အား ကစား App ကို Download ဆွဲပါ
ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ဖျော်ဖြေရေး အတွေ့အကြုံအတွက် App ကို အသုံးပြုပါ။
Download Appးခိုင်တစ်ယောက် ဦးလေးအိမ်၌ နေရင်း ကျောင်းတက်ကာ ဘွဲ့ရခဲ့သည်..။ မိဘနှစ်ပါးစလုံးကလည်းဆုံးပါးသွားကြပြီမို့ ကျောင်းပြီးတော့ ရွာမပြန်ဖြစ်တော့ပဲ ဦးလေးနှင့် အတူ နေထိုင်ခဲ့သည်..။ဦးလေးဖြစ်သူကလည်း လူပျိုကြီး..။ ဦးလေးနှင့် အတူ နေထိုင်ရင်း နှစ်နှစ်ခန့်အကြာတွင် ဦးလေးလည်းသေဆုံးသွားခဲ့ရာ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ပြီး အိမ်ကို တစ်ခြမ်းပိုင်းကာ အိမ်ငှားခေါ်တင်ထားခဲ့သည်..။အိမ်ငှားနေသော မိသားစုမှာ ပန်းအိဖြူ ဆိုသော သမီးတစ်ယောက်ပါသည်..။ စိုးခိုင်က ဖော်ရွေစွာနေတတ်သူမို့ အိမ်ငှားမိသားစုနှင့် သိပ်မကြာခင်မှာပင် မိသားစုပမာရင်းနှီးသွားခဲ့သည်..။ မိဘများက အကူအညီတောင်းသဖြင့် သမီးဖြစ်သူ ပန်းအိ အား စာကူပြပေးခဲ့ရာမှအခုဆိုလျင် ပန်းအိလေးနှင့် သမီးရည်းစားမက လင်မယားမကျ အခြေအနေသို့ပင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ..။မိဘများက ရပ်ကွက်ဈေး၌ ဆိုင်ထွက်ဈေးရောင်းကြသည်မို့ နေ့ခင်းဘက်ဆိုလျင် အိမ်၌ သူတစ်ယောက်သာကျန်နေခဲ့တတ်သည်.။ပန်းအိလေးကို လက်မထပ်ရသေးပေမယ့် မယားအရာ မြှောက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည့်အတွက် ကာမမှု ကိစ္စများ၌တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် အရှက်ကုန်ကာ…
Read More “ဒါကတော့ လုပ်မှာပေါ့ – အပြာစာပေ” »
2024-07-29 10:44:07
ဆရာတို့ရဲ့ မြန်မာရသစာပေ အရေးအသားတွေဟာ ခေတ်စနစ်ကိုလိုက်ပြီး အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲ လာခဲ့တယ် … ကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်းပိုင်းမှာ ကျော်ကြားခဲ့တဲ့ ဦးပုညက စပြီး .. စစ်ကြိုခေတ်ကာလမှာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့တဲ့ သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း .. အဲဒီနောက်တော့ လူသိများလာကြတဲ့ ပီမိုးနင်း၊ သော်တာဆွေ၊ ရွှေဥဒေါင်း အစရှိသဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ် .. ဒီနောက်တော့ အမျိုးသမီးကလောင်ရှင်တွေ တော်တော်များများ ပေါက်ဖွားလာခဲ့တယ် .. ခင်နှင်းယု၊ ရွှေကူမေနှင်း အစရှိသဖြင့် .. မစန္ဒာတို့ .. မိုးမိုးအင်းလျားတို့လည်း ပါဝင်တာပေါ့ .. အဲဒီနောက်ပိုင်းတော့ ယနေ့ခေတ်ပေါ် စာရေးဆရာတွေ … ဒါပေမယ့် တပည့်တို့ သိကြတဲ့အတိုင်း အမျိုးမျိုးသော တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုတွေကြောင့် စာရေးသူတွေဟာ သူတို့စိတ်ထဲရှိသလို ရေးခွင့်မရခဲ့ကြဘူး … အခုကြမှသာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နဲ့ ရေးနိုင်ပြီလို့ ယူဆရတဲ့…
Read More “ဒိုင်လျှို – အပြာစာပေ” »
2024-07-29 08:41:59
420 ဟန်ဝင်းအောင် ။ ဟန်ဝင်းအောင်သည် လူလိမ်တယောက်ပါ ။ ဖိုးတွမ်တီးဟန်ဝင်းအောင် လို့ လူသိများတယ် ။ဖိုးတွမ်တီး ဆိုတာက လိမ်လည်မှုအတွက် ပုဒ်မ …ပြစ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေ ပုဒ်မ ၄၂၀ ကို ပြောချင်တာ ။ဆိုလိုတာက ဖိုးတွမ်တီး လုပ်လွန်းလို့ ခေါ်ကြတာ ။ ငယ်ငယ်လေးထဲက စောရနက္ခတ်နဲ့ယှဉ်ပြီး မွေးဖွားလာခဲ့သလား မဆိုတတ်ဘူး ။ ဟန်တင့်ကျော်သည်ငယ်ငယ်ထဲက လိမ်တတ်သည် ။ ခိုးတတ်သည် ။ သူများကို ဂျောက်ချတတ်သည် ။ ကျောင်းသားအရွယ်ထဲက လိမ်သည်။ ကျောင်းက အတန်းဖေါ် အချင်းချင်း လိမ်သည် ။ ဆရာ..ဆရာမတွေကို လိမ်သည် ။ ကျောင်းက ကျောင်းစောင့် ဒရဝမ်ကြီးကိုက အစ သူ လိမ်သည် ။ ကျောင်းရှေ့မှာ…
Read More “အိတ်ဖော်တီး – အပြာစာပေ” »
2024-07-29 08:37:11
ရန်ကုန် ဆေးတက္ကသိုလ် တတ်ရတော့မယ်ဆိုတော့ အိမ်ကလည်းကျွန်မကို တရုတ်တန်းမှာ တိုက်ခန်းဝယ်ပေးပြီး သူတို့ချစ်သမီးလေးကိုကျောင်းထားးပေးခဲ့တယ်ရှမ်တရုတ်မလေး ကျွန်မ က ဖြူစွပ်တဲ့အသားအရေ နဲ့ . ပြေပြစ်တဲ့ခန္တာကိုယ်အချိုးအစစ် လေးရှိနေတယ်လေ ရင်၃၆ ခါး၂၁ နဲ့ တင် ၃၈ ဆိုတော့လုံးကြီးပေါက်လှလို့ပဲပြောရမလားကိုယ်ဟာကိုဂုဏ်ဖော်တာတော့မဟုတ်ပေမဲ့ ပြောရဦးမယ်မိဘတွေရဲ့အုပ်ထိန်းမူမှာနေခဲ့ ရတဲ့ကျွန်မလေ လိင်ကိစ္စမပြောနဲ့ အချစ်ဆိုတာတောင်ဘာမှန်းမသိခဲ့တဲ့အပျိုစစ်လေးပေါ့ဒါပေမဲ့အရွယ်လေးရလာတော့ တစ်ဖက်လိင်ကို စိတ်ဝင်စားလာတတ်ပြီပေါ့ဒီလိုနဲ့ facebook သုံးရင်း စကားပြောကောင်းတဲ့မောင် နဲ့ online ချစ်သူတွေဖြစ်ခဲ့ယ်Online ပေါ်မှာတော့ မောင်ဟာလူလိမ်မာလေးပါအချစ်ကြောင်းကိုမိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပေမဲ့ လိင်အကြောင်းတော့တစ်ခါမှာမဟခဲ့သူပါတစ်နေ့တော့ မောင်ကအပြင်မှာဆုံရအောင်တဲ့အို ကျွန်မလေ မောင်နဲ့တွေ့ဖို့ ရင်တွေခုန်လိုက်တာ ညတောင်ေတော်တော်နဲ့အိပ်မပျော်ဘူးမနက်နိုးလာေတော့ ကွန်မ ကိုယ်ကျွန်မအလှဆုံးပြင်နေမိတယ်ဒီစကတ်လေးနဲ့ဆို အရမ်းများတိုနေမလား အိုမသိတော့ပါဘူးဘလာစီရာအနီရဲရဲလေး ကို ဂုတ်ကနေကြျိုးတိုင်းလိုက်တယ်ပင်တီနီနီလေးက ကျွန်မရဲ့ ရှက်ရှက်ကျု လုံအောင်မဖုံးနိုင်ပဲ အသားဆိုင်လေးတွေအစ်ထနေတယ်ပြီး တော့ ကြိုးတစ်ချောင်း အကျီႌ အဖြူလေး အပေါ်ကဝတ်လိုက်တယ်အကျီႌ…
Read More “ချစ်ရသောမောင် – အပြာစာပေ” »
2024-07-28 11:05:30
ဖြိုးငယ်ငယ်က ဖဲဝိုင်းမှထကာ ထမိန်ကိုပြင်ဝတ်လိုက်သည်။တော်ပြီ မစုရေ ဒီနေ့တော့ နားတော့မယ်။ လုပ်စရာလေးရှိသေးလို့။ဖြိုးငယ် ထပြီလား ငါဝင်လိုက်တော့မယ်လေ အဲ့နေရာ။ ဖြိုးငယ်ငယ်နောက်မှ လိုက်ထိုးနေသောမို့မို့က ဖြိုးငယ်ငယ်ထသွားသောနေရာကိုဝင်ထိုင်လိုက်သည်။မို့မို့လည်းလည်းဖြိုးငယ်ငယ်ထိုင်သောနေရာမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ဖဲကဆက်တိုက်ပင်ကောင်းနေသေူသည်။လေးငါးလှည့်လောက်တဆက်တိုက်အလျော်ရသည်။အဟင်းဟင်း ဖြိုးငယ်မနေရာက ခုချိန်ထိကောင်းနေတုန်း။ ခါတိုင်းဒီလိုဖဲကောင်းနေရင် ဒီကောင်မကထတာမဟုတ်ဘူး။ဒီနေ့မှ ဘာဖြစ်လို့ထသွားမှန်းမသိဘူး။မို့မို့စကားကို မစုကြားတော့ပြုံးမိသွားသည်။ဘာတွေ သဘောကျနေတာလဲမစုရဲ့ ။ခစ်ခစ် နင်တို့မှအဲ့အကြောင်းမသိတာ ကောင်မကဖဲစိတ်မဝင်စားနိုင်ဘူးလေ။ ဖဲထက်ကောင်းတာရှိတယ်။ဘာများလဲမစုရဲ့ ဖဲဆိုအသေစွဲတဲ့ ဖြိုးငယ် ဖဲကောင်းတာတောင် စိတ်မဝင်စားနိုင်အောင်။ မပြောပါဘူးဟယ် သူများအတွင်းရေးတွေ။မသိချင်သောအရာကိုမှ သိချင်တတ်ကြတာလူ့သဘာဝ။ အတူတူရိုက်နေသောဝိုင်းထဲမှ အမျိုးသမီးတွေကလဲ ဖဲပင်စိတ်မဝင်စားတော့။မစုကိုဝိုင်းအစ်ကြတော့သည်။ ခစ်ခစ် မစုရယ်ပြောစမ်းပါ။ဖြိုးငယ်ရှေ့ပြန်မပြောပါဘူးဟဲ့။ ဒေါ်တင်တင်ဝင်ထောက်လိုက်တော့ မစုကလဲနဂိုကတည်းကပြောချင်နေတာနဲ့ကွက်တိပင်။အခုသူ့ယောင်္ကျားဇော်ထွန်းကမရှိပြန်ဘူးလေ။ ခရီးထွက်သွားတယ်မဟုတ်လား။အဲ့ဒါနဲ့ သူစောစောပြန်တာနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ။ညဉ်းတို့တွေအဲ့ဒါကြောင့်ညံ့တယ်ပြောတာ။ သူ့ယောင်္ကျားညီလင်းသူရောက်နေတယ်လေ။ချက်ဆိုဝိုင်းထဲက မိန်းမတွေကလဲ နားခွက်မီးတောက်သည်။ပုလင်းတူ ဘူးဆို့ဝါသနာတူစရိုက်တူတွေလေ။ ဟို ကောင်လေး ချောချောလေးဟာလားဟဲ့ နယ်ကနေခဏခဏလာတယ်လေ။ခစ်ခစ် မတင်တင်က သဘောပေါက်မြန်လှချည်လား။အဟင်းဟင်း မိစုနော် အချင်းချင်းလာဖဲ့နေတယ် ကြည့်စမ်း။ ဆက်ပါဦးဟဲ့…
Read More “အပြောကျယ်ကျယ် – အပြာစာအုပ်” »
2024-07-28 10:59:39
ကျတော်၁၀တန်းအောင်..ကောလိပ်တစ်ခုမှာကျောင်း လာတက်ရတယ်..နယ်ကဆိုတော့အဆောင်ငှါးနေရတာပေါ့.ငွေကြေးမတက်နိုင်တော့..ကျူရှင်မယူနိူင်ဘူးလေပထမနှစ်ကတော့….အဆင်ပြေချောမွေ့စွာအောင်မြင်တယ်..ဒုတိယနှစ်ကျတော့..မရတော့ဘူး..ကျောင်းမှာလည်း..စာတွေသေချာသင်သလို..စာမေးတာတွေလည်းလုပ်လာတယ်ကျတော်ကစာမရတာများတယ်…မေးတိုင်းမရတော့..တနေ့မှာ.အင်္ဂလိပ်စာပြတဲ့ဆရာမက..နှစ်ပြားမတန်အောင်ဆူပါလေရော.မျက်နှာတောင်မဖော်ရဲဘူး..ပြောလိုက်တာဗျာကျောင်းဆင်းတော့..ဆရာမကိုတွေ့တာနဲ့..”ဆရာမ..စကားနည်းနည်းပြောချင်လို့ပါ”“အေး..ပြောလေ””ကျတော်နယ်ကလာပြီးကျောင်းတက်တာပါကျတော်တို့ဘဝက..မပြည့်စုံပါဘူး..ကျူရှင်လည်းမတက်နိုင်ပါဘူး..ဆရာမ”မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ပြောနေတော့…ဆရာမ ..ဂရုဏာသက်သွားတယ်နဲ့တူပါတယ်”အေးလေ..ဆရာမကလည်းနေ့လည်က..အခြားကိစ္စနဲ့ရောသွားတော့..ဒေါသပိုဖြစ်သွားတယ်ဆေးဆေး…””ဟုတ်..ဟုတ်..ဆရာမ””ပိတ်ရက်တွေမှာ..အိမ်လာခဲ့လေ..ဆရာမဘာသာအပြင်..အခြားဘာသာပါသင်ပေးမယ်…”ဟုတ်ကဲ့ပါ..ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..ဆရာမ”ဆရာမလည်း..ဆိုင်ကယ်ပေါ်ခွ..ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်ဆောင်းပြီး..မောင်းထွက်သွားသွားပါတော့တယ်.. ဆရာမနာမည်က.ဒေါ်မေသူဇင်ပါ..အင်္ဂလိပ်စာသင်ပါတယ်..အသင်ပြလည်းကောင်းသူတယောက်ပါ..ဆရာမကတရုတ်လူမျိုးစပ်တဲ့သဘောရှိတယ်..အသားကဖြူတယ်တရုတ်မျက်နှာပေါက်..ရိုးရိုးယဉ်ယဉ်ဝတ်ဆင်နေထိုင်တက်သူဖြစ်ပါတယ်…ကျောင်းပိတ်ရက်ရောက်တော့..ဆရာမအိမ်ထွက်လာခဲ့တယ်..အိမ်ရောက်တော့..ဆရာမ..အိမ်ရှေ့မှာ..ပန်းအိုးတွေ..ရွေ့နေတယ်လွယ်အိတ်ကို..ဒန်းပေါ်မှာတင်ပြီး..ဆရာမကိုဝိုင်းကူလုပ်ပေးနေတုန်း…”ဇင်ဇင်..သူကဘယ်သူတုန်း…””အိမ်မှာ..စာလာသင်တာ..ဆေးဆေးတဲ့..နောက်မှ..အမေ့ကိုပြောပြမယ်..’ဆေးဆေး..အဲဒါအမေလေ””ဟုတ်..အန်တီနေကောင်းလား..”“ကောင်းပါတယ်ကွယ်…သားလည်းစာကြိုးစားနော်”ဆိုပြီးအိမ်ထဲပြန်ဝင်သွားတယ်…ဆရာမအမေကသဘောကောင်းမယ့်ပုံရှိတယ်..မျက်နှာကပြုံးလို့ဆရာမနဲ့ပန်းအိုးတွေ..အတူရွေ့တော့မှ….အနီးကပ်မြင်ဖူးတယ်…ဆရာမက..အရပ်တော့မ ရှည်ဘူး…အသားတော့တော်တော်ဖြူတယ်..အိမ်နေအဝတ်အစားနဲ့ဆိုတော့..သဘာဝအတိုင်း..လှပနေတယ်..ကိုယ်ခန္ဓာကလည်း..ပြည့်တယ်လို့ပြောရမယ်..အပိုအလိုမရှိဆူဖြိုးနေတယ်..အားလုံးပြီးသွားတော့..ခြေထောက်လက်ထောက်ဆေးရန်.. .နောက်ဖေးဦးဆောင်ခေါ်သွားတယ်..ဆရာမက..လှမ်းလျှောက်တိုင်းတုန်ခါနေတဲ့တင်ပါးကြီးကိုကြည့် လိုက်လာခဲ့တယ်..စာသင်တော့လည်းကြမ်းပြင်မှာပဲသင်တော့..ဟိုက်နေတဲ့လည်ပင်းမှနို့တွေတွေ့နေရတယ်မနေနိုင်တော့ဘူး..ဆရာမကိုခွင်တောင်ပြီးအိမ်သာထဲဝင်..ဆရာမမှန်းပြီး.ဂွင်းထုပလိုက်တယ်ကျောင်းပိတ်ရက်တိုင်းသွားတော့..ဆရာမအပြင်မိသားစုနဲ့ပါ..ခင်မင်ရင်းနှီးသွားတယ်…စာမေးပွဲဖြေဖို့..ကျောင်းပိတ်ရက်ပေးတော့တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်..ဆရာမအိမ်မှဆရာမမှလွဲ၍..တစ်အိမ်သားလုံး..ဘုရားဖူးထွက်ကြတယ်..ဆရာမက..ကျောင်းမှာဆို..သူနဲ့မသိသလိုပဲကျတော့ကိုဆက်ဆံတာ..မာတင်းနေတာပဲအဲလိုအချိန်တွေဆို..ဆရာမကို..မကျေနပ်ဖူး…အိမ်မှာကျတော့လည်း..ဖင်ပုတ်ခေါင်းပုတ်နဲ့..”တွေ့မယ်..ဆိုပြီးညိုးထားလိုက်တယ်…ဒီတပတ်တော့..ဆရာမအိမ်မှာ..ကျတော့နဲ့နှစ်ယောက်တည်းရှိမှာကို..တွေးပြီးရန်ခုန်နေတယ်…ဟုတ်တယ်လေ…ဆရာမကိုခိုးကြည့်ရင်.ယခင်က..အိမ်ကလူတွေသိမှာစိုးလို့..သေချာမကြည့်ရဲဘူး..ဒီတခါတော့ပတ်ဝန်းကျင်လွတ်ကြည့်ရတော့မယ်…ဟဲဟဲပိတ်ရက်ရောက်တော့..အိမ်ကနေ..အစောကြီးထွက်လာခဲ့တယ်..ဆရာမအိမ်ရောက်တော့..”ဆရာမ..ဆရာမ”အသံလည်းမကြားဘူး…အဲဒါနဲ့..အိမ်ထဲဝင်ကြည့်တော့လည်း..မတွေ့ဘူး..ဆရာမအခန်းကိုကြည့်တော့….အားပါးပါး…ဆရာမအိပ်နေတာဖင်ကိုပြောင်နေတာပဲ..အတွင်းခံလည်းဝတ်မထားဘူး…တစောင်းအိပ်နေတာများနောက်ကကြည့်ရတာ..ဂစ်တာတလက်..ဒေါင်လိုက်ချထားသလိုပဲ…..ကြည့်နေရင်းနဲ့ကျတော့ငပဲက..ထောင်တက်လာပြီ…..ဆရာမက..ပုလို့လားမသိဘူး..တင်တော်တော်ကြီးတယ်… နောက်ပြီးဖွေးဥနေတာပဲ..ပေါင်တန်ကအရင်းဘက်ကတုတ်ပြီး..အောက်ဘက်ကို..သွယ်ဆင်းသွားတယ်…ကျတော့လီးကလည်းမရတော့ဘူး…ပုဆိုးလှန်ပြီး..ဂွင်းထုနေတာ..သိပ်မကြာပါဘူး..ထုလို့ပြီးသွားတယ်..ကျတော်လည်း..လီးရည်တွေကို..ပုဆိုးနဲ့သုပ်အပြင်ပြန်ထွက်ပြီး…”ဆရာမ..ဆရာမ”မကြားကြားအောင်..ခေါ်လိုက်တော့..”လာလေဆေးဆေး..ဆရာမလည်းဆေးဆေးခေါ်မှ..နိုးတော့တယ်”ကျတော်လည်း..ခုမှရောက်တဲ့ပုံစံနဲ့…ဆရာမပုံကခုမှအိပ်ယာထတာဆိုတော့ဆံပင်ဘိုသီဖက်သီနဲ့…မျက်နှာလေးကတော့.အိပ်ရေးပျက်တာသာပြောတာ..ဖောင်းနေတာပဲဘော်လီလည်းဝတ်မထားဘူးနဲ့တူပါရဲ့နို့သီးခေါင်းလေးတွေ…ရုန်းထွက်နေသယောင်ဆရာမကိုသေချာစဆးုံကြည့်ပြီးမှ..”အားနာလိုက်တာ..ဆရာမရယ်.ကျတော့ကြောင့်..အိပ်ရေးပျက်ပြီ””ညကတော်တော်နဲ့အိပ်မပျော်ဘူး..”“ဧကန်န..ဆရာမညက..ချစ်သူနဲ့ဖုန်းပြောတာဖြစ်မယ်..ဟုတ်တယ်ဟုတ်..””ဆေးဆေးကတော့..စွတ်အထင်ကြီးနေတယ်..ချစ်သူလား..မူးရင်တောင်..ရှူစရာမရှိဘူး.””ကျတော့.ဆရာမဒီလောက်လှနေတာ..အကြွင့်းမဲ့တော့..မယုံပါဘူး..””ကိုယ်တော်..မယုံလည်းနေ..မျက်နှာသစ်လိုက်ဦးမယ်..ခဏစောင့်”ဆိုပြီးရေချိုးခန်းထွက်သွားပါတော့တယ်…ဆရာမက..ကျတော့ကို..စာသင်လိုက်..စက်ချုပ်လိုက်နဲ့..အလုပ်တွေများနေတယ်စာသင်ထွက်သွားတော့လဲ..လှုပ်လိုက်တဲ့ဖင်စက်ချုပ်ခုံမှာ..ကျောပေးထိုင်ပြန်တော့လည်းဖင်က..ခုံအပြည့်နေရာယူထားတယ်…ကျတော်ဆရာမကိုကြည့်ပြီး..အမျိုးမျိုးပြစ်မှားနေတယ်..”ဆေးဆေး..ခဏ””စက်ခုံက..နင်းရတာ..ဘာဖြစ်နေလဲမသိဘူး..အရမ်းလေးနေတယ်” “နတ်တွေကျပ်နေလို့နေမှာပေါ့..ဆီထိုးလား””မထိုးတာကြာပြီ”ကျတော်လည်းပုဆိုးကိုတိုတိုဝတ်..ဆရာမရှေ့မှာ..ထိုင်..ဆီထိုးပေးနေတယ်..ပြီးတော့..ဆရာမကိုကြည့်ပြီးတောင်နေတဲ့လီးကိုလည်း..အောက်စ..နည်းနည်းလွတ်ပြီးပြပေးနေတယ်..ဆရာမက..ဆီထိုးတာ.မကြည့်ပဲလီးကိုသာအာရုံစိုက်နေတယ်….အာရုံစိုက်လေ..ပိုပြီးပြပေးတော့…ဆရာမမနေနိုင်တော့ဘူးလားမသိ…အိမ်သာဘက်ခဏခဏထွက်သွားတယ်…မိုးနည်းနည်းချုပ်လာတော့..”ဆေးဆေး..အိမ်မှာအိပ်သွားပါလား””ဆရာမနဲ့ကျတော်နှစ်ယောက်တည်းတော်ကြာ..ဆရာမကို..ပြောကြဦးမယ်”ဆေးဆေးရယ်..ဆရာမအတွက်မစိုးရိမ်ပါနဲ့”“အိုကေလေ..အိပ်မယ်”ဆရာမနဲ့ကျတော်စကားပြောလိုက်စာသင်လိုက်နဲ့အချိန်ကုန်လို့ကုန်မှန်းတောင်မသိတော့ဘူး…ခဏနေတော့..အခန်းထဲသွားပြီး..ထမီရေရှားကြီးနဲ့ထွက်လာတယ်..”အိုက်တယ်ကွယ်..ရေချိုးဦးမယ်..””ဆရာမကလည်း..မိုးချုပ်မှ..အအေးပက်နေပါဦးမယ်..””ရပါတယ်..ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..”ဆရာမက..ပြောလည်းပြော..အလုပ်ကလည်းလုပ်နေသေးတယ်..ရေရှားနဲ့ဆိုတော့..ဖင်ကြီးတွေတုန်ခါနေတာပဲ..အနား ရောက်လို့ကြည့်လိုက်ရင်လည်း..ရင်သားကြီးတွေက..ဝင်းဝါမို့မောက်နေတာပဲကြည့်ရင်း..စိတ်ထဲမရိုးမရွဖြစ်နေပြီ..”ဆရာမ..ကျတော်လည်း..ဆရာမနဲ့အတူရေချိုးမယ်.. ‘”ချိုးလေ..”.ဆရာမလည်းရေချိုးခန်းထဲရောက်တာနဲ့ရေပန်းအောက်ဝင်ပြီး..ရေပန်းဖွင့်ချလိုက်တယ်ကျတော်ကဆရာမနောက်မှဆိုတော့ရေစိုထမီနဲ့လှနေတဲ့..ဆရာမဖင်ကိုမြင်ပြီးစိတ်ကထိမ်းမရတော့ဘူး..ဆရာမနောက်မှာကပ်လိုက်တယ်..လီးက..ဆရာမတင်ပါးကိုထောက်လိုက်တယ်..ပထမတော့တွန့်သွားသေးတယ်..ဘာမှမပြောတာနဲ့..ဆရာမကိုနောက်ကနေသိုင်းဖတ်လိုက်တယ်..”အို့..ဆေးဆေး””မနေနိုင်တော့ဘူး..ဆရာမရယ်..””ဆေးဆေး..ဆရာမကိုအထင်သေးတာလား”“မဟုတ်ရပါဘူး..ဆရာမရယ်”စကားလည်းပြော…ဂုတ်သားလေးကိုလည်းနမ်းနို့တွေလည်းကိုင်..ဖင်ပါးကြီးကိုလည်း..လီးနဲ့နေရာအနံှ့လိုက်ထိုးပေးနေတယ်..ဘာမှမပြောတော့…ရေရှားထမီးကို..ချွတ်ချလိုက်လိုက်တယ်…ဖြူဖွေးနေတာပဲ..အသားက..တခါမှတောင်မတွေ့ဖူးဘူး..ဥနေတာပဲ..ဆရာမကိုမျက်နှာချင်းဆိုင်လှည့်ပြီးနှုတ်ခမ်းတွေစုပ်လိုက်တယ်…နို့တွေလည်းနယ်ပေးနေတယ်..ဆရာမပျော့နေပြီး..လက်ကတဖြည်းဖြည်းအောက်ကိုလျော….စောက်ဖုတ်ဆီ..သွားနေတယ်..စောက်ဖုတ်ကြီးက..အရည်တွေရွှဲနေပြီ…လက်ချောင်းတွေက..စောက်စေ့နေရာကို..ခပ်ကြမ်းကြမ်းပွတ်ပေးလိုက်တယ်”အို..အို..ဟာ…ဟာ..ဟင်း..အင်း”“အမလေး..ဟင်း…ဟင်း..ကျွတ်..”ထိုင်ချလိုက်ပြီး..ဆရာမစောက်ပတ်ကိုနှုတ်ခမ်းသားနှစ်ဖက်ကဖြဲလိုက်ပြီး…လျှာ်နဲ့.ယက်တင်ပေးလိုက်တယ်…ဆရာမ..ထွန့်ထွန့်လူးနေပြီ….နံရံမှာ..ဆရာမကိုကပ်စေပြီး…ပေါင်နှစ်ဖက်ကကိုင်ပြီးမတင်လိုက်တယ်..”ဆေးဆေးရယ်..ဘယ်လိုလုပ်မလို့လဲ..”ဘာမှပြန်မပြောပဲ…ပြဲအာသွားတဲ့..စောက်ဖုတ်ကို…အပြီအပြင်ယက်ပေး..စောက်ခေါင်းထဲလျှာထိုးထည့်ပေး..စောက်စိကို..သကြားလုံးစုပ်သလိုမျိုး..”ပြွတ်..ပြွတ်..ရှလွတ်..ရှလူး..ပြွတ်..””အိုး..အိုး..အား..အား..အား..””အမလေး..အင်း..အင်း..ဟင်း””ဆေးဆေး..မရတော့ဘူး…အား..အား””အို..ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ..ဟင်း.””အမလေး..လေး.အား..အား…”“ထွက်ပြီ..ထွက်ကုန်ပြီ…အား…အား.”ဆရာမစောက်ရည်တွေ..ကျတော့မျက်နှာပေါ်ပန်းချလိုက်တယ်….ကျတော်လည်း…ထွက်ကျလာတဲ့စောက်ရည်နဲ့..ပေနေတဲ့စောက်ရောတွေပါ…ယက်ပေးလိုက်တယ်..”ဆေးဆေးရယ်..အားနာလိုက်တာ..ဆရာမ..ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းတောင်မသိတော့ဘူး…””လိုးပေးရမလား..ဆရာမ””အင်း”ကျတော်လည်းပုဆိုးကိုနဲ့အကျီပါ င်္ချွတ်လိုက်ပါသည်…ချွတ်နေတုန်းလီးက..ခါးယမ်းနေတော့….ဆရာမကြည့်ပြီးအသည်းတွေယားနေလားမသိ…ထိုင်ချလိုက်ပြီး..ကျတော့လီးကို…သူ့လက်ဖြူဖြူလေးနဲ့အသာအယာဆွဲယူကာ..ပါးစပ်ထဲ..ဆွဲသွင်းလိုက်တယ်..ကျတော်လည်းဆရာမခေါင်းကိုကိုင်ပြီး..လီးကိုရှေ့တိုးပေးလိုက်တယ်..ဆရာမက..အကြုံမရှိပေမယ့်..စုပ်ပေးချင်တဲ့..စိတ်တွေဖုံးလွမ်းနေလို့လားမသိ…ပါးစပ်ထဲရောက်နေသောလီးကို..လျှာဖျားလေးနဲ့ထိုးကာ..ဒစ်တဝိုက်ကိုယက်ပေးနေတယ်”ဟ…အား..ကောင်းလိုက်တာ.ဆရာမရယ် ”ဆရာမ..ကျတော်ပြောတာကြားလိုက်တော့မော့ကြည့်ပြီး..လီးကို..အစွမ်းကုန်ငုံစုပ်ကာ..အသွင်းအထုတ်လုပ်ပေးနေပါသည်..ဆရာမလီးစုပ်ကောင်းတဲ့အတွက်ကြောင့်..ကျတော့ဂွေးစိကြီးတွေပါ..အတွဲလိုက်..ရှုံ..့တက်သွားပါသည်..လီးမွှေးတွေကလည်း..ဆရာမမျက်နှာကို..ထိနေတော့..ကြက်သီးတွေပိုထလာလားမသိဘူး…အားရပါးရကို..စုပ်ပေးနေပါတယ်…”အား..အား..ဆရာမ..ဆရာမ..တော်..တော်ပြီ..ထွက်ကုန်တော့မယ်..”ဆရာမခေါင်းကိုဖယ်သော်လည်း…ဖယ်မပေးတဲ့အပြင်..အားပြင်းပြင်းနဲ့စုပ်ပြီးလီးတဝက်လောက်မှာ..ဆရာမသွားနဲ့ဖိထကာလီးထိပ်ကအပေါက်လေးကို…လျှာထိပ်နဲ့ထိုးထိုးပေးနေပါသည်…”အိ..အား..ဆရာမ..ကျွတ်..အာ.း..ထွက်ပြီ..အ…အ..အား..”ကျတော့သုတ်ရည်တွေ..ပြစ်ကနဲ..ပြစ်ကနဲ့..ဆရာမပါးစပ်ထဲ..ပန်းဝင်ကုန်ပါသည်…ပါးစပ်ထဲကသုတ်ရည်တွေ..ထွေးမထုတ်ပဲ..မြိုချလိုက်ပါသည်…””ဆရာမရယ်..”ဆိုပြီး..မထူကာ..နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်လိုက်ပါသည်..နီရဲနေသော..နို့သီးခေါင်းကိုလက်ညိုးလက်မနဲ့ပွတ်ချေပေးပြီး.နို့သီးလေးတွေထောင်လာတော့မှ..ဆရာမစောက်ဖုတ်ကို..လက်ဝါးနဲ့အုပ်ကာပွတ်ပွတ်ပေးလိုက်ပါသည်…”ဆေးဆေး..လိုးပေးတော့လေ..အရမ်းခံချင်နေပြီကွယ်..””နံရံကို လက်ထောက်.ဖင်ကိုကော့ထား..ုဖြန်း..ဖြန်း..ဖင်ကိုကော့လေ..””ကော့..ကော့နေပါတယ်.ဆေးဆေးရယ်…””တင်နှစ်ခုကိုကိုင်..ဖြဲထားပေး..”ကြားတယ်နော်…မြန်မြန်ဖြဲ ?”ဖြန်း..ဖြန်း..ဖြန်း…လုပ်လေ””ဟုတ်..ဟုတ်…လုပ်ပါ့မယ်…မရိုက်ပါနဲ့…”ကုန်းပြီးဖြဲထားတော့..ပြဲအာနေတဲ့..စောက်ဖုတ်ကို….လျှာနဲ့ယက်ပေးလိုက်တယ်.”အား..အား…အင်း..အိုး..”ယက်လည်းယက်..တင်ပါးတွေလည်း..ရိုက်နဲ့ဆရာမ..အသားတွေပါ..ဆတ်ဆတ်တုန်နေတယ်ယက်နေရင်း..စအိုပါ..လျှာထိပ်နဲ့..ထိုးလိုက်တော့ဖင်ကြီးပါ.ကော့တက်သွားတယ်..”အိုး..အိုး..အား..အား..ဟင်း..ဟင်း..ကျွတ်..ကျွတ်..မနှိပ့်စက်ပါနဲ့တော့…လိုးပေးပါတော့…အား..အင်း..အမလေး..အမေလေး….ဟင်း”“သေချာဖြဲထား..””ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့.””ဗျိ..ဗျိ..ဇွတ်.ဇွိ..ဒုတ်.””အမေလေး..အမေရဲ့…သေပါပြီ””ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါဆေးဆေးရယ်..ကွဲသွားပြီလား..မသိဘူး..””ဗြစ်.ဗြစ်..ဘွတ်..ဘွတ်..ဇွိ..ဇွိ””အား..အား..အင်း..အင်း..ဟင်း..အိုး..အိ..အား..ကျွတ်..ကျွတ်..အမလေး..အား..အား..ဟင်း”ခါးကော့ပြီး..နောက်သို့ကော့ထွက်နေသောတင်ပါးထိပ်ကို..စုံကိုင်ကာ…ဆောင့်..ဆောင့်.လိုးနေပါသည်…ဆောင့်ချက်တွေပြင်းထန်းလွန်းတော့..ဖင်ကြီးတွေနဲ့ကျတော့ဆီးခုံရိုက်ချက်တွေက..တဖတ်..ဖတ်နဲ့..ဆူညံနေပါသည်…ဆရာမကပါးစပ်ကလဲ…”အား..အား..အင်း..အို..အိုး..ဟင်း…ဟင်…ကျွတ်…ကျွတ်..ဆေးဆေးရယ်..အား..အား…အား…..အမလေး..အမလေး..ဟင်း..ဟင်း..ဆောင့်..ဆောင့်..ကောင်းတယ်..ဆောင့်..ဆောင့်နာနာဆောင့်လိုး..အူး..အား..အားဘွတ်..အားပါးပါး..ဆေးဆေးရယ်..ဘွတ်..ထိတယ်..အား..အား.ထိတယ်..အား..အား..ပြီးပြီ..ပြီးပြီ…..ထွက်…ထွက်ကုန်ပြီ…အ…အ’‘ဆရာမလည်း..ထွက်ကုန်သလို…ကျတော်လည်းဆရာစောက်ခေါင်းထဲ..လီးရည်တွေ..ထွက်ကုန်ပါသည်…လီးရည်နဲ့စောက်ရည်တွေပေါင်းပြီး..ရေချိုးခန်းကြမ်းပြင်တောင်..လျှံကျကုန်ပါသည်…”ကောင်းလိုက်တာ..ဆေးဆေးရယ်…ခုလိုဖြစ်တာကို..ဘယ်သူ့မှမပြောပါနဲ့နော်…နောက်လည်းလိုးပေးပါနော်..”.ရေချိုးပြီးတော့..နှစ်ယောက်စလုံးအနားယူကြပါသည်..ကျတော်စားဖို့အတွက်ဆရာမက..ကြက်ဥကြော်ပေးပါသည်..ငှက်ပျောသီးနဲ့နွားနို့ပါတိုက်ပါသည်..ကျတော်အားရှိအောင်တဲ့…ပြီးတော့အခန်းထဲဝင်သွားကြတယ်….အခန်းထဲရောက်တာနဲ့…ဆရာမက..လီးကိုဖမ်းဆုပ်လိုက်တယ်..ကျတော်လည်း..ဆရာမနှုမ်းခမ်းကိုစုပ်နမ်းလိုက်တယ်…အိပ်ယာမှာအသာလှဲ..ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကိုဖြဲပီး…ပြဲအာသွားတဲ့..စောက်ပတ်ထိပ်က..စောက်စေ့လေးကို..လက်ညိုးလေးနဲ့.အသာတို့လိုက်တယ်”အင့်..အင့်..”ညည်းသံနဲ့အတူ..ဆရာမတင်ပါးကြီးများ.ကော့တက်လာပါတယ်…ကော့တက်လာတဲ့တင်အစုံကို..လက်နှစ်ဘက်နဲ့ကိုင်ပြီး..စောက်စေ့လေးကို…လျှာဖျားလေးနဲ့..တို့ယက်ကလေးလုပ်လိုက်တော့..”အိုး..ဆေး..ဆေး..”ဆရာမညည်းသံက..ကျတော့လုပ်ရက်ကိုအားပေးနေသလိုဖြစ်နေတော့…တို့တာရပ်ပြီးလျှာအပြားလိုက်..စောက်စေ့ကို..ယက်လိုက်ပါတော့တယ်..”အိုး..အင်း..အင်း..ကောင်းလိုက်တာ..မင်းမင်းရယ်…အား..အား..လုပ်..လုပ်..အင်း..အင်း…ကျွတ်..ကျွတ်..”ကျတော့လျှာက ကလိသလောက်..ဆရာမလည်း..တင်ပါးကိုကော့ကာကော့ကာနဲ့….တအင်းအင်း…တအားအား..ဖီလင်တွေတက်နေပါသည်..ပါးစပ်ကလည်း…”အား..အား..မင်းမင်း..အား..အား..တော်ပါတော့..မခံနိုင်တော့ဘူး…အား..အား..ကျွတ်..ကျွတ်..”ဆရာမညည်းလေ..ကျတော်ကပိုလုပ်ပေးလေ”အား..အား..တော်ပြီ..တော်ပြီ..လုပ်ပါတော့..မင်းမင်းရယ်..လုပ်ပါတော့…”ဆရာမ..အရမ်းခံချင်နေပြီဆိုတာသိတော့..ပေါင်ကြားဝင်ထိုင်ပြီး..ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုကျတော့ပေါင်ပေါ်ဆွဲတင်လိုက်ပြီး…ဆရာမ..စောက်ဖုတ်ဝမှာတေ့ကာ..လိုးထည့်လိုက်ပါသည်”အို…အို…”လီးက..ဆရာမစောက်ခေါင်းထဲမဝင်ပဲ..ချော်ထွက်ကာ..စောက်စေ့ကို..ထိုးမိတော့..အသဲတယားယားနဲ့..ဆရာမအသံတွေထွက်လာပါသည်…ပေါင်ပေါ်ကခြေနှစ်ချောင်းကို..ပုခုံးပေါ်သို့ပြောင်းတင်ပြီး…. လီးကို..ဆရာမစောက်ခေါင်းဝမှာ..သေချာတေ့ဆောင့်လိုးထည့်လိုက်တော့…”ပြွတ်”ဆိုလီးတချောင်းလုံးဝင်သွားပါသည်..”အား..အား..အင်း..အင်း..အိုး..အား..အား..အင်း….ဟင်း..ကျွတ်..ကျွတ်..ဘွတ်..ဘွတ်..အိုး..အင်း..ဟင်း..အား…..”လီးကို..တဆုံးထည့်လိုက်…ပြန်ချွတ်ပြီး..တဆုံးပြန်လိုးလိုက်နဲ့….ဆရာမကလည်း..”အား..အား..အို..အိုးအင်း..အင်း..ဟင်း…ဟိ..အ..အ..ကောင်းလိုက်တာ..အိုး.အ..အ..ဟင်း..ကျွတ်….အမေ့.ကောင်းတယ်…ကောင်းတယ်.ကောင်းလိုက်တာ….လိုးပါ…အားရပါးရ..ဆောင့်..ဆောင့်လးိုပါ..အား..အား..အားရလိုက်တာ….အို….နာနာဆောင့်လိုး…စောက်ပက်ကွဲသွားပါစေမင်းမင်းရယ်….တအားလိုးပေး..အား..အား..ကောင်းတယ်…အို..ဟို..ဟို..အင်း..အား”ဆရာမကလည်း..အော်…အောက်ငုံ့ကြည့်တော့လည်း..စောက်ဖုတ်ထဲ..လီးက..ဝင်လိုက်..ထွက်လိုက်နဲ့….ကြည့်ရတာ..အရသာကိုရှိနေတာပဲ…ဆရာမကအော်လေ..ဆောင့်..ဆောင့်..လိုးလေနဲ့…ဆောင့်ချက်အရမ်းကြမ်းလာတော့..”အိုး..အိုး..ကောင်းလိုက်တာ…အီး..အီး..ကောင်းတယ်..ဟင်း..ဟင်း..ကျွတ်..ကျွတ်..အမလေး..အား..အား..ဆောင့်ပါ..နားနာလိုး…ဟင်း..အင်း..အား…အား….အား..အား…မရတော့ဘူး..ဟူး..ဟူး.အား…ကောင်းတယ်..ကောင်းတယ်…အား..အား…ပြီးတော့မယ်…ပြီးတော့..မယ်…အား….ထွက်ပြီ..ထွက်ကုန်ပြီး…အား..အား”ဆရာမ..အော်ညည်းရင်..ကျတော့လီးကို..ဆရာမစောက်ပက်က..စုပ်စုပ်ယူနေတော့..မခံနိုင်တော့ဘူး…အချက်..၃၀..ကျော်လောက်မရပ်မနား..ဆောင့်လိုးထည့်လိုက်ရာ….မအောင်နိုင်တော့ဘဲ..ဆရာမရော..ကျတော်ပါသုတ်ရည်များ..ပြိုင်တူပန်းထုတ်ကာ..ပြီးဆုံးသွားပါတော့သည်။ဆရာမကို..လိုးပြီးသည့်နောက်ပိုင်း…ကျတော့ကို..ဆူဖို့နေနေသာသာ..အလိုလိုက်..အကြိုက်ဆောင်၍ပြောသမျှကို..နာခံတတ်သူ…ကျတော်လိုးသမျှ..လိုက်နာဆောင်ရွက်ကာ..သူမြတ်နိုးတန်ဖိုးထားသည့်..ဆံပင်တွေကိုပဲအကြမ်းပတမ်း..ဆောင်ဆွဲပြီးလိုးလိုး….ဘာမျှမပြောပဲ….ကျေနပ်စွာ..ခံယူတက်သူဟာဆေးဆေးရဲ့ကျူ တာဆရာမပါ။ပြီးပါပြီ
2024-07-28 10:57:16
အချိန်တွေက အကုန်မြန်သည်ဟု ကျမ ထင်မိသည်။ ခင်နှင်းဝေဆိုတဲ့ ကျမဟာ ခုဆိုသမီးတစ်ယောက်အမေ မုဆိုးမဖြစ်လို့နေပါပြီ။ လွန်ခဲ့သော (၁၅)နှစ်ကျော်က အဖြစ်အပျက်တွေက ခုထိတိုင် မေ့လို့မရနိုင်သေး။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို အားကိုးလက်ထပ်မိခဲ့ကာမှ ထိုယောကျ်ားနဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းတို့၏ ခြယ်လှယ်အသုံးချခြင်းကို သိလျှက်နဲ့ ခံခဲ့ရသည်။ ရုန်းမထွက်နိုင်တဲ့ ကာမနွံထဲမှာ (၅)နှစ်ကျော်လောက် သူတို့အသိုင်းအဝိုင်းနဲ့အတူ နစ်မြှုပ်နေမိခဲ့ သည်။ လင်ယောက်ျား ကိုမင်းအောင်ရဲ့ မွေးစားအမေ ဒေါ်ချိုသက်ရီရဲ့ အစီအစဉ်တွေအတိုင်း မသိလိုက် မသိဘာသာ လျှောက်နေမိခဲ့သည်။ ဒီလိုပဲ ကိုမင်းအောင် ဇာတ်သွင်းလို့ရတဲ့ ကာမသားကောင် မိန်းကလေးတွေအတွက်လည်း အကျိုးအ မြတ်ရပြန်ပါသေးတယ်။ ကျမနဲ့ ကိုမင်းအောင်ဟာ နှစ်ဦးသဘောတူ နားလည်မှုတွေနဲ့ လက်တွဲမဖြုတ်ခဲ့ကြပါဘူး။ကျမ ဘယ်လောက်ပဲ ဘယ်လိုယောက်ျားမျိုးကို ကုန်း ကုန်း ကျမသားအိမ်ထဲသို့ သူတို့ လရည်အဝင်မခံခဲ့ပါဘူး။ အလိုးခံသက်ရင့်…
Read More “ရေရှည်စီမံကိန်း – အပြာစာပေ” »
2024-07-28 10:55:15
“ဘော် … ဘော်”“ဘူ … ဘူ”ကမ်းနားမှာ သင်္ဘော ကပ်ပြန်ပြီ။ ဦးဦးးဒီသင်္ဘောနဲ့ ပြန်ပါလာမှာလား။ ညိုမီ စက်ဘီးလေးနဲ့ သွားသွားကြည့်ရတာ အမော။ လူတွေသာ ကုန်သွားတယ်။ ကိုက ပါမလားဘူး။ ညိုမီ စိတ်ညစ်တယ်။ သင်္ဘောကြီးရယ် ဘာလို့များ ကိုကို့ကို ခေါ်မလာတာလဲ။ စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ စက်ဘီးလေးကို တွန်းပြီး ညိုမီ ပြန်လာခဲ့တယ်။ ကိုကိုရယ် ဘယ်တော့များမှ ပြန်လာမှာလဲ။ ညိုမီ လွမ်းလှပြီ။ကိုကို ရန်ကုန်မှာ ပျော်နေပြီလား။ ကိုကို ပြန်မလာတော့ဘူး။ အတွေးတွေက ဝမ်းနည်းစိတ်ကို ခေါ်ဆောင်လာတယ်။ မျက်ရည်တွေနဲ့ အတူပေါ့။ ညိုမီ တိတ်တိတ်လေး ငိုချလိုက်တယ်။ ကိုကို မကောင်းဘူး။ ညိုမီ့တယောက်ထဲကို ထားသွားတယ်။ ရန်ကုန်မှာ ကျောင်းသွားတက်တဲ့ ကိုကို ရီးစားတွေများ တွေ့နေပြီလား။ ညိုမီ့ရင်ထဲမှာ…
Read More “မောတယ်..ကိုကိုရယ် – အပြာစာပေ” »
2024-07-28 10:51:12
ကျောင်းပြီးလို့ လုပ်ငန်းကိုယ်စီနှင့်ငယ်ငယ်ကသူငယ်ချင်းတွေလည်းတစ်နေရာစီကွဲသွားတော့တာပါပဲ။ ကောင်းမြတ်နှင့်ထွန်းကို တို့နှစ်ယောက်ကလည်းကလေးဘဝကတည်းက ကျောင်းတွေပြီးတဲ့အချိန်ထိဆိုးအတူကောင်းအဖက်အရမ်းချစ်ကြတဲ့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ပါ။ ထွန်းကို ကမွေးချင်းသုံးယောက်မှာအငယ်ဆုံး အစ်ကိုကြီး ကိုစိုး ရယ် အစ်မဖြစ်သူ အေးအေးမိုး ရယ်ရှိပါတယ်။ ကောင်းမြတ်ကတော့ အိမ်မှာ အကြီးဆုံး သူ့မှာ ညီတစ်ယောက်ပဲရှိပါတယ်။ ထွန်းကို တို့အစ်ကိုကြီး ကတစ်ခြားမြို့မှာအိမ်ထောင်ကျပြီး ပွဲရုံလုပ်ငန်းနဲ့တော်တော်လေးအောင်မြင်နေတော့ ထွန်းကို လည်းသူ့အစ်ကိုကြီးပွဲရုံအလုပ်မှာပဲ လုပ်ငန်းချဲ့မှာဖြစ်တာကြောင့် အဲဒီမြို့မှာပဲသွားနေပါတော့တယ်။ ကောင်းမြတ် ကတော့ အိမ်မှအလုပ်တွေပဲဝိုင်းကူလုပ်နေတာပါ။ အမေဖြစ်သူက အထည်ဆိုင်ဖွင့်ထားတဲ့ဆီမှာ မနက်ပိုင်းဆိုဈေးဝယ်တွေများတဲ့အချိန် ကောင်းမြတ် ဆိုင်းမှာနေပေးရပါတယ် ညနေဆိုရင်တော့ သူ့အတွက် အားလပ်ချိန်တွေပါပဲ။ဆိုင်မှာလူရှင်းနေပြီဖြစ်လို့ အိမ်မှာပြန်ပြီးနားဖို့စားပွဲပေါ်က ဆိုင်ကယ်သော့ ကိုလှမ်းယူပြီး မေမေ သားအိမ်ကိုပြန်တော့မယ် ဆိုပြီးထွက်လိုက်ကာ ဆိုင်ကယ် ပေါ်တက်နေတုန်းမှာပဲသားရေ….အိမ်ပြန်ရင်း အေးအေး တို့အိမ်ဝင်ပြီးသူမှာထားတဲ့ အိင်္ကျီအစတွေ ပို့ပေးခဲ့ဦး ဟုတ်ကဲ့ပါဗျ ဟုဆိုကာ သူ့အမေပေးလိုက်သောအထုတ်ကို အရှေ့မှာတင်ပြီး မရောက်တာကြာပြီး ဖြစ်တဲ့…
Read More “မမကို ချစ်မိသွားလို့ – အပြာစာပေ” »
2024-07-28 07:55:22
မြို့ပြရဲ့မွန်းကျပ်မှုနဲ့အတူ ရုံးကအပြန် ဘတ်စ်ကားတိုးစီးရတဲ့ဘဝကို မင်းမင်းစိတ်ကုန်လှပြိ..ရန်ကုန်သားဖြစ်ပေမယ့် ၄လွှာက condo ခန်းလေးသာ ငှားနေနိုင်သည်.. အိမ်ရောက်တော့ပင်ပန်းမှုတွေနဲ့ အိပ်ယာပေါ်ပစ်လှဲပြိး အတွေးနယ်ဆန့်လိုက်သည်.. မနက်ဖြန်ဆိုနယ်ပြန်သွားတဲ ဇနိးလေး မြတ်နိုးပြန်ရောက်မည်.. အိမ်ထောင်ကျပြိး ၃ နှစ် လောက်ထိ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံးကလေး မယူဘဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေကြသည်.. ပိုက်ဆံလည်းပိုစုမိအောင်ဖြစ်သည်.. .မြတ်နိုးက ရှမ်း ဗမာ ကပြားဖြစ်သည်.. အသားအရည်ဖြူဖွေးပြိး ကိုယ်လုံးထည်တောင့်သည်.. foreign trading company တစ်ခုမှာလုပ်သောကြောင့် အလုပ်ချိန်တွင် ဘလောက်စ်အကျီ င်္အဖြူနှင့် စကပ်တိုတိုကိုသာ ဝတ်ဆင်ရသည်.. ခလေးလည်းမယူသေး gym လည်းပုံမှန်ကစားသော မြတ်နိုးကိုယ်လုံးကိုကြည့်ပြိး ရုံးက ယောကျာၤးလေးတွေ ပစ်မှားနေကြတာ မင်းမင်းလည်းရိပ်မိသည်.. သို့သော် ကိစ္စမရှိ မြတ်နိုးက ပိုက်ဆံရှာဖို့ကလွဲပြိး ဘာမှစိတ်မဝင်စားသောကြောင့် မင်းမင်း ကစိတ်ချပြိးသား.. မြတ်နိုးနဲ့လက်ထပ်ပြိးကတည်းက နေ့တိုင်းပုံမှန်လိုးဖြစ်သည်.. မင်းမင်းကိုသိပ်ချစ်တဲ့…
Read More “နန်းစု – အပြာစာပေ” »
2024-07-28 07:47:10
အမေရဲ့ မောင်၊ ကျနော်ဦးလေးက အောက်ပြည်အောက်ရွာမှာ စက်လှေတွေပိုင်သတဲ့၊ သူ့မိန်းမ ကျနော်ရဲ့ အန်တီတော်စပ်သူကလဲ စီးပွားရေးမှာ မခေ၊ ကုန်ခြောက်ဆိုင်ဖွင့်လို့ အနီးအနားကရွာတွေကို အကြွေးစနစ်နဲ့ ကုန်ခြောက်တွေဖြန့်ချီနေတာ မြောင်းမြတစ်ခွင်မှာ အလုပ်အကိုင်နဲ့ ပတ်သတ်ရင် နာမည်ကြီးလင်မယားတွေ၊ သူတို့ညားဖြစ်ကြတာကလဲဒီလို အပျိုလူပျိုဘဝကထတည်းက အန်တီလေးက သူရဲ့ကုန်ခြောက်တွေကို ဦးလေးရဲ့ စက်လှေနဲ့ တင်ပြီး ရွာတွေကို အကြွေးစနစ်နဲ့ ဖြန့်ချီခဲ့တာ၊ စီးပွားဖက်တွေလို့ဆိုရမယ်၊ ဒါကြောင့်လူကြီးတွေက စီးပွားလဲပေါင်း လူချင်းပါ ဆုံဖက်သွားအောင် အိမ်ထောင်ချပေးလိုက်ရော၊ အခုတော့ ဦးလေးတို့လင်မယားက အသက် ၃၅ နှစ်ဝန်းကျင်တွေနဲ့ (၅) နှစ်အရွယ်နဲ့ (၃) နှစ်အရွယ် သားနှစ်ဦးတောင် ထွန်းကားနေခဲ့ပြီ၊ ကျနော်အဖေက အစိုးရတာဝန်နဲ့ အဲဒီမြို့တာဝန်ကျေတော့ ဦးလေးတို့ အိမ်နဲ့ မနီးမဝေး ၂ အိမ်ကျော်မှာ နေရတာပေါ့၊ ဦးလေးက…
Read More “အန်တီဦး ကို လိုးမိတယ် – အပြာစာပေ” »
2024-07-28 07:41:51
ဆယ်တန်းမပြီးပဲကျောင်းထ်ွက်ထားတော့ ကျွန်မဘာလုပ်ရမယ်မသိ။ အသက်က ၂၀ကျော်တဲ့အထိ အလုပ်လဲရေရေရာရာမရှိ။ အိမ်ကလဲ စီးပွားရေးအဆင်ပြေလှသည် မဟုတ်တော့ အလုပ်လျှောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရတယ်။ ဘွဲ့များများရတဲ့ သူတွေတောင် အလုပ်ရဖို့ခက်နေတဲ့ခေတ်ကြီးထဲ ကျွန်မလိုဆယ်တန်းမပြီးတဲ့သူအတွက် အပုံကြီးခက်တာအမှန်ပါပဲ။ ရှိစုမဲ့စု ပိုက်ဆံလေးနဲ့ ကျွန်မကွန်ပြူတာသင်တန်းတက်တယ်။ အလုပ်ရဖို့ ကြိုးစားတယ်။ သတင်းစာတွေမှာ အလုပ်ခေါ်တဲ့ကြော်ငြာရှာတယ်။ လမ်းသွားရင်းလဲ ကပ်ထားသမျှအလုပ်ခေါ်စာဖတ်တယ်။ သွားလျှောက်တယ်။ ဒါပေမဲ့အငြင်းခံရတယ်။ အင်တာဗျူးတောင်မဖြေရဘူး။ စိတ်ဓာတ်တော့မကျပါဘူး။ တနေ့တော့ အလုပ်ရမှာပဲလို့ ယုံကြည်ထားတယ်။ တရက်ကျွန်မ ကွန်ပြူတာသင်တန်းကအပြန် လမ်းလျှောက်လာရင်း အလုပ်ခေါ်စာတစ်ခုတွေ့တယ်။ (အမျိုးသမီးဝန်ထမ်း အလိုရှိသည်) အစချီပြီး ဘာညာဘာညာပေါ့။ ခေါ်တဲ့ကုမ္မဏီလိပ်စာလဲရေးထားတယ်။ ကျွန်မရောက်နေတဲ့နေရာနဲ့ သိပ်မဝေးတော့ ချက်ချင်းသွားလိုက်တယ်။ ကုမ္မဏီရောက်တော့ ညနေစောင်းနေပြီ။ ငါးနာရီလောက်ရှိမယ်ထင်တယ်။ အထဲဝင်စုံစမ်းတော့ နောက်နေ့ညနေခြောက်နာရီမှာ အမ်ဒီနဲ့အင်တာဗျုးဖြေဖို့ ချိန်းလိုက်တယ်။ အလုပ်ရဖို့ကမသေချာပေမဲ့ ဖြေဖို့က ကျွန်မတာဝန်ပဲလေ။ အိမ်ကိုပြန်လာပြီး အင်တာဗျူးအတွက်…
Read More “အငယ်အနှောင်းဘ၀လေး – အပြာစာပေ” »
2024-07-27 09:36:55
ကျမနာမည် ဝေမာစိုး အရမ်းရင်းနီးသူတွေကတော့ စိုးလေးလို့ခေါ်ကြတယ်လေ တက္ကသိုလ်ပထမနှစ်သင်္ချာတက်နေတာပါ ကျမတက္ကသိုလ်တက်တော့လဲ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူတူတက်တာ မိန်းကလေးဆောင်မှာ ကျမနဲ့သူငယ်ချင်းလေးယောက် ယောင်္ကျားလေးအဆောင်မှာ မူပိုင်နဲ့သူ့သူငယ်ချင်းတွေနေကြတယ် အဆောင်ချင်းကကပ်လို့လေ။မူပိုင်ဆိုတာ အခြားသူမဟုတ်ဖူး သူငယ်တန်းထဲကနေ ခုချိန်ထိကျောင်အတူတက်ခဲ့တဲ့ငယ်သူငယ်ချင်း ကစားလဲအတူစားလဲအတူတူ အကူညီလိုရင်အပြန်အလှန်ကူညီကြတာ ပြောမနာဆိုမနာသူငယ်ချင်းအရင်းကြီးပါ။ အမှန်ပြောရရင် အထက်တန်း ကျောင်သူဘဝကတည်းကသူ့ကိုကြိတ်ကြွေနေခဲ့ရတာ ကျမရင်ထဲက ချစ်ဦးသူပေါ့ ဒါပေမဲ့ကျမရင်ထဲကအချစ်တွေကိုသူကမသိခဲ့ပါဘူး ကျမကသာတစ်ဖက်သတ်ကြွေနေခဲ့ရတာ သူကတော့ နီးရာဂိုးကိုမသွင်း ဝေးရာဂိုးကိုသွင်းဘို့မျှော်နေတဲ့သူ ကျမရဲ့အချစ်တွေကိုသူသိအောင် ဖွင့်ပြောလို့ကမရလေ ကိုယ်တွေကမိန်းခလေး ကိုရီယား ကားထဲကလို ကိုယ်ကစပြီးပြောလိုက်ချင်တယ် သူ့ရဲ့ယောင်္ကျားပီသတဲ့ခန္ဒာကိုယ် ကျစ်လစ်တောင့်တင်းနေတဲ့ပေါင်တံတွေ ဖုထစ်လုံးကျစ်နေတဲ့လက်မောင်းသားတွေနဲ့ ကြယ်ပြန့်တဲ့ရင်ခွင်ကြယ်ကြီးက ကျမသူ့ကိုစွဲမက်စေခဲ့တာတွေပါ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့အချစ်တွေကကျမဘက်ကိုလှည့်မလာဘဲ တခြားမေဂျာက ကွင်း တယောက်ကိုမြှားဦးလှည့်နေတယ်လေ ကျမအရမ်းခံစားရတယ်လေ ဘယ်တတ်နိုင်ပမလဲ သူ့ရဲ့ပြုစုယုယမှု့နဲ့ကျမ မတန်သေးလို့နေမှာပါ ကျမတွေးနေတုန်းအဆောင်တံခါးဝကနေသူ့ရဲ့ခေါ်သံကြားရတယ် -စိုးလေးရေ- -ဟဲ့ မူပိုင် နင်ဘယ်လှည့်လာတာလဲ -ငါနင့်ကိုအကူအညီတောင်းစရာရှိ့လိုဟ -သိပါတယ်…
Read More “သူပေးခဲ့တဲ့ဒဏ်ရာတွေ – အပြာစာပေ” »
2024-07-27 09:32:06
အလုပ်လုပ်နေရာမှ အသင်းအမှုဆောင်ကိုသောင်းစိန်နှင့်အတူဝင်လာသောမိန်းမလှလေးဆီ မျက်စိကရောက်ဖြစ်သည်။ “အောင်သူဒါမင်းနဲ့အတူတာဝန်ကျတဲ့အရောင်းပဲ” ကိုသောင်းစိန်ကတည်တည်တန့်တန့်မိတ်ဆက်ပေး၏။ အောင်သူကသမဝါယမ ကုန်ဝယ်စာအုပ်များ အစီအရီထပ်ထားသောစာပွဲဘေး နှစ်တောင်ခန့်ကုန်ဝယ်စာအုပ်များ၏စာအုပ်ပုံလေးပုံကြားမှခါးဆန့်၏။ “ဟုတ်ကဲ့ဦးလေးသူ့ကိုဘာတာဝန်ပေးရမလဲဟင်” “အရောင်းပါဆိုကုန်ချိန်တဲ့ဘက်ကပေါ့ဟ ညနေကျရင်ဥက္ကဌအိမ်ကိုခွေအပ်ရင်းမင်းလာခဲ့အုံးနော်ကြားလား” “အော်ဟုတ်ကဲ့ဦးခင်မောင်။ (၅)လမ်းအဘဦးအောင်ရှိန်ရှိလား” သူကဆိုင်ရှေ့တွင်ကြိပ်ကြိပ်တိုးနေသောလူအုပ်အပေါ်မိုး၍ ဆိုင်အတွင်းမှအသံကျယ်ကျယ်အော်ရင်းစာအုပ်ထောင်ပြ၏။ “ရှိတယ်ရှိတယ်ဆပ်ပြာနို့ဆီ ဖယောင်းတိုင်” “အကုန်ယူမယ်ပြောလဲပြီးတာပဲဗျာ” “ဟဲ အကုန်မယူဘူးငွေကမလောက်ဖူးဟဲ့” “အခုပေးနေတာဆပ်ပြာ။နို့ဆီ။ဖယောင်းတိုင်သုံးမျိုးပဲ ကုန်နေပြီးအဒေါ်ရဲ့” အောင်သူဘေးမှဘောက်ချာရေးနေသော “အမာ” ကဇီးထုပ်တစ်ထုပ်ကိုးစားရင်းမှ ခေါင်းထောင်ပြီးပြောသည်။ အမာက(၁၀)တန်းအောင်ပြီး သမဝါယမဝင်လုပ်နေသူ။ တစ်ချိန်က အ-ထ-က ( ) ကျာင်းတွင် အောင်သူနှင့်အတူကျောင်းနေဘက်ဖြစ်သော်လည် း ရင်းနှီးမှုမရှိခဲ့ကြပေ။ ယခုမြို့သစ်သမဆိုင်ဖွင့်မှဝန်ထမ်းအဖြစ်သိကြရ၏။ အလုပ်ဝင်ခဲ့ကြသည်မှာလည်း ယနေ့ပါနှင့်မှတစ်ပတ်ပင်မပြည့် (၅) ရက်သာရှိသေးသည်။ ခွဲတမ်းချ၊ ပစ္စည်းပေး အမာနှင့်အောင်သူခြေမနိုင်လက်မနိုင်ဖြစ်ကြသဖြင့်။ အောင်သူကသမကော်မတီကိုအရေးပေါ်အရောင်းတစ်ယောက်ထပ်တောင်း၏။ ကုန်ခဲ့သောညကအမှုဆောင်အစည်းအဝေးထိုင်ကြသည်။ ဥက္ကဌကသူ့လမ်းထဲ့စာရိတ္တကောင်းမွန်သောမိန်းကလေးတစ်ယောက်ရှိသည်။ ယာယီခန့်ထားမည်ဟုပြော၍ ယနေ့အကူအရောင်းအဖြစ် မွန်ရည်သန့်ပြန့်၍ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် အချိုးကျတောင့်တင်းသော “သူ့” ကိုအောင်သူစတင်တွေ့ဖူးခဲ့ရသည်။ ဆိုင်မှာကအမာနှင့်သူနှစ်ယောက်ပဲရှိသည်။…
Read More “အမှန်တကယ်စားသုံးသူ – အပြာစာပေ” »
2024-07-27 09:28:27
ဟဲ့ ပ ပ နင့် နို့တွေရော ဖ င်တွေရော ဒီ အ တော အတွင်းမှာ မတရား ကြီးလာတယ်နော် ဟိုကောင်မ ဇင်မာ လဲ ဒီတိုင်းပဲ ငါ တစ်ယောက်ပဲ သိပ်မထွက်သလိုပဲ . . ပူစူး မ နင် မှို မစားရသေးဘူးလား ..မှိုစားလိုက် ရင် အလိုလိုကြီးလာတာပေါ့ . . မိုးတွင်းမှ မဟုတ်တာငါက ဘာလို့စားရမှာလဲ ..နင့် ကို ဖိုးဇော်က သူ့မှိုကြီး မကျွေးဘူးလား .. ကောင်မစုတ် ငါက အကောင်း အောက်မေ့လို့ .. နင် မစားဘူးသေးလို့ ကောင်းမှန်းမသိသေးတာ ငါတို့ကတော့ ကောင်းမှန်းသိလို့ ဖိုးထိန် မှိုကြီးဆို ဘယ်ချိန်လာထား လာထား…
Read More “တ သက် တာ မ ခွဲ စ တမ်း – အပြာစာပေ” »
2024-07-27 09:00:35
ရှမ်းပြည် နယ် တောင်ကြီးမြို့ရဲ့ ဆောင်းတွင်း .။ ခြံထဲမှာ မင်းလတ် ကင်းတာဝန်ကျနေသည် ။ ညဉ့်နက်လာလေ အေးလာလေမို့ မင်းလတ်ဂျာကင်ကို လည်ပင်းအထိ ဇစ်ဆွဲတင်လိုက်သည် ။ သေနတ်ကို ဘယ်လက်နဲ့ ပိုက်ထားရင်း ညာလက်နဲ့ အပြာရင့်ရောင် တောဆောင်းဦးထုပ်ကို ရှေ့ကိုငိုက်ငိုက် ဆွဲချသည် ။ အိမ်ကြီးဆင်ဝင်အောက်မှာ သူရပ်နေရင်း မနေ့က ညဈေးတန်းမှာ တွေ့လိုက်တဲ့ ကောင်မလေးအကြောင်း တွေးနေသည် ။ တော်တော်ချောတဲ့ ကောင်မလေး ။ အသားဖြူလွန်းတဲ့ အဲဒီကောင်မလေးရဲ့ ပါးပြင်လေးတွေက အေးလွန်းနေတဲ့ ရှမ်းပြည်ဆောင်းကြောင့် နီရဲတွတ်နေကြသည် ။ ပအို့မလေးလား . .ရှမ်းမလေးလား ။မနေ့ညက မင်းလတ် မြင်မြင်ချင်း ဒီကောင်မလေးကို ကြိုက်သွားသည် ။ တာဝန်နဲ့သာ မဟုတ်ရင် ကောင်မလေးနောက်ကို လိုက်မိမှာ…
Read More “ပြန် ပင့် ပေး တဲ့ မမပွင့် – အပြာစာပေ” »
2024-07-26 10:53:28
ငယ် စဉ်ကပင်စ၍ အလှကြိုက်မှုအကောင်းကြိုက်မှုများဖြင့် နစ်မွန်းလျှက်မိဘ အမြှောက်အစားကိုခံကာ ပျက်စီးခဲ့ရသော သူမ၏ပေါ့လျှော့သော စိတ်ဓါတ်တွင် ငယ်စဉ်ကပင် ရည်းစားထားချင်သည့်စိတ်ဖြင့်ဆယ့်သုံးနှစ် ဝင်ခါစကပင် အတန်းတူ ကစားဖက် လူလှလူချော လူခန့်ကလေး မောင်မြနှင့်ချစ်ကြိုးသွယ်ခဲ့လျှက် ရည်းစား ဖြစ်ခဲ့ရ လေသည်။ တစ် နှစ်၊ နှစ်နှစ်ဆိုသော အချိန်ကာလသည်ကျောင်းတက်ကျောင်းဆင်းရင်းဖြင့်ပင် တရက်ပြီး တရက်၊ တစ်လပြီး တစ်လ တနှစ်ပြီး တစ်နှစ ် ပြောင်းလဲ၍လာခဲ့ရ ချေပြီးဖြစ်၍ ယခုဆိုလျှင် မောင်မြဦးက ဆယ့်ရှစ်နှစ်၊ မြင့်မြင့်ကြည်က ဆယ့်ခြောက်နှစ် ကျော်ခဲ့ပေပြီ။ ဒီနှစ်ကုန်၍ စာမေးပွဲအောင်လျှင် သူတို့သည် တက္ကသိုလ်ပညာရေးကို တက်လှမ်းကြပေတော့မည်။ ငယ်ငယ်ကထဲက ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရွယ်နှင့်မမျှအောင် ဖွံ့ဖြိုးလာသည့် နည်းတူသူမ၏အတွင်းစိတ်များနှင့် သွေးသားများသည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လိုက်လျောညီစွာ ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့ရပေပြီ။ သည်မှာတင်ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထ ရှိတတ ်…
Read More “မြင့် ရဲ့ရည်း စား အ တွေ့အ ကြုံ – အပြာစာပေ” »
2024-07-26 10:51:41
တိတ် ဆိတ်နေ တဲ့ ညတညမှာ နှစ်နှစ်ခြျိက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေရာမှ ပူအိုက်လာသလိုခံစားလိုက်ရတာကြောင့်ကျွန်တော်လူးကာလိမ့်ကာနှင့်နိုးလာသည်။ အိပ်မုံှစုံဖွားနဲ့ အဲကွန်းကိုကြည့်လိုက်တော့ဘာမီးမှမလင်း… စိတ်အတော်ညစ်သွားတယ်။ ရန်ကုန်မြို့အစွန်အဖျား၃ထပ် တိုက်ခန်းအတွဲလေးတွေမှာနေမိတာကိုး… ထုံးစံအတိုင်းမီးကပျက်နေပြီလေ။ ကုတင်ဘေးနားရှိတဲ့ပြတင်းပေါက် ကိုထဖွင့်… ပြတင်းပေါက်ကလဲဖွင့်ခဲတော့ကြပ်နေသေးတယ်…. ညကသောက်ထားတဲ့အရှိန်နဲ့ လူကပိုပူနေသလိုခံစားနေရသည်။ ကုတင်ဘေးက အသင့်ထား တဲ့ရေဗူးကိုလှမ်းစမ်းကြည့်တော့လဲရေကုန်နေတယ်…. သက်ပျင်းချရင်း ဓါတ်မီးကို ကုတင်ဘေးက Laptop တင်ထားတဲ့စားပွဲ ပေါ်ကနေစမ်းတဝါးဝါးနှင့်ရှာဖွေပြီးနောက် မီးဖိုချောင်သို့ ရေသွားယူ၊ အပေါ့သွား အခန်းထဲပြန်ဝင်ကာ ခြေပြစ်လက်ပြစ်လှဲချ လိုက်မိသည်။ နာရီကြည့်လိုက်တော့မနက် ၂နာရီထိုးခါနီး… ဟူးးးးး….. သည်ညကိုဘယ်လိုဖြတ်ကျော်ရပါမလိမ့်…..။ အကျီင်္ကိုချွတ်လိုက်ပြီး ယပ်တောင်လေးတဖြတ်ဖြတ်ခပ်ကာ ပြန်အိပ်မပျော်နိုင်တာသိသော်လည်း သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်အောင် ပုဆိုးကိုပါဖြေ ချလိုက်ပြီး လေဝင် အောင်တဖြတ်ဖြတ်လူှပ်ခါနေမိသည်။ ထိုအချိန်မှာပဲ ဘေးအခန်းက ငြီးသံ သဲ့သဲ့ကိုကြားမိလိုက်သည်။ စိတ်ထဲတွင်တော့လန့်သလိုလို ဘာလိုလို နဲ့မသိုးမသန့်တော့ဖြစ်သွားမိသည်။ အမြဲလိုလိုပိတ်ထားသော လိုက်ကာလေးကိုအသာလှပ်ပြီး ကြည့်လိုက်မိတော့…
Read More “သွား… လူလည်ကြီး – အပြာစာပေ” »
2024-07-26 10:49:46
“ပြန်တော့ မှာ လားကွ” “သွားတော့မယ် ကိုကြီးစိုးရာ အိမ်မှာက တီလေးတယောက်ထဲဗျ” “ဗညားရာ မင်းလဲ မိန်းမတောင် ရပါဦးမလားကွာ” “အဲ့ဒါတွေက နောက်မှပါဗျာ အရေးကြီးတာက ကျနော့်ရဲ့ တဦးတည်းသောဆွေမျိုးဖြစ်တဲ့ ကျနော့်အဒေါ်ပါဗျာ” “အေးပါကွာ သိပါတယ် ငါကစတာပါကွာ ကျေးဇူသိတတ်တာ မမှားပါဘူး ဗညားရာ” ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ဗညားအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။ ဗညားရဲ့ နာမည်အပြည့်အစုံက ဗညားမောင်မောင်။ စက်မှုတက္ကသိုလ် နောက်ဆုံးနှစ်ကို ဗိသုကာဘာသာရပ်ဖြင့် တက်ရောက်နေသော ကျောင်းသားတယောက် ဖြစ်သည်။ သူကတဦးထဲသောသားဖြစ်ကာ သူခြောက်တန်းအရောက်တွင် ကားမတော်တဆမှုဖြင့် မိဘများ ကွယ်လွန်ခဲ့လေရာ သူ့အမေ၏ ညီမအရင်း တီလေးဆုမြတ်နှင့် သူ့ယောက်ျား အန်ကယ်လင်းသူက စောင့်ရှောက်ခဲ့လေသည်။ အဖေကလည်း တကောင်ကြွက်ဖြစ်ကာ အမေဘက်ကလည်း ပြေးကြည့်မှ ညီမနှစ်ယောက်ရှိသည်ဖြစ်ရာ။ ဗညားဘဝမှာ ဆွေမျိုးဆို၍ တီလေးဆုမြတ် တယောက်ထဲသာ…
Read More “ပြန်မေးရဦးမယ် – အပြာစာပေ” »
2024-07-26 10:47:48
ဆေး ရုံကြီး အပြင်ဘက် မှန်ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကိုလှမ်းကြည့် မိတော့ ကျေးငှက်သံလေးတွေနဲ့ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးများကြောင့် ဘဝ အမောတွေကို ခဏတာ မေ့ပျောက် သွား စေတာပဲလေ။ မနက် ၈နာရီ ကျော်ကျော် လေးပဲ ရှိသေးတာပါ။ ညက ဆိုင်ကယ် အက်ဆီးဒင့် ဖြစ်တဲ့ လူနှစ်ယောက် ရောက်လာတော့ ၂ယောက်လုံး နွေး ကိုယ်တိုင် ရရှိလာတဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ချုပ်ပေးရတယ်။ တယောက်က လက်မောင်း နှစ်ဖက် နဂါးပုံ တက်တူးတွေနဲ့ အသက်က ၂၀ကျော်လောက်ပဲ ရှိမှာ မျက်နှာ နုနုချောချော လေးကို နားကွင်းတွေရော မျက်ခုံးပေါ်ပါ အကွင်းလေးတွေ ဖေါက်ဆွဲထားတော့ ရုတ်တရက်ဆို အကြည့်ရ ဆိုး နေတာပေါ့။ အရိုးခေါင်းတွေပါတဲ့ တီးရှပ် အနက်ရယ် လည်ပင်းက…
Read More “မနေ့တစ်နေ့ကလိုပဲ – အပြာစာပေ” »
2024-07-26 08:28:54