယ် တိုက်ခန်းတံခါးသော့ဖွင့်ကာ ဝင်လိုက်လေသည်။ မိုးငယ်ကတို့ တိုက်ခန်းက ၃ လွှာမှာရှိလေသည်။ ကွန်ဒိုနီးနီး အပြင်အဆင် ဝန်ဆောင်မှုများ ထည့်ထားပေးလေသည်။ မိုးငယ်ယောက်ျား လင်းသူက သင်္ဘောသူကြီး (ကပ္ပတိန်) ဖြစ်လေသည်။ မိုးငယ်ရော လင်းသူပါ နယ်မြို့အသီးသီးက ဖြစ်သည်။ မိုးငယ်က ရန်ကုန်မှာ အလုပ်လုပ်ရင်း သင်္ဘောသား လင်းသူနှင့် တွေ့ရှိကာ ချစ်ကြိုက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သုံးနှစ်လောက် ချစ်သူတွေအဖြစ် တွဲကြရင်း လင်းသူက ပိုက်ဆံစုကာ နေရာထိုင်ခင်း အဆင်ပြေပြီဆိုမှ မိုးငယ်ကို… Read More “စားပြီးမွေးသော တီလေး” »

2026-04-01 07:09:03
📖

အတိတ်လမ်း

မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် ကမ္ဘာပျက်လုမတတ် ဒေါသတွေ ငယ်ထိပ်ရောက်နေလို့၊ အသားတွေ တဆက်ဆက်တုန်လို့၊ ခံစားချက်တွေ မျိုသိပ်ထားရင်း မကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ငါ့ဘဝ အပျက်မခံနိုင်ဘူး။ အံကိုခပ်တင်းတင်းကြိတ်ရင်း အိမ်ထဲက ပြန်ထွက်လို့ ဒေါသတွေ ပြေဖျောက်ဖို့ ကျနော် ဘုရားအရိပ်အောက် ခိုလှုံပြီး ရသလောက် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် စုစည်းပြီး KK ဆီကို ဖုန်းခေါ်လိုက်တယ်။ “ဟယ်လို အောင် အိမ်မပြန်လာသေးဘူးလား။ မိုးချုပ်နေပြီလေ” “KK ဘုရားကို ခဏလောက် ထွက်လာခဲ့ပါလား။ အောင် စောင့်နေမယ်။ တနင်္ဂနွေတောင့်ကို လာခဲ့နော်” “အောင်ကတော့ လုပ်ပြီ။ KK လာခဲ့မယ်” ဖုန်းချသွားပြီး နာရီဝက်လောက်အကြာမှာ လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ ပါတိတ်အနီရောင်အပွင့်လေးနဲ့၊ သနပ်ခါး ပါးကွက်လေးနဲ့၊ ချစ်စရာအပြုံးလေးနဲ့ ကျနော့်အနားမှာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး “ကဲပြော ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ… Read More “အတိတ်လမ်း” »

2026-03-11 08:42:38
📖

ဘယ်လောက်ပင် ရှည်ရှည်

ကြူကြူက မြင့်မြင့်ရီကို အသာလက်တို့ပြီး ပြောလိုက်သည်ကို နုနု ကြားလိုက်တော့ ရှိုးကေ့စ်နောက်တွင်ရပ်၍ နေရင်းက အသာလေး မျက်လွှာလေးပင့်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။ အသက်က (၂၃) (၂၄) ထက်မပို၊ အသားက မဖြူသော်လည်း ခပ်လတ်လတ်လေးဖြစ်သည်။ နှာတံပေါ်ပေါ် မျက်နှာက မျက်လုံးကောင်းကောင်း မျက်ခုံးကောင်းကောင်းဆိုတော့ ချောမောခန့်ညားသည်။ အရပ်ကမြင့်မြင့် အားကစားသမားတွေပုံစံမျိုးမို့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း တောင့်တောင့်တင်းတင်းရှိသည်။ စတိုင်လ်ကလည်းဖြောင့်တော့ မင်းသားရှုံးလောက်သည်။ “ ဟင်…” နုနု သူမ၏မျက်လွှာလေးကို ချက်ချင်းပင် ပြန်၍ချပစ်လိုက်သည်။ သူနဲ့လည်း မသိဘဲနဲ့ ကိုယ်တော်က နုနုကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ့အပြုံးက စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဒါပေမယ့် ရင်တုန်သွားရသော နုနုကတော့ သူ့ဆီရောက်နေတဲ့ သူမရဲ့အကြည့်တွေကို ချက်ချင်းရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး မျက်လွှာလေးကို ချပစ်လိုက်သည်။ ခဏနေတော့မှ နုနုက မျက်လွှာလေးကိုပင့်ကာ သူရှိနိုင်မည့်နေရာကိုမှန်း၍… Read More “ဘယ်လောက်ပင် ရှည်ရှည်” »

2026-03-24 13:31:13
📖

ဘာနဲ့ အစားထိုးမှာလဲ

ညက တိတ်ဆိတ်လွန်း၍ အမှောင်က သိပ်သည်းလွန်းနေသည်။ ချစ်ထွန်း အပိုင်စားရထားသော ကားဂိုဒေါင်၏ နောက်ဖက် အိပ်ခန်းလေးထဲ၌မူ အပြာရောင် မီးပွင်းလေးက လင်းလက်၍နေသည်။ “ ဒါ အစ်ကို့ အိမ်လားဟင်…” “ ဟင့်အင်း….ကိုယ်က သူများဆီမှာ ကပ်နေရတာ…” “ အင်း…တော်တော် ချမ်းသာတာပဲ…” ကောင်မလေးက စကားတတ်ပြီး ဖေါ်ရွှေ၏။ ညဉ့်မယ်လေးတစ်ယောက်ကို ချစ်ထွန်းက ညလုံးပေါက်ဆွဲလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ “ မင်း…ကိုယ့်ကို ဈေးမပြောရသေးဘူးနော်…” “ ငါးခုလေ…အဲဒီပေါက်ဈေးပဲ…” “ အဟဲ…ငါးရာလား…” “ အဲ…ဟယ်…ငါးထောင်လေ ဆရာကြီးရဲ့…” “ ကိုယ် တကယ်မသိလို့ပါ…အခုမှ မင်းကို ပထမဆုံး ခေါ်မိတာပါ…” “ သနားလိုက်ရတော့မလား…” “ မသနားပါနဲ့…ရပါတယ်….သုံးထောင်ဆို မရဘူးလား…” “ အလိုလေးတော်…ဘာမှတ်လို့ ဈေးဆစ်နေရတာလဲ…တစ်ညလုံး ရှင်နဲ့နေရမယ့်… Read More “ဘာနဲ့ အစားထိုးမှာလဲ” »

2026-03-19 10:23:03