အထန်မ ထားနွဲ့

Published on March 3, 2026

⚠️⚠️⚠️ မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️ အောင်ကို သည် ညနေကျောင်းဆင်းတော့ အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့လေသည်။ အောင်ကို မှာ ၅ တန်းကျောင်းသားဖြစ်ပြီး ၁၀ နှစ်သား အရွယ်ပင် ရှိသေးလေသည်။ သူ့၌ အဖေမရှိတော့ပေ။ သူ ၅ နှစ်သားလောက်ထဲက ဆုံးသွားပြီဖြစ်ကာ သူ့အမေ မထားနွဲ့မှာ ဖခင်ဆုံးပြီး ၅ လလောက်မှာပဲ နောက်အိမ်ထောင်ထူခဲ့လေသည်။ အောင်ကို အိမ်ထဲသို့ဝင်ကာ လွယ်အိတ်လေးအား သံငုတ်၌ ချိတ်ပြီး သူ့အမေ မထားနွဲ့နားက မုန့်ဖိုးတောင်းရန် မထားနွဲ့အခန်းသို့လာစဉ် အပေါက်ဝ အရောက်မှာပဲ မထားနွဲ့က အခန်းဘက် ကျောပေးထားကာ အဝတ်အစားများ မရှိပဲ ကိုယ်တုံးလုံး ဖင်ပြောင်ကြီးနှင့် သူ့ပထွေး အမေ့နောက်ယောက်ျား ဦးမြဒင်က အောက်မှပက်လက်အိပ်လျက် မထားနွဲ့ကအပေါ်မှ ဦးမြဒင် လီးရှိရာသို့ သူမဖင်ကြီးလှုပ်ကာ ထိုင်ချနေသည်။ သူသည် ၁၀ နှစ်သား ဆိုသော်လည်း သူ့အမေ မထားနွဲ့နှင့် ပထွေးတို့ လိုးကြဆော်ကြသည်များအား မြင်တွေ့ပါများနေ၍ လိုးသည်ဆိုတာကို သိပါသည်။ ” ကိုမြဒင် အောက်ကနေ ထား စောက်ဖုတ်ကြီးထဲကို လီးကြီးနဲ့ နာနာ ဆောင့်လိုးစမ်းပါရှင်။ ယောက်ျားမဟုတ်တာ ကျနေတာပဲ

“ ဟု မထားနွဲ့က ကိုမြဒင်အား ပြောလိုက်ရာ ”

ငါလည်း ဆောင့်လိုးနေတာပဲလေဟာ။ နင်က အရမ်းထန်နေတာကိုး ထားနွဲ့ရဲ့။ စိတ်ချ နင့် စောက်ပတ်ကြီးကို ငါ ပင့်ပြီးလိုးမယ်

“ ဟုပြောပြီး တဘွတ်ဘွတ် တဖတ်ဖတ်နှင့် သူတို့လိုးနေကြသည့် မြင်ကွင်းအား ဆက်မကြည့်တော့ပဲ လမ်းထိပ်ဖက်ထွက်၍ ရွယ်တူကလေးများနှင့် သွားဆော့နေလိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့် နေလာခဲ့ရာ အောင်ကို ၇ တန်း နှစ်ဝက်လောက် အရောက်မှာ ဦးမြဒင်က တညတွင်မူးလာပြီး မထားနွဲ့နှင့် စကားများကာ “ဖာသည်မ ဖေလိုးမ”

ဆိုပြီး ရိုက်နှက်သဖြင့် မထားနွဲ့က ” မအေလိုး ငါ့အိမ်ကဆင်း

“ ဟု ပြောပြီး မောင်းထုတ်ရာ ”

စောက်ပတ်ပြဲမ နင့်အိမ်က ငါဆင်းမယ်။ ငါနဲ့ကွဲရင် နင့်ကို ဘယ်သူက လိုးပေးမှာလဲ

“…. ”

အဲဒါ ရှင်နဲ့မဆိုင်ဘူး ထမီတစ်ခါရမ်းရင် လင်တသန်းရတယ်။ လက်ဖြောက်တီးလိုက်တာနဲ့ ကျမကို လိုးပေးမယ့် လူတွေ တပုံကြီး

“ ဟု မထားနွဲ့သည် အရှက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် အော်ပြောကာ ဦးမြဒင်လည်း ဆင်းသွားလေသည်။ အောင်ကို အဲတုန်းက အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်၊ သူ့အမေမထားနွဲ့က အသက် ၃၁ နှစ်လောက်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ မထားနွဲ့သည် ကိုမြဒင်နဲ့ကွဲပြီး တစ်နှစ်လောက်တော့ ခြေငြိမ်နေပြီး ယခင် သူမလုပ်သည့် နှစ်လုံးကော်မရှင်ကိုင်သဖြင့် အိမ်စီးပွားရေးကတော့ ချောင်လည်ပါလေသည်။ အောင်ကို ကိုတော့ မထားနွဲ့က ချစ်ရှာပါသည်။ အောင်ကိုသည် အခု ၈ တန်း တက်ပြီဖြစ်၍ အသက် ၁၃ နှစ် လူပျိုပေါက် ဂွင်းတောင် ထုတတ်ပြီဖြစ်ပြီး သူမှန်းလျှင် ငယ်စဉ်က သူ့အမေမထားနွဲ့ကို ကိုမြဒင်အပေါ်မှ ဖင်ပြောင်ကြီးဖြင့် ကုန်းကာ တက်ဆောင့်ပုံများအား မြင်ယောင်၍ သူ့အမေအား မှန်းကာထုလေသည်။ အောင်ကို ညနေကျူရှင်မှ ပြန်လာရာ လမ်းထဲရှိ အအေးဆိုင်တွင် သူ့အမေ မထားနွဲ့နှင့် သူမတို့ အသက်ရွယ်လောက်ရှိ လူတစ်ယောက်၊ ထိုလူကလည်း မထားနွဲ့အား လက်ကိုင်လိုက် ပခုံးကိုင်လိုက်ဖြင့် စကားပြောကာ ဘာတွေ သဘောကျနေသည် မသိ။ အောင်ကို ခဏရပ်ကြည့်လိုက်ပြီး အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်လေသည်။ ညပိုင်းကျတော့ ”

အမေ ညနေက အမေနဲ့ အအေးဆိုင်ထဲမှာ စကားပြောနေတဲ့ လူက ဘယ်သူလဲ

“ ”

အမေလည်း သားကို ပြောရဦးမယ်။ အဲ့ဒီ ဦးနာမည်က ဦးတင့်ဝေတဲ့။ သူနဲ့အမေ ယူကြတော့မယ် သား

“ ဟု သူ့အား ပြောလေသည်။ ”

သားကတော့ မိဘဆိုတော့ ဘာမှမပြောချင်ဘူး အမေ။ အမေ့ သဘောပေါ့

“ ဟုဆိုကာ သူ့အခန်းရှိရာသို့ဝင်ပြီး စိတ်တိုစွာ အိပ်ယာထဲဝင်၍ သူ့အမေအား တနေ့ သူအရွယ်ရောက်လျှင် ယူမည် သူမအဖုတ်ကြီးအား ပက်ပက်စက်စက်ကို လိုးပစ်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ပြီး သူ့လီးအား ပုဆိုးပေါ်မှ အုပ်ကိုင်ကာ ဂွင်းထုပြီး အိပ်လိုက်လေသည်။ နောက်နေ့မှစ၍ သူ့အမေနောက်လင် ဦးတင့်ဝေမှာ အိမ်ပေါ်သို့ ရောက်လာလေသည်။ အောင်ကိုလည်း ကျောင်းစာသာ ကြိုးစားသင်ယူလျက် စာနှင့် နပမ်းလုံးချိန် ညပိုင်းများတွင်တော့ သူ့အမေ မထားနွဲ့ကို ဦးတင့်ဝေကလည်း အိမ်ကြမ်းခင်းတွေ မြည်တဲ့အထိ လိုးလေတော့သည်။ အောင်ကိုတို့ အိမ်လေးမှာ ကျဉ်းလည်းကျဉ်း ကြမ်းခင်းများမှာလည်း သံများက ကြွနေသည်ဖြစ်၍ လမ်းသွားရင်တောင် တကျွီကျွီ မြည်တတ်လေသည်။ ပြီးတော့ အောင်ကိုအခန်းနှင့် သူ့အမေတို့ အခန်းသည် ကြား၌ ထရံအပေါက်ပြဲလေးသာ ခြားထား၍ အပေါက်လေးမှဖြဲ၍ ကြည့်ရင်တောင် မြင်နေရသည်။ ဦးတင့်ဝေသည် ဘာအကျင့်လဲတော့မသိ မထားနွဲ့အား လိုးတော့မည်ဆိုလျင် အခန်းမီးဖွင့်၍ လိုးတတ်သောကြောင့် အောင်ကို အခန်းမှကြည့်လျင် ဘွင်းဘွင်းရှင်းရှင်း မြင်ရလေသည်။ ”

ကိုတင့်ဝေကလည်း မီးမဖွင့်နဲ့လေ။ ဟိုဘက်အခန်းမှာ သားရှိတယ် ” ” ရှိရှိပေါ့ကွာ သူလည်း ငါတို့လိုးတာ ချောင်းရင် ချောင်းမှာပေါ့

“ ဟုဆိုကာ မထားနွဲ့အား သူ့လီးကို စုပ်ခိုင်းပြီး လိုးလေသည်။ အောင်ကိုကလည်း သူ့အမေ အလိုးခံနေသည်အား ကြည့်ပြီး ဂွင်းတွေထုလွန်း၍ အသက် ၁၃ နှစ်ဖြင့် သူ့လီးကြီးမှာ အရှည် ၅ လက်မခွဲခန့် လုံးပတ်မှာ m150 ပုလင်း မရှိတရှိလောက် တုတ်၍ ဒစ်တောင် တဝက်နီးပါး ပြုတ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။ ဦးတင့်ဝေလီးမှာ အောင်ကို့လီးထက် နည်းနည်းပဲရှည်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဦးတင့်ဝေလီးကို သူ့အမေ စုပ်ပေးနေတာ တွေ့၍ ဖြစ်လေသည်။ ဦးတင့်ဝေမှာ နေ့လည် မနက်ပိုင်းများတွင် မထားနွဲ့အား နှစ်လုံးဇယားများ လုပ်ပေးပြီး ညကျလျင် အရက်သောက်တတ်လေသည်။ အချိန်တွေသည် တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးလာကာ အောင်ကိုလည်း ၁၀ တန်း စာမေးပွဲ ဖြေဆိုပြီးသွားလေသည်။ အောင်ကိုသည် ညရောက်သည်နှင့် ၁၀ တန်း နှစ်စကတည်းက သူ့အမေနားက ကျောင်းအတွက် လိုအပ်၍ ပေးရမည် သူ့အားပိုက်ဆံပေးပါလို့ တောင်းပြီး ဆေးဆိုင်မှ ပြောင်းဆွဲစက်ဝယ်ကာ ညပိုင်းအချိန်များတွင် စာကျက်ပြီးသည်နှင့် ဆွဲစက်ဖြင့် သူ့လီးရှည်အောင်ကျင့်ပြီး၊ လုံးပတ်တုတ်အောင် စာအုပ်များထဲကဖတ်ပြီး အဲ့ထဲကအတိုင်း မုံညှင်းဆီ စစ်စစ်ဖြင့် သူလီးအား ဆုပ်နယ်ကာ လုံးပတ်တုတ်အောင်ကျင့်ထား၍ ယခုဆို ၁ နှစ်ခန့်ပင် ရှိပြီး သူ့လီးမှာ အသက် ၁၅ နှစ် အရွယ်နှင့် အရှည် ၈ လက်မ လုံးပတ် လက်တဆုပ်စာလောက် ရှိလေသည်။ သူသေချာ ပေတံနှင့် တိုင်းထားတာ ဖြစ်သည်။ သူ့အမေ မထားနွဲ့အား လိုးရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ တစ်ည အောင်ကို တရေးနိုးလာတော့ သူ့အမေအခန်းမှ စကားပြောသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ “ကိုတင့်ဝေ ရှင့်လီးကလည်း ပျော့ဖတ်ဖတ်နဲ့။ အရက်တွေ သိပ်မသောက်နဲ့လို့ ပြောတာလည်း မရဘူး။ ရှင့်လီးက မာလည်း မမာဘူး။ ကျွန်မပါးစပ်တောင် ညောင်းလာပြီ”

ဟု ကြားရ၍ အောင်ကို အိပ်ယာမှ အသာထကာ ထရံကြား အပေါက်ကနေ ချောင်းကြည့်လိုက်လေသည်။

“အဲဒါ ငါမသိဘူးဟာ။ အမူးမပြေသေးဘူး အိပ်မယ်”

ဟုပြော၍ ဦးတင့်ဝေ အိပ်သွားသဖြင့်

“သေချင်းဆိုး ကာလနာ မလိုးပေးနိုင်ရင် နင့်ကို စောက်ပတ်တောင် မပေါင်းဘူး သေနာ”

ဟုပြောပြီး သူ့အမေ မထားနွဲ့ သူမအဖုတ်ထဲ လက်နှစ်ချောင်းပူးထည့်၍ ပေါင်ကြီးကားကာ ကလိနေပြီး အတန်ကြာသောအခါ စောက်ပတ်ထဲမှ စောက်ရည်များ စီးကျလာပြီး ငြိမ်ကျသွားမှ အောင်ကိုလည်း ပြန်လှဲကာ

“အမေ့အတွက် သားဖြည့်ဆည်းပေးမယ်”

ဟု စိတ်ထဲကပြောပြီး အိပ်လိုက်လေသည်။ နောက်နေ့ မနက် ရောက်သောအခါ သူ့အမေ မထားနွဲ့ တစ်ယောက်တည်း ဇယားများ လုပ်နေသဖြင့်

“အမေ ဦးတင့်ဝေ ဘယ်သွားလို့လဲ”

ဟု မေးတော့

“အဲမသာ မနက်အစောကတည်းက သူ့အသိ လာခေါ်လို့ စောက်ရည် သွားသောက်မယ်ဆိုပြီး သွားတာပဲ”

ဟု သူ့အမေက ဆဲရေးတိုင်းထွာပြီး ပြောလေသည်။ အောင်ကို သူ့အမေ အလုပ်လုပ်နေသောနေရာ ဘေးရှိ ခုံတွင်ဝင်ထိုင်ပြီး သူ့အမေအား ကြည့်လိုက်လေသည်။ သူ့အမေ မထားနွဲ့သည် သူမ၏ ဆံပင်များအား ပခုံးပေါ် ဖားလျားလေးချထားပြီး မိန်းမဝတ် ဘလောက်လက်ပြတ် အကြပ်လေး ဝတ်ထားသဖြင့် သူမ ဇယားများရေး၍ လက်ညောင်းလျင် အပေါ်သို့ ဆန်တန်းကာ အညောင်းဆန့်လိုက်တိုင်း သူမ၏ အင်္ကျီမှာ အပေါ်သို့ လက်သုံးလုံးလောက် တက်သွားသဖြင့် ဖွေးခနဲ ပေါ်သွားသော သူမ၏ ခါးသားလေးများနှင့် ဗိုက်သားလေးများအား ကြည့်ကာ အောင်ကိုသည် ယခုပင် သူ့အမေအား တက်လိုးချင်စိတ်များ ဖြစ်လာပြီး ထိုစိတ်ကို မနည်းချိုးနှိမ်ထားလိုက်ရလေသည်။ သူ့အမေ မထားနွဲ့၏ မနိမ့်မမြင့် အရပ်နှင့် လိုက်ဖက်ညီသော အမို့အမောက် အရှိုက်အဟိုက်နှင့် သူမ၏ ကားထွက်နေသော ဖင်အိုးကြီးမှာ ခုံဘေးသို့ လျှံထွက်နေလေသည်။ အောင်ကို သူ့အမေ မထားနွဲ့ကို

“အမေ့ကို နှိပ်ပေးမယ်”

ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထိုအခါ မထားနွဲ့က

“နှိပ်ပေးလေ သား လိမ်မာတယ် ဘာပူဆာမို့လဲ”

“သားက အမေ့ကို မပူဆာပါဘူး”

ဟုပြောကာ သူမ၏ ဇက်ကြောလေးအား ဆွဲပေးလိုက်လေသည်။ အတန်ကြာ ဆွဲပြီးသောအခါ မထားနွဲ့က

“တော်ပြီ သား”

ဟု ပြောလာသဖြင့် သူလည်း သူ့အမေ့အနားမှ ထကာ သူ့အခန်းသို့ဝင်၍ သူ့မုန့်ဖိုးများထဲမှ ဝယ်ထားသော အောရုပ်ပြများ ဖတ်နေလိုက်လေသည်။ မထားနွဲ့သည် အခုမှ အသက် ၃၄ ကျော်ကျော်ပဲ ရှိသေးပြီး သူမ ပထမခင်ပွန်း ဆုံးပြီးကတည်းက နောက်အိမ်ထောင်နှစ်ဆက် ထူခဲ့သည်။ သူမမှာ ဏှာထန်သောကြောင် သူမနောက်အိမ်ထောင် ကိုမြဒင်မှာ စွန့်လွှတ်ကာ အိမ်မှထွက်သွားပြီး မကြာခင် ကိုတင့်ဝေနှင့် အိမ်ထောင်ထပ်ပြုတော့လည်း အစတစ်နှစ်လောက်ပဲ သူမအားလိုးပေးနိုင်ပြီး နောက်ကျတော့ ပန်းသေသလိုဖြစ်တော့ သူမမှာ ကာမလိုအင်မပြည့် ဖြစ်နေလေသည်။

“ထားနွဲ့ ရှိလား”

“ရှိတယ် ဘာလဲမသိဘူး”

ဟုပြောပြီး သူမသည် အိမ်ရှေ့ထွက်လာခဲ့ရာ ဦးတင့်ဝေ သူငယ်ချင်းက

“ခုဏက နင့်ယောက်ျား ငါတို့နဲ့ အရက်တွေ သောက်တာ သူ့ကို များနေပြီ ပြောလည်း မရဘူး ဆက်သောက်တာ။ အခု ဦးနှောက်ကြောပြတ်ပြီး ဆေးရုံရောက်နေတယ်။ လိုက်ကြည့်လိုက်ဦး”

ဟုပြောလာသဖြင့် ဆေးရုံသို့ လိုက်သွားလေသည်။ မထားနွဲ့ ဆေးရုံရောက်တော့ ဦးတင့်ဝေ သေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမကတော့ ဝမ်းမနည်းပါ။ အလကားလူ သေတာပဲကောင်းတယ် ဟု စိတ်ကပြောကာ အလောင်းအားသယ်ခဲ့ပြီး အသုဘထုံးစံအတိုင်း ရပ်ကွက်မှ လာရောက် ကူညီပေးကြပြီး ရက်လည်တော့ လူတွေလည်း ရှင်းကုန်သည်။ ညရောက်တော့ အောင်ကိုက

“အမေ ကြောက်ရင် သားအခန်းမှာ လာအိပ် လေ”

ဟု ပြောရာ မထားနွဲ့က

“လာအိပ်မယ် သား။ အမေကြောက်တယ်”

ဟုဆိုပြီး သူ့အခန်းမှာ လာအိပ်လေသည်။ သားအမိနှစ်ဦး အိပ်ယာပေါ်လှဲကာ အိပ်နေစဉ် အောင်ကိုမှ သူ့အမေ မထားနွဲ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းဖူးလေးကို ငုံကာစုပ်နမ်းလိုက်ရာ သူ့အမေက သူ့အား ရွှန်းစိုတောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် သမင်မလေး၏ အကြည့်များလိုပင် ကြည့်နေလေသည်။ အတန်ကြာ နမ်းပြီးသောအခါ အောင်ကိုမှ သူ့အမေအင်္ကျီအား အပေါ်သို့ လှန်တင်၍ ပေါ်လာသော သူမ၏ ဗိုက်သားချပ်ချပ်လေးအား လျှာဖြင့် ယက်ကာ နမ်းလိုက်စဉ်

“အို…. ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ သား… အမေတို့က သားအမိတွေလေ မမှားသင့်ဘူးကွာ”

ဟု တိုးညှင်းစွာ ပြောလာသဖြင့်

“အမေရယ် မှားတာတွေ ဘာတွေ သားမသိဘူး…. အနှစ်နှစ် အလလထဲက အမေ့ကို သား လိုးချင်နေတာ….. ပြီးတော့ အမေ့ နောက်ယောကျ်ားတွေထက် သားလီးက ကြီးပြီး တုတ်ပါတယ်”

ဟုပြောပြီး သူ့ပုဆိုးအား ခြေထောက်နဲ့ ကန်ချွတ်လိုက်ပြီး သူ့အမေပါးစပ်ရှေ့သို့ သူ့လီးကြီးကို ရမ်းပြလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူအမေ မထားနွဲ့လည်း ပါးစပ်လေဟ၍ သူ့လီးကြီးအား စုပ်ပေးနေလေတော့သည်။ အောင်ကိုသည် သူ့အမေဆံပင်များအား လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်၍

“အမေ ကြိုက်လား သားလီးကြီးကို”

ဟုမေးလိုက်ရာ သူ့အမေက လီးစုပ်နေရာမှ ခေါင်းငြိမ့်ပြလေသည်။

“အမေ နောက်ယောကျ်ား မယူတော့နဲ့…. သား တောက်လျှောက် အမေ့ကို လိုးပေးမယ်…. အမေ့ကို သားယူမယ်…. အမေ့စောက်ပက်ကို သားပဲလိုးမယ် ကြားလား”

ဟု ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပြောလိုက်ရာ သူ့အမေက ပါးစပ်ထဲမှလီးကို ထုတ်လိုက်ပြီး

“ကြားတယ် သား… မင်းပဲ အမေ့ကို လိုးပေးရမယ်”

ဟုဆိုကာ သူမအင်္ကျီ၊ ဘရာစီယာနှင့် ထမီအား ချွတ်လိုက်ပြီး သားဖြစ်သူ အောင်ကို့အင်္ကျီကိုပါ ချွတ်ပေးလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သားအမိနှစ်ဦး 69 ပုံစံဖြင့် လုပ်ကြလေတော့သည်။ အတန်ကြာ လုပ်ပြီးသောအခါ သူ့အမေက သူ့ပါးစပ်အတွင်းမှ သားဖြစ်သူ၏ လီးကြီးကို ဆွဲထုတ်၍ သူမ၏ တံတွေးများကို လီးပေါ်ထွေးချလိုက်ပြီး လက်တဖက်ဖြင့် လီးကိုကိုင်ကာ သူမ အကြိုက်ဆုံးပုံစံဖြင့် သူမစောက်ပက်ဝသို့ လီးကြီးကိုတေ့ပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ထိုင်ချလိုက်လေသည်။ အောင်ကို့ ရင်ဘက်ပေါ်သို့ သူ့အမေက လက်ဖြင့်ထောက်ကိုင်၍ ဆောင့်ချနေသည်ဖြစ်သဖြင့် အောင်ကိုက သူ့အမေ၏ နို့နှစ်လုံးအား လက်ဖြင့်ကိုင်ပြီး သူ့အမေ စောက်ပတ်ထဲသို့ သူ့လီးကြီးဖြင့် အောက်မှပင့်ကာ လိုးနေလိုက်သည်။

“ကောင်းလား အမေ… သားလိုးတာ ကောင်းလား မိန်းမ….”

“ကောင်းတယ်… အမေ့လင်လေး… သားရယ်…. အား… အ… ပင့်လိုးပေး ယောက်ျား… အမေ့ လင်လေး… မိန်းမ ပြီးတော့မယ်…”

“ပင့်လိုးနေပြီ… မိန်းမ…. စောက်ပတ်ကြီးကို ပင့်လိုးနေပြီ”

ဟု ပြောကာ တလစပ် လိုးပေးလိုက်ပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူ့အမေ၏ စောက်ရည်များ သူ့ပေါင်ခြံသို့ စီးကျကာ ပြီးသွားလေတော့သည်။ အောင်ကိုလည်း သူ့အမေ့အားဖက်၍ အောက်မှ ပင့်လိုးလိုက်ပြီး သိပ်မကြာခင်

“အ… မိန်းမ…. အမေ… သားပြီးပြီ ပြီးပြီ”

ဟုဆိုကာ သူ့အားမွေးထုတ်ခဲ့သော သူ့အမေ၏ စောက်ခေါင်းကြီးထဲသို့ သုတ်ရည်များ ပန်းထည့်လိုက်လေတော့သည်။ ထို့နောက် သူ့အမေနဲ့သူ ဘေးချင်းယှဉ်လျက် နားနေပြီး အတန်ကြာသောအခါ

“ကောင်းလိုက်တာ… အမေရာ… အမေ့စောက်ပတ်ကြီးကို အရမ်းချစ်တယ်… အမေ့တကိုယ်လုံးကို ချစ်တယ်”

“ချစ်လေ ငါ့သားရဲ့… ဒီညကစပြီး အမေက သားရဲ့မယား ဖြစ်သွားပြီ…. လင်လေး သဘော… သားသဘော…. ယောကျ်ားသဘော”

ဟုဆိုကာ ပြောလိုက်လေသည်။ အောင်ကို အိပ်နေရာက ထလိုက်ပြီး သူ့အမေပေါင်ကြား ဒူးထောက်ဝင်ကာ သူ့အမေ့ စောက်ပတ်ဝသို့ လီးကြီးတေ့ကာ ဆောင့်လိုးချလိုက်သည်။

“ဘွစ်… ဇွိ… ဗြလစ်….”

“ဘွတ်… ဒုတ်… ပလောက်… ဖွတ်…..”

“သားလိုးတာ ကောင်းလား အမေ… မိန်းမ”

“ကောင်းတယ် … ယောကျ်ားရေ…. သား… မိန်းမစောက်ပတ်ကြီးကို ဆောင့်လိုးပေး…”

“စိတ်ချ လိုးခွဲပစ်မယ် ဒီစောက်ပက်ကြီးကို… ဆောင့်လိုးပစ်မယ်…”

ဟုပြောကာ သူအမေ၏ နို့နှစ်လုံးကို ဖြစ်ညှစ် ဆုပ်ကိုင်၍ တအုံးအုံး တဖုံးဖုံးနှင့် အိမ်ကြမ်းခင်းများ တကျွီကျွီ မြည်သည်အထိ ဖိကာ ဆောင့်လိုးနေလေတော့သည်။ အောင်ကို သူ့လဥနှစ်လုံးပါ သူ့အမေ စောက်ပက်ကြီးထဲ ကျွံဝင်မည့်အလား လိုးနေလိုက်ရာ မထားနွဲ့သည် မိမိ၏ သားအရင်းက သူမစောက်ပက်အား ဆောင့်၍ လိုးနေသည်ဖြစ်၍ ယခင် ယောကျ်ားများနှင့် အလိုးခံရတာထက် အရသာပိုရှိပြီး ပို၍ကောင်းသည်ဟု ခံစားရနေပါတော့သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သားအမိနှစ်ဦးစလုံး ကာမအထွဋ်အထိပ်သို့ ပြိုင်တူပင် တက်လှမ်းရောက်ရှိ သွားကြလေတော့သည်။ ပြီးပါပြီ။ ။ ရေးသားသူ – Ko Si (ကိုစည်)

📖 ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်

📖

မောတယ်..ကိုကိုရယ် – အပြာစာပေ

“ဘော် … ဘော်”“ဘူ … ဘူ”ကမ်းနားမှာ သင်္ဘော ကပ်ပြန်ပြီ။ ဦးဦးးဒီသင်္ဘောနဲ့ ပြန်ပါလာမှာလား။ ညိုမီ စက်ဘီးလေးနဲ့ သွားသွားကြည့်ရတာ အမော။ လူတွေသာ ကုန်သွားတယ်။ ကိုက ပါမလားဘူး။ ညိုမီ စိတ်ညစ်တယ်။ သင်္ဘောကြီးရယ် ဘာလို့များ ကိုကို့ကို ခေါ်မလာတာလဲ။ စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ စက်ဘီးလေးကို တွန်းပြီး ညိုမီ ပြန်လာခဲ့တယ်။ ကိုကိုရယ် ဘယ်တော့များမှ ပြန်လာမှာလဲ။ ညိုမီ လွမ်းလှပြီ။ကိုကို ရန်ကုန်မှာ ပျော်နေပြီလား။ ကိုကို ပြန်မလာတော့ဘူး။ အတွေးတွေက ဝမ်းနည်းစိတ်ကို ခေါ်ဆောင်လာတယ်။ မျက်ရည်တွေနဲ့ အတူပေါ့။ ညိုမီ တိတ်တိတ်လေး ငိုချလိုက်တယ်။ ကိုကို မကောင်းဘူး။ ညိုမီ့တယောက်ထဲကို ထားသွားတယ်။ ရန်ကုန်မှာ ကျောင်းသွားတက်တဲ့ ကိုကို ရီးစားတွေများ တွေ့နေပြီလား။ ညိုမီ့ရင်ထဲမှာ… Read More “မောတယ်..ကိုကိုရယ် – အပြာစာပေ” »

2024-07-28 10:51:12

📖

ရာဂလောင်စာနဲ့ တဏှာမီး

မာလေ အခု အလုပ်ကလည်း အနားယူလိုက်ပြီ။ အိမ်မှာလည်း လုပ်စရာက သိပ်မရှိတော့ အိမ်မှာ မာပျင်းနေမှာစိုးလို့ဆိုပြီး ကိုက တပ်ပေးထားတဲ့ အင်တာနက်နဲ့ လိုင်းပေါ်မှာပဲ တစ်နေ့လုံးနီးပါး အချိန်ဖြုန်းနေမိတာလေ။ အဲဒီမှာ အဓိကကတော့ ဖေ့စ်ဘုပ်ပေါ့။ တစ်နေ့တစ်နေ့ ဖေ့စ်ဘုပ်မသုံးရရင် မနေနိုင်အောင်ကို ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ လူတွေက ပေါက်ကရ သီအိုရီတွေ သူတို့ထင်တာတွေကို အလကားရတိုင်း ဖေ့ဘုပ်ပေါ်ကနေ ဆရာကြီးတွေလုပ်နေကြ၊ ဖေ့စ်ဘုပ်ပေါ်မှာပဲ ကဗျာတွေရေး၊ စာတွေရေး လုပ်နေကြတာ တွေ့နေရတော့ စိတ်ပျက်လာတယ်။ တချို့တွေဆိုလည်း သူတို့ ချီးပါသေးပေါက်တာကအစ လျှောက်ရေး၊ ဓါတ်ပုံရိုက်၊ တင်နေကြတော့ ကိုယ့်ဘာသာတောင်ကိုယ် တခါတလေ တင်ချင်တဲ့ အပ်ဒိတ်လေးတွေ တင်ရမှာ ရှက်လာတယ်။ တချို့ဆိုလည်း ပြောချင်ရာပြော၊ ဆိုချင်ရာဆို၊ စာတောင် ဖြောင့်အောင်မရေးတတ်သူ တချို့က… Read More “ရာဂလောင်စာနဲ့ တဏှာမီး” »

2026-04-01 09:02:24

📖

စော်ကဲ

အလုပ်မှ အငြိမ်းစားယူပြီး… စား/ဝတ်/နေရေး အဆင်မပြေသော… ဦးသောင်းခန့်သည်… မိတ်ဆွေတစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် (စေတီ)တစ်ဆူတွင်… (လုံခြုံရေး)ဝန်ထမ်း အလုပ်ရရှိလေသည်။ လုပ်ငန်းခွင်တွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်စဉ်… စိတ်တူ/ကိုယ်တူ ပြောဆိုမှု အဆင်ပြေသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် တွေ့ဆုံရသလို… အထက်ဖါး/အောက်ဖိ… ဂုန်းဆင်းဘီးတပ်… နောက်ကျော(ဓါး) ဖြစ်ထိုးသည့်သူများနှင့်လည်း… တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ ကြည်စရာ ကြည်ပြာလေးများဖြစ်သော… ချိုချို၊ ခက်မာနွေး၊ အေးသီတာသိမ့်တို့ဖြစ်လည်း… ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ရသည်။ ထိုအလုပ်တွင်… ဦးသောင်းခန့် မမြဲခဲ့ချေ ။ အောက်ခြေဝန်ထမ်း အချင်းချင်း… ညီညွှတ်မျှတမှု မရှိသဖြင့်… (၄/၅)လ အကြာတွင်… ဦးသောင်းခန့် အလုပ်ထွက်လိုက်လေတော့သည်။ ဦးသောင်းခန့် လင်မယားတွင် ငိုစား/ရယ်စား… ရတနာလေးများ လည်း မရှိသည့်အတွက်… ရရှိသည့်… (ပင်စင်)လစာလေးဖြင့်… ဘဝကို အေးချမ်းစွာ ဖြတ်သန်းကြသည်။ များမကြာမီ… ဦးသောင်းခန့် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည့်… စေတီတွင်… Read More “စော်ကဲ” »

2026-03-14 12:53:12

📖

အတိတ်လမ်း

မြင်လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်းကြောင့် ကမ္ဘာပျက်လုမတတ် ဒေါသတွေ ငယ်ထိပ်ရောက်နေလို့၊ အသားတွေ တဆက်ဆက်တုန်လို့၊ ခံစားချက်တွေ မျိုသိပ်ထားရင်း မကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ငါ့ဘဝ အပျက်မခံနိုင်ဘူး။ အံကိုခပ်တင်းတင်းကြိတ်ရင်း အိမ်ထဲက ပြန်ထွက်လို့ ဒေါသတွေ ပြေဖျောက်ဖို့ ကျနော် ဘုရားအရိပ်အောက် ခိုလှုံပြီး ရသလောက် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် စုစည်းပြီး KK ဆီကို ဖုန်းခေါ်လိုက်တယ်။ “ဟယ်လို အောင် အိမ်မပြန်လာသေးဘူးလား။ မိုးချုပ်နေပြီလေ” “KK ဘုရားကို ခဏလောက် ထွက်လာခဲ့ပါလား။ အောင် စောင့်နေမယ်။ တနင်္ဂနွေတောင့်ကို လာခဲ့နော်” “အောင်ကတော့ လုပ်ပြီ။ KK လာခဲ့မယ်” ဖုန်းချသွားပြီး နာရီဝက်လောက်အကြာမှာ လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ ပါတိတ်အနီရောင်အပွင့်လေးနဲ့၊ သနပ်ခါး ပါးကွက်လေးနဲ့၊ ချစ်စရာအပြုံးလေးနဲ့ ကျနော့်အနားမှာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး “ကဲပြော ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ… Read More “အတိတ်လမ်း” »

2026-03-11 08:42:38

📖

အရေခြုံ အချစ်

ဖိုးတုတ်က မနီကို လုလင်ပြန်ချိန်အကြောင်း ရှင်းပြနေ၏။ လူငယ်သလောက် ဗဟုသုတကြွယ်သော ဖိုးတုတ်ကို မနီ အံ့သြနေသည်။ သူမပင် ဒီဝေါဟာရတွေ မသိတော့။ ငယ်ငယ်ကတော့ ကြားဖူးသလိုရှိ၏။ ဘာအဓိပ္ပာယ်မှန်းတော့ မသိ။ ဖိုးတုတ်က ဆက်ပြောသည်။ “ ရှေးမြန်မာမင်းတွေ လက်ထက်က တောက လူပျို ကာလသားတွေဟာ နေပြည်တော်ကြီးနဲ့ဝေးတော့ ရွှေဗဟိုရ် စည်သံတွေ မကြားရဘူးပေါ့ မမရာ။ ဒီတော့ ရွာလည်ရင် အခုလို ရွှေဗဟိုရ်ကြက်တွန်သံနဲ့ လည်ကြရတာတဲ့ ” “ ရွာလည်တယ်ဆိုတာက ဘာလဲဟင် ” မနီက တကယ်ပင်မသိ၍ စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။ “ ရွာလည်တယ်ဆိုတာ လူပျိုကာလသားတွေက အပျိုကညာမယ်တွေဆီ ပိုးဖို့ပန်းဖို့ လည်ပတ်သွားလာတာကို ပြောတာ။ အိမ်ထောင်ဖက်ရွေးဖို့ ရည်စားရှာတာလေ။ သူတို့ လူပျိုလှည့်တဲ့ အချိန်က… Read More “အရေခြုံ အချစ်” »