အနက်ရှိုင်းဆုံး

Published on March 3, 2026

“ ဟု တဲအိမ်လေးအတွင်းမှ မခင်မြသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကိုမောင်လှ အရက်သမားအား ပြောလိုက်လေသည်။ ”

ငါ့ကို ပိုက်ဆံပေးဦး အရက်သွားသောက်မလို့ ” ” တနေ့ တနေ့ ဒီအရေပဲမြိုနေ အိမ်အတွက် ဘာမှကူဖော်လောင်ဖက် မရဘူး ” ” ဟာ စကားများလိုက်တာ

“ ဟုဆိုကာ သူမအား ရိုက်လိုက်လေသည်။ ”

အဖေ မလုပ်ပါနဲ့ အမေ့ကို

“ ဟုပြောကာ အပြင်မှ ပြန်လာသော သားလေး ထွန်းခင်က သူ့အဖေအား တားလိုက်လေသည်။ ”

ရော့ အဖေ သားဆီက ယူသွား

“ ဟုဆိုကာ ပိုက်ဆံပေးလိုက်မှ အရက်ဆိုင်သို့ ဖခင်ဖြစ်သူ ထွက်သွားလေတော့သည်။ ဒါတစ်နေ့ထဲ မဟုတ်ပါ။ အမေ့အား အဖေသည် အရက်ဖိုးတောင်း၍ မပေးလျင် ရိုက်နှိက်တတ်လေသည်။ ထွန်းခင် အမေဖြစ်သူ ဒေါ်ခင်မြ အနားသွား၍ သူမ၏ ပခုံးလေး အားဖက်ကာ ချော့မော့နေလိုက်လေသည်။ ”

ဒီအရက်သမား နေ့တိုင်း သူပိုက်ဆံတောင်းတာ မရရင် အမေ့ကိုရိုက်တာ…. အမေ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး…. ငါ့သားလေး မျက်နှာထောက်နေလို့…. နို့မိုဆို သူနဲ့ဝေးရာ အမေထွက်သွားပြီ

“ ဟု ငိုယိုကာ ထွန်းခင်အား ပြောသည်။ ”

အမေရယ် မငိုပါနဲ့ သားရှိပါတယ်

“ ဟု ထွန်းခင်က နှစ်သိမ့်ပေးနေလိုက်သည်။ ထွန်းခင်သည် မိဘများကို သနားသောကြောင့် ၅ တန်း ကတည်းက ကျောင်းမှထွက်ကာ အမေနှင့်အတူ မနက်ပိုင်း မုန့်ဖက်ထုပ် ရောင်းကူလေသည်။ နေ့လည်ပိုင်းများတွင် ရွာထဲမှာ ထင်းခွဲရေခပ် လုပ်ကာ ရသမျှ ပိုက်ဆံအား မိခင်ဖြစ်သူကို ပြန်ပေးလေသည်။ သူသည် သားလိမ္မာလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ထွန်းခင် အသက်မှာ ၁၇ နှစ်ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး အမေဖြစ်သူ ဒေါ်ခင်မြ အသက်မှာ ၃၇ နှစ်လောက်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ မခင်မြ သူမသည် ဘဝကံနုံချာ၍ ဆင်းရဲသော်လည်း သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ မဆိုးလှပဲ ရွက်ကြမ်းရေကျို ရှိလေသည်။ သူမ၏ အရပ်မှာ ၅ ပေ ၄ လက်မလောက် ရှိပြီး စူဖြိုးမို့မောက်သောရင် ထွားသော တင်နှင့် သိမ်ကျဉ်းသော ခါးလေးဖြင့် ပေါင်တံတံများက သွယ်သောကြောင့် စျေးသွားရောင်းလျင် သားလေးပါတာတောင်မှ သူမအား အချို့ယောကျ်ားသားများက ရိသဲ့သဲ့ လုပ်တတ်ကြပေသည်။ ညနေစာ ထမင်း ဟင်းများချက်ပြုတ်ပြီး ရေချိုးရန် ထမီရင်လျားကာ သူမ၏ ခါးလောက်ရှိသည့် ဆံပင် အုံကြီးအား တပတ်လျှိုထုံး၍ ရေတွင်းသို့လာကာ ရေချိုးနေလိုက်သည်။ သူမတို့ တဲအိမ်လေးသည် ကျဉ်းသဖြင့် အခန်းမရှိပေ။ သူမတို့ လင်မယားအိပ်သည့်ဘက်နှင့် သားအိပ်သည့်ဘက်အား အပေါ်မှ ကြိုးတန်း၍ စောင်ပါးအရှည်လေးအား လိုက်ကာသဖွယ် တားထားလေသည်။ သူမရေချိုးပြီး၍ အဝတ်များ လဲလှယ်နေလိုက်သည်။ ထွန်းခင်ကတော့ တနေကုန် ပင်ပန်းထား၍ လှဲကာအိပ်နေလေသည်။ ထွန်းခင်သည် လှဲအိပ်နေရာမှ သူ့ အမေ ဒေါ်ခင်မြ အဝတ်လဲနေသည်ကို စောင်ပါးလေးမ၍ ကြည့်နေလိုက်လေသည်။ သူသည် ရွာထဲရှိ ဗွီဒီယိုရုံတွင် အပြာကားများလည်း ကြည့်ဖူးထားရာ ပြီးခဲ့သည့် ၂ နှစ်လောက်ထဲမှစကာ ဂွင်းထုတတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒေါ်ခင်မြ ထမီရင်လျားကို သူမခါးအောက်သို့ချ၍ ဘရာစီယာ ပန်းရောင်အနွမ်းလေးအား ဝတ်လိုက်ရာ သူမ၏ ကျောပြင်သားလေးများနှင့် ခါးနေရာလေးများမှာ ဖြူနုနေလေသည်။ လက်မောင်းသားများကတော့ နေဒဏ် မိုးဒဏ်ကြောင့် အညိုဘက် နည်နည်းသန်းပါသည်။ ဒေါ်ခင်မြ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အလုပ်နှင့်လက် မပြတ်အောင် လုပ်ရသောကြောင့် ကျစ်ကျစ်လစ်ဖြင့် ဖွံ့ထွားစွာလှလေသည်။ ”

ဟဲ့ သား အမေ့ကို ကြည့်နေလိုက်တာ မမြင်ဖူးတာ ကျနေတာပဲ

“ ဟုပြောမှ ထွန်းခင် သူသတိပြန်ဝင်လာသည်။ ”

အမေက လှလို့ သား ကြည့်နေမိတာပါ ” ” မလှပါဘူး သားရယ် အမေက ဒီလောက်ရုပ်ဆိုးတာ ” ”သား မျက်စိထဲမှာတော့ အမေက အမြဲ လှနေတာ” ဟု ထွန်းခင် ပြောလိုက်တော့ ဒေါ်ခင်မြ ကျေနပ်ကာ ရှက်ပြုံးလေး ပြုံးနေလေသည်။ သူသည် သူမ အဝတ်လဲသည်များအား ကြည့်ကာ ခုနထဲက တောင်နေသော လီးမှာ ယခု အမေနဲ့ စကားပြောတာတောင် မကျသေးသဖြင့် အိမ်သာသို့သွားကာ အမေ့ နောက်ပိုင်းအလှများအား မြင်ယောင်၍ ဂွင်းထုလိုက်လေသည်။ အမေ့ကို မှန်း၍ ထိုသို့မလုပ်သင့်မှန်း သိသော်လည်း လူပျိုရိုင်းလေး ဖြစ်သည်ကတကြောင်း အပြာကားများထဲတွင်သာ ဝတ်လစ်စစ်လစ် မိန်းမများအား ကြည့်ဖူးပြီး အပြင်မှာ ယခုမှ မြင်ဖူးသောကြောင့် သူ့စိတ်အား မထိန်းနိုင်ပဲ ဂွင်းထုမိခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဒေါ်ခင်မြသည် ခုနက သားဖြစ်သူ သူမ အဝတ်လဲသည်အား ကြည့်နေခြင်းကို အဲလိုမကြည့်သင့်ကြောင်း ပြောရမည် ဖြစ်သော်လည်း သားလေးအားချစ်၍ အလိုလိုက်ကာ မပြောခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သားဖြစ်သူ စောင်ပါးလေးအားမကာ သူမကို ကြည့်နေသည်ကိုလည်း သိပါသည်။ ခုနက သားဖြစ်သူ ပုဆိုးအတွင်းမှ ငေါထွက်နေသော လိင်တံကြီးကိုလည်း သူမတွေ့လိုက်ရလေသည်။ ထွန်းခင် အိမ်သာမှ ဂွင်းထုပြီး ပြန်လာခဲ့လေသည်။ ” သား မျက်နှာမှာလည်း ချွေးတွေနဲ့

“ ဟု အမေက သူ့အားပြောလိုက်သည်။ ”

ပူလို့ထွက်တာပါ အမေ

“ ဟု သူမအားပြောကာ သူ့အိပ်ယာလေးပေါ် အိပ်နေလိုက်သည်။ သူမက သူအိပ်သည့်နေရာနား လာထိုင်ကာ သူ့မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး ”

သား မှန်မှန် ပြောနော်… ခုနက အမေ ဘရာစီယာဝတ်နေတာ သားကြည့်ပြီး အိမ်သာမှာ ဂွင်းသွားထုတာ မဟုတ်လား ” ဟု ရုတ်တရက် သူ့အား မေးလိုက်လေသည်။ ” ဟုတ် ဟုတ်ပါတယ် အမေ… သားကို စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်

“ ဟု သူ့အမေအား တောင်းပန်စကားပြောလိုက်သည်။ ”

မဆိုးပါဘူး သား

“ ဟုဆိုကာ အမေသည် သူ့ရင်ဘတ်အား သူမလက်လေးဖြင့် ပွတ်သပ်ကာလုပ်နေပြီး ပုဆိုးအားလှန်ကာ သူ့လီးကြီးအား ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်၍ ဂွင်းထုပေးနေလေသည်။ ထွန်းခင်၏လီးမှာ သူမလက်တစ်ဆုပ်စာအပြင်ကို လက်ပေါ်မှ လက် ၄ သစ်လောက် ထွက်နေသေး သည်။ သူ့အဖေလီးနှင့်တော့ ကွာသည်။ သူ့အဖေ ကိုမောင်လှ လီးမှာ ၄ လက်မခွဲလောက်ရှိပြီး လိုးလျှင်လည်း ခဏနှင့် သုတ်ထွက်ကာ ပြီးသွားသောကြောင့် ဒေါ်ခင်မြမှာ တန်းလန်းကျန်ခဲ့ကာ မပြီးခဲ့ရပေါင်းက မနည်းပေ။ ထွန်းခင် သူ့အမေ နို့ ၂ လုံးအား အင်္ကျီပေါ်မှ ပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်၍ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ စွင့်ကားသော တင်ပါးများကို ဖြစ်ညှစ်နေလိုက်လေသည်။ အတန်ကြာ သူမထုပေးနေရာ မကြာခင်မှာပင် ထွန်းခင် သူ့လီးမှ သုတ်ရေများ သူ့အမေ့လက်ပေါ်သို့ ထွက်ကာ ပြီးသွားလေတော့သည်။ ”

အ ကောင်းလိုက်တာ အမေရယ်

“ ဟု သူ့အမေအား ပြောလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ”

အမေ ပက်လက်အိပ်လိုက်… ဒီတခါ အမေ့ကို သားပြုစုယုယမယ်

“ ဟုပြောရာ သူမက ပက်လက်အိပ်ပေးလိုက်သည်။ ထွန်းခင် သူ့အမေထမီအား ဗိုက်ပေါ်သို့ လှန်တင်ကာ အမွှေးပါးပါးနှင့် စောက်ဖုတ်ကြီးအား သူ့လျှာဖြင့် ကုန်းယက်လိုက်ပြီး အတွင်းသို့ပါ လျှာဖြင့်ထိုး၍ ကလိပေးနေလိုက်သည်။ ”

အ အား ဟင်း သားရယ် ကောင်းလိုက်တာ

“ ဒေါ်ခင်မြ သူမလက်ဖြင့် ထွန်းခင်ခေါင်းအား ဆုပ်ကိုင်ကာ အတင်းပင် သူ့မျက်နှာနှင့် အဖုတ်ကြီးအား ဆွဲကပ်ပြီး စောက်ရည်များထွက်ကာ ပြီးသွားလေတော့သည်။ သူမ၏ စောက်ရည်များအား အကုန်ပါးစပ်ထဲသို့ ထွန်းခင် မြိုချလိုက်သည်။ ”

သား ဒီကိစ္စကို နင့် အဖေ လုံးဝမသိစေနဲ့နော် ” ” စိတ်ချပါ အမေ… သား နာလည်ပါတယ်… မသိစေရပါဘူး

“ ဟု သူမအား ပြောလိုက်လေသည်။ ညစာထမင်းစားပြီး အစောပင် အိပ်ယာဝင်လိုက်ကြသည်။ မနက်ဖြန်ကျလျှင် မုန့်ဖက်ထုပ်ရန်အတွက် ဖက်ခုတ်ဖို့ သူမနှင့်သား တောင်ခြေသို့ သွားကြရမည် ဖြစ်သည်။ ကိုမောင်လှကတော့ မိုးချုပ်မှောင်မှ မူးမူးရူးရူးဖြင့် ပြန်လာကာ သူမထမီအားလှန်၍ တက်လိုးပြီး ခဏအကြာတွင် သူပြီးသွား၍ တခေါခေါဖြင့် အိပ်သွားလေသည်။ သူမမှာသာ ဟိုမရောက် ဒီမရောက် တန်းလန်းဖြစ်ကာ ကျန်ခဲ့ရလေသည်။ မနက်ဖြန် ဖက်ခုတ်သွားမှ သားအား သူမလိုနေသော ကာမဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းခိုင်းရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်၍ သူမလည်း အိပ်လိုက်လေတော့သည်။ မနက်အိပ်ယာနိုးတော့ ထမင်းကြမ်းစားပြီး ဒေါ်ခင်မြ နှင့် သားဖြစ်သူ ထွန်းခင်တို့နှစ်ယောက် ဖက်ခုတ်ရန် တောင်ခြေသို့ ရောက်လာခဲ့ကြပြီး ဖက်များခုတ်ကာ ပြီးသွားသည်ဖြစ်၍ ခဏတဖြုတ် ဘိစပ်ရုံကြီးနံဘေး၌ ထိုင်နေကြသည်။ ”

အမေ မနေ့ကလိုလေး လုပ်ကြရအောင်လေ

“ ဟု ထွန်းခင်သည် ‌အမေဖြစ်သူ ဒေါ်ခင်မြကို ပြောလိုက်လေသည်။ ခင်မြက မူနွဲ့ကာ မျက်စောင်းလေးထိုး၍ သူ့အား ကြည့်လိုက်လေသည်။ ”

မပြောလိုက်ချင်ဘူး သားကလည်း တစ်ခါလေး အစလုပ်မိပါတယ်

“ ဟု သားဖြစ်သူအား ပြောလိုက်လေသည်။ တကယ်တမ်းတော့ သူမလည်း ခံချင်နေသည် ဖြစ်ပါသည်။ ပြောမထွက်၍သာ ငြိမ်နေတာဖြစ်ပြီး အခု သားက လုပ်ကြမယ်ဆိုတော့ သူမ မငြင်းပဲ ”

အင်း လုပ်ကြမယ်လေ

“ ဟုပြောကာ အနီးရှိ ဘိစပ်ရုံကြီး အတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့ကြသည်။ သူမပခုံးပေါ် တင်ထားသော ပုဆိုးအဟောင်းလေအား ဖြန့်ခင်းကာ သူနှင့်သူမ ထိုင်ကြပြီး သူမက သား၏ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာအား ဖိစုပ်ကာ နမ်းနေလေသည်။ အတန်ကြာ နမ်းပြီးနောက် သူမ ပက်လက်လေး အိပ်ပေးလိုက်ကာ သူက သူမ၏ အင်္ကျီအား အပေါ်တင်၍ ဘရာစီယာကို ပင့်တင်ကာ ထွက်ပေါ်လာသော သူမ၏ နို့ ၂ လုံးအား အငမ်းမရ စို့နေလေတော့သည်။ ဖြေးဖြေးချင်းနမ်းကာ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်သားလေးများအား လျှာဖြင့် ယက်နေပြီး ချက်ပေါက်လေးအတွင်းသို့ လျှာနှင့် ထိုးထည့်၍ ကလိပေးနေသည်။ ဒေါ်ခင်မြ ထွန်းခင်၏ခေါင်းအား သူမလက်ဖြင့် ကိုင်ကာ သူမအလိုချင်ဆုံးသော အဖုတ်ကြီးနေရာသို့ သူ့မျက်နှာဖြင့် ကပ်ထားလိုက်လေသည်။ သူမ အလိုချင်ဆုံးသော နေရာလေးအား ထွန်းခင်သည် လျှာဖြင့် ကုန်းကာယက်၍ အစိလေးအား လျှာနှင့်ထိုးကာ ကလိပေးလိုက်သည်။ ”

အ ဟင်းးး သား အား… အမေ လိုချင်ပြီ သား

“ ဟုဆိုကာ သူမ၏ ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုဖြဲ၍ ကားပေးထားလိုက်လေသည်။ ထွန်ခင်လည်း ဒူးထောက်ထိုင်ကာ သူ့ကိုမွေးထုတ်ခဲ့သော အမေဖြစ်သူ ဒေါ်ခင်မြ၏ အဖုတ်ဝသို့ သူ့လီးကြီးဖြင့်တေ့၍ ဖိသွင်းလိုက်လေသည်။ “ဖွတ်… ဇွိ… ဘလစ်… ပလောက် ပလောက်”

ထွန်းခင် သူမ၏ ဂျိုးနှစ်ဖက်ကြားတွင် လက်ထောက်၍ အားကုန်ကျုံး လိုးလိုက်ရာ ” အ ဟင်းးး ဟင်းးး အား သား ” ဟုဆိုကာ သူမ၏ အဖုတ်ကြီးအား အောက်မှပင့်တင်၍ သူ့လီးကြီးထံသို့ ကော့ခံနေတော့သည်။ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အတိုင်အဖောက်ညီညီဖြင့် ထွန်းခင်က ဆောင့်အလိုး၊ ဒေါ်ခင်မြက အောက်မှ အပင့်နှင့် ခံနေရာ မကြာခင်မှာပင် နှစ်ယောက်လုံး တပြိုက်နက်ထဲ ကာမအထွဋ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းသွားကြလေတော့သည်။ ထို့နောက် သူမကော သူပါ အဝတ်အစား ပြန်ဝတ်လိုက်ကြပြီး ” သား ပြန်ကြမယ်… ညမှ အခြေနေကြည့်ပြီး မင်းအဖေ အိပ်တာနဲ့ တို့သားအမိ ချစ်ကြမယ်

“ ဟု ပြောကာ သား၏ ပါးလေးအား နမ်းလိုက်‌လေသည်။ ထွန်းခင်သည် အမေ့အား လိုးခွင့်ရလိုက်သဖြင့် အကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်နေကာ ပျော်ရွှင်နေမိလေသည်။ အိမ်သို့ပြန်ရောက်ပြီး ခုတ်လာသော ဖက်များအား ရေဆေး၍ နေပူလှန်းထားလိုက်ပြီး ညနေရောက်သောအခါ မနက်စျေးထွက်ရန်အတွက် သူမတို့ သားအမိ ပြင်ဆင်ကြရလေသည်။ သူမခင်ပွန်း ကိုမောင်လှကတော့ ထုံးစံအတိုင်း အချိန်ကျတာနှင့် သူမဆီမှ ပိုက်ဆံတောင်း၍ အရက်ဆိုင်သို့ သွားပြီ ဖြစ်လေသည်။ လုပ်စရာရှိသည်များ လုပ်ပြီး၍ သားအမိနှစ်ယောက် ရေတွင်း၌ ရေမိုးချိုးကြပြီး ညနေစာ စားလိုက်ကြလေသည်။ သူမတို့ သားအမိနှစ်ယောက်မှာ ညကျ ချစ်ရည်လူးကြရန် အစောပင် အိပ်လိုက်ကြလေသည်။ သူမယောက်ျားမှာ ညမိုးချုပ်လောက်မှ အိမ်ပြန်ရောက်ကာ ထမင်းစားပြီး မူးမူးနှင့် အိပ်ပျော်သွားလေသည်။ ဒေါ်ခင်မြ ထွန်းခင်အိပ်သည့် အနားသို့လာကာ ထွန်းခင်ကို နှိုးလိုက်ပြီး ရေတွင်းဘေးရှိ ဆူးပုတ်ခြံကြီးရှိရာသို့ ခေါ်လာခဲ့လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ထွန်းခင်၏ ပုဆိုးအား ချွတ်ချကာ သူမ၏ ထမီကိုလည်း ချွတ်လိုက်၍ အောက်တွင် ခင်းလိုက်လေသည်။ ဒေါ်ခင်မြ ထွန်းခင်၏ လီးတံကြီးအား သူမလက်လေးဖြင့် ကိုင်ကာ ဂွင်းထုပေးပြီး ထွန်းခင်လက်ကိုယူ၍ သူမ၏ ရင်သားများပေါ်တင်ကာ ကိုင်စေလိုက်သည်။ ထွန်းခင်သည် သူမအင်္ကျီအား ပင့်တင်ကာ သူ့လက်ဖြင့် နို့နှစ်လုံးအား ဆုပ်ကိုင်ပြီး နို့သီးခေါင်းလေးအား ပွတ်ချေပေးနေလိုက်သည်။ ဒေါ်ခင်မြ ထွန်းခင်လီးအား ဂွင်းထုရာမှ လွှတ်လိုက်ပြီး လေးဘက်ကုန်းပေးထားလိုက်လေသည်။ ”

သား နောက်ကနေထည့်

“ ဟု ပြောလာသဖြင့် ထွန်းခင် သူ့အမေ ဖင်နောက်နားသို့ မုဆိုးဒူးထောက်ထိုင်ကာ သူမ၏ စောက်ဖုတ်ကြီးအတွင်းသို့ ဆောင့်၍ လိုးချလိုက်လေသည်။ “ဇွိ ….ဖွတ်…..ဘလစ်..တစ်….ဒုတ်….”

“အင့် အမလေး…… ကျွတ် ကျွတ်”

“ဖောက်….ဘွတ်….ပြလွတ်….ဘွစ်”

ထွန်းခင် သူ့အမေ၏ ခါးလေးအား သူ့လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်၍ အတန်ကြာအောင် ဆောင့်လိုးလိုက်ရာ သူ့အမေ တစ်ချက် နှစ်ချက်တွန့်သွားပြီး ပြီးသွားလေတော့သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် ထွန်းခင်လည်း သူ့အမေ အဖုတ်အတွင်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်သည်အထိ သူမ၏ ဖင်ကြီးများနှင့် သူ့ဆီးခုံ ကပ်သည်အထိ ဖိထား၍ သူ့သုတ်ရည်များ ပန်းထုတ်ကာ ပြီးသွားလေတော့သည်။ ထို့နောက် သားဖြစ်သူ ထွန်းခင်နှင့် အမေဖြစ်သူ ဒေါ်ခင်မြတို့ ပုဆိုးနှင့် ထမီများ ပြန်ဝတ်ကာ သူတို့ တဲအိမ်လေးသို့ ပြန်လာ၍ အိပ်လိုက်ကြလေသည်။ ပြီးပါပြီ။ ။ ရေးသားသူ – Ko Si

📖 ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်

📖

မီးကုန် ယမ်းကုန်ပါပဲ – အချစ်စာပေ

မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒါ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး …. အတွေးနှင့် ခါးခါးသီးသီးငြင်းဆန်ရင်း ခေါင်းကိုခါရမ်းပစ်မိတော့ တားဆီးချိန်မရလိုက်တဲ့မျက်ရည်တွေက ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ လွင့်စင်ကုန်ကြသည် သူငယ်ချင်းတွေ လာလာသတိပေးခဲ့ ပြောခဲ့ကြပေမယ့် ယုံကြည်လို့မရခဲ့ အခု မိမိမျက်လုံးနဲ့ တပ်အပ်မြင်နေသည့်တိုင်အောင် ချစ်မိတဲ့နှလုံးသားက အမှန်ကိုလက်ခံဖို့ ခက်ခဲနေသည်…။ ကိုကိုနဲ့ချစ်သူဖြစ်တာ နောက်တစ်ပက်ဆိုရင်ပဲ တစ်နှစ်ပြည့်ခဲ့ပြီ အစစအရာရာ အနွံတာခံလွန်းသော အရာရာ အလျော့ပေး ချစ်တတ်လွန်းသော မိမိဆန္ဒကို အလေးအနက်ထားက လိုက်လျောပေးတတ်သောကိုကို့ကို အတိုင်းအဆမဲ့စွာချစ်မိရင်း ယုံကြည်အားကိုးသည့်စိတ်က အခိုင်အမာကပ်တွယ်လာခဲ့တာ ကိုကိုမသိ…. တကယ်တော့ မှူးသခင်ဆိုတာ အချစ်ကို ရေလိုသဘောထားသည့် မိန်းမစားမျိုးမှမဟုတ်တာ ကိုကို့အချစ်ကို လက်ခံဖို့တောင် တစ်နှစ်ခွဲကျော်အချိန်ယူလေ့လာပြီးမှ ကိုကိုလိုချင်သည့်အဖြေကို ပေးခဲ့တာပါ….။ ချစ်သူဖြစ်ပြီးနောက်မှာလည်း ချစ်သူတို့သဘာဝ ပွေ့ဖက် နမ်းရှုံ့တာလေးတွေရှိခဲ့ပေမယ့် စည်းအကျော်မခံခဲ့… မိမိအပျိုစင်ကို အချိန်မတန်ပဲ မပေးချင်သလို တန်ဘိုးမဲ့သွားမှာလည်း… Read More “မီးကုန် ယမ်းကုန်ပါပဲ – အချစ်စာပေ” »

2024-09-21 19:32:16

📖

အန်တီစန်းနှင့် ခရီးသွားခြင်း

ကျွန်တော်သည် ရန်ကုန်မြို့၏ ဆင်ခြေဖုံးမြို့နယ် တစ်ခုတွင် နေပါသည်။ ကျနော်တို့လမ်းထဲတွင် ကျနော်နှင့် အလွန်ခင်သော သူငယ်ချင်း မောင်မောင် တို့အိမ်ရှိသည်။ မောင်မောင့်ဖခင်သည် အစိုးရအရာရှိကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အလွန်ဖော်ရွေသူ ဖြစ်ပါသည်။ မောင်မောင်၏မိခင်မှာ အနည်းငယ်မျက်နှာတည်သော်လည်း မောင်မောင့်သူငယ်ချင်း များကို မောင်မောင်ကဲ့သို့ပင် ဂရုစိုက်ပါသည်။ မောင်မောင့်တွင် အကိုတစ်ယောက် ညီမတစ်ယောက် ရှိပါသည်။ မောင်မောင့်အစ်ကိုသည် ဆေးကျောင်းတက်နေပြီး ညီမလေးမှာ ၁၀ တန်း တက်နေပါသည်။ မောင်မောင်နှင့် ကျနော်တို့မှာ ၁၀ တန်းတုန်းက အတူတူ ဖြစ်သော်လည်း တက္ကသိုလ်တွင် မောင်မောင်က ကွန်ပျူတာ တက်နေပြီး ကျနော်က နည်းပညာတက်နေသူ ဖြစ်ပါသည်။ ကျောင်းမတူသော်လည်း မောင်မောင်တို့အိမ်သည် ကျနော်တို့ သူငယ်ချင်းတသိုက် စတည်းချရာအိမ် စားအိမ်သောက်အိမ် ဖြစ်ပါသည်။ ကျနော်တို့မှာလည်း ဟော့ဟော့ ရမ်းရမ်းမဟုတ်သဖြင့်… Read More “အန်တီစန်းနှင့် ခရီးသွားခြင်း” »

2026-03-18 12:18:10

📖

အငုံအဖူးလေးမို့

ကျုပ်နာမယ်က သာဟန် ပါ..။ နေတာက မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသက ဇရက်ကုန်း ဆိုတဲ့ ရွာကြီးမှာပါ…။ ဇရက်ကုန်းရွာက ဒေးဒရဲ နယ်ထဲမှာပါ…။ ကျုပ်အသက်က အခုဆို ၄၅ နှစ်ထဲ ရောက်နေပါပြီ…။ ဒါပေမယ့် ငယ်ငယ်ထဲက လယ်အလုပ် ၊ချောင်းအလုပ်တွေကို လုပ်ခဲ့တဲ့လူဆိုတော့ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တောင့်တင်းတင်း ရှိပါတယ်..။ ပြီးတော့ အရက်ကို စွဲစွဲမြဲမြဲ မသောက်တတ်ပဲ တခါတရံမှ အနည်းငယ်သာ မသောက်မဖြစ်တော့မှသောက်တတ်တော့ အခုချိန်ထိ တော်ရုံလူငယ်တွေတောင် ကျုပ်ရဲ့ သန်မြန်မှုကို မမှီပါဘူး…။ အသားအရောင်ကတော့ ခပ်ညိုညိုပါ…။ အရပ်က ပုတဲ့ အရွယ်အစားထဲ မပါပါဘူး…။ အဲ…. တစ်ခုပြောဖို့ ကျန်သေးတယ်…။ အဲဒါက ကျုပ်ကို တစ်ရွာလုံးက လက်မြန်သာဟန်လို့ ခေါ်တဲ့ဟာပါဘဲ…။ တစ်ခြားတော့ မထင်နဲ့…။ ကျုပ်ဒီအသက်အရွယ်ထိ ဘယ်သူနဲ့မှ ရန်မဖြစ်ဖူးပါဘူး…။… Read More “အငုံအဖူးလေးမို့” »

2026-03-05 11:17:12

📖

ခွင့်လွှတ်ပါ ဆရာမ

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်က ဤရွာ ဤကျောင်းကို စာသင်ပေးခဲ့သည့် မြို့ကြီးသူ ဆရာမကြီးဒေါ်နုနုထွေး ယခု ဤရွာကို အလည်လာသဖြင့် တပည့်အဟောင်းတွေ တပြုံးပြုံး တရွှင်ရွှင် သွားကန်တော့ကြပါသည်။ သို့သော် ထိုအထဲ၌ တပည့်ဟောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် အောင်သိန်းက တော့ မပါဝင်ချေ။ “ဟေ့ အောင်သိန်း ။ ဆရာမကြီး ဒေါ်ထွေးထွေး အလည်လာသကွ။ ငါတို့သွားကန်တော့မလို့။ မင်းရော မလိုက်သေးဘူးလား။” ထိုသို့ သူငယ်ချင်းတွေက မေးသည့်အခါတိုင်း “အေး… နောက်နေ့မှသွားမယ်ကွာ” ဟူ၍ အောင်သိန်းက ဖြေပါသည်။ သို့သော် သူသည် ဆရာမကြီးကို သွားကန်တော့ဖို့ စိတ်ကူးမရှိပါ။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ သူ့၌ ဆရာမကြီးကို နာကျည်းစရာ ရှိနေ၍ပါလော။ မဟုတ်ပါ။ ————————————— အတိတ်ကိုဆောင်ရမည်ဆိုသော် အောင်သိန်းသည် ဆယ်တန်း ဒုတိယနှစ်… Read More “ခွင့်လွှတ်ပါ ဆရာမ” »

2026-04-04 12:28:34

📖

အမေနဲ့သားရဲ့ လက်ထပ်ပွဲ

⚠️⚠️⚠️ မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️ ————— အခန်း ( ၁ ) မိုးရွာနေသောနေ့တနေ့ရဲ့ မနက်ခင်းမှာ ရဲခေါင်တစ်ယောက် ပျင်းရိစွာဖြင့် အိပ်ယာပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေသည်။ ဒီနေ့အဖို့ သူ့အဖေ ဦးမင်းခေါင်တစ်ယောက် အလုပ်ကိစ္စဖြင့် ခရီးသွားသဖြင့် အိမ်မှာ သူနဲ့ သူ့အမေဒေါ်မူယာတို့သာ ကျန်ခဲ့ကြသဖြင့် တစ်အိမ်လုံး တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။ သူ့အဖေဦးမင်းခေါင်မှာ မကြာခဏ ခရီသွားရတတ်ပြီး တစ်ခါသွားလျှင်… Read More “အမေနဲ့သားရဲ့ လက်ထပ်ပွဲ” »