အား ကစား App ကို Download ဆွဲပါ
ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ဖျော်ဖြေရေး အတွေ့အကြုံအတွက် App ကို အသုံးပြုပါ။
Download App“ဟာ စိတ်ပျက်စရာပဲကွာ ဖုန်းဘေလ်ကလည်း ကုန်သွားပြန်ပြီ” ရုံးပိတ်ရက်မို့ မိမိအိမ်လေးထဲတွင် အေးဆေးစွာ အင်တာနက် သုံးမည်ဟု ကြုံးဝါးထားကာ သုံးတောင်မသုံးရသေးဘူး ဘေလ်က ကုန်သွားသည်။ မင်းမင်းခန့်တယောက် ရေရွတ်ရင်း ငွေတသောင်းထုပ်ယူကာ ခပ်လှမ်းလှမ်းက ကုန်စုံဆိုင်လေးသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဤရပ်ကွပ်လေးသို့ ပြောင်းရွှေ့ကာ ငှါးရမ်းနေထိုင်သည်မှာ မကြာသေးပေ။ မနက်အလုပ်သို့သွား ညပြန်အိပ်မို့လည်း သူအား လူသိပ်မသိပေ။ ခြံဝန်လေးနဲ့ တထပ်တိုက်ပုလေးက သူ့အတွက် အပန်းဖြေစရာပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများလည်း အရောအနှော မလုပ်သောကြောင့် သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။ ဖုန်ငွေဖြည့်ကဒ်ဝယ်ပြီး ပြန်အထွက်တွင် အိုး လှလိုက်တာ သူရင်ခုန် လောက်အောင်ပင် ကောင်မလေးမှာ လှရက်နိုင်လွန်းသည်။ အိမ်တွင်းအောင်လေးမို့ အသားရည်လေးမှာ ဝင်းဖန့်ကာ မထူမပါး မျက်ခုံလေးနှင့် မျက်နှာဝိုင်းလေးကို သူငေးကြည့်မိတာ ဘယ်လောက် ကြာသွားသည်မသိ…
Read More “အပျိုစင်လေး” »
2025-10-25 11:02:36
ရန်ကုန်မှ မန္တလေးသို့ ထွက်ခွာမယ့် အမှတ်(၅) အဆန် အမြန်ညရထားကြီးရဲ့ အိပ်စင်တွဲဆီ မီချယ် အချိန်မီ ရောက်လာခဲ့တယ်။ အဝတ်အစားထည့်တဲ့ အိတ် တစ်လုံးပဲ ပါတာမို့ ရထားပြတင်းနားက ပစ္စည်းတင်စားပွဲလေးအောက်နားမှာ အိပ်ကို ကပ်ထားလိုက်တယ်။ ဖုန်းကိုဖွင့်ပြီး နာရီကြည့်လိုက်တော့ ရထားထွက်ဖို့က မိနစ်အနည်းငယ်လောက်ပဲ လိုတော့တာပါ။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ထဲမို့ အိပ်ခန်းထဲရှိ အခြားခရီးသည်တွေဟာ မိန်းကလေးတွေပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ စိတ်ထဲက ကျိတ်ဆုတောင်းနေမိသေးတယ်။ တကယ်လို့ ဒီအိပ်ခန်းထဲ နောက်ထပ်ဝင်လာမယ့် သုံးဦးဟာ ဘဲကြီးတွေ ဖြစ်ခဲ့ရင် ဘယ်နှယ့်လုပ်ရပါ့။ မီချယ့် ဆုတောင်းက မပြည့်။ မီချယ် မဖြစ်စေချင်တဲ့အတိုင်း အိပ်စင်ခန်းထဲကို လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ယောက်ျားသုံးဦး အထုပ်အပိုး ကိုယ်စီသယ်ပြီး ဝင်လာတယ်။ မီချယ့် ရင်ထဲ ထိတ်ကနဲ ဖြစ်သွားတယ်။ တကယ်တော့ မီချယ်ဟာ ယင်ဖိုမျှ…
Read More “သမီး တစ်ယောက်ထဲလား” »
2025-10-25 11:00:10
ဒီနေ့ နောင်ရဲ တစ်ယောက် အထက်တန်းတုန်းက ကိုယ့်ကို ဂိုက်လုပ်ဖူးသော အစ်မတစ်ယောက်နှင့် ချိန်းထားသည်။ အခုတော့ နောင်ရဲလည်း ဘွဲ့ရပြီး၊ လုပ်ငန်းခွင်ထဲ ဝင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ အထက်တန်းတုန်းကတော့ ဂိုက်မမ မှာ ရည်းစား ရှိသည်။ တခါတလေ ဂိုက်မမကို လာကြိုတတ်သည်။ နောင်ရဲသည် လူပျိုပေါက်အရွယ်မို့လို့၊ နီးစပ်ရာ ဆရာမကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားသည်။ ဆရာမသည် အဲ့တုန်းက အင်ဂျင်နီယာကျောင်း တက်နေတာ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းဆင်းဆင်းချင်း နောင်ရဲကို စာလာသင်ရရင် သူတို့ကျောင်းက ယူနီဖောင်းဝတ်စုံနှင့်မို့ ဆရာမက အရမ်းကြည့်ကောင်းသည်။ အနီးကပ် ထိုင်ရသောကြောင့် ဆရာမရဲ့ ချွေးနံ့ နှင့် ရေမွှေးနံ့ ရောထားသော ကိုယ်သင်းနံ့လေးက နောင်ရဲကို တအား စွဲဆောင်သည်။ လူပျိုပေါက်အရွယ် တွေ့လို့လည်း ကိုယ်ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား၊…
Read More “ဆရာမရဲ့ အားပေးမှု” »
2025-10-24 21:05:58
“သဲရေ… သဲ… မောင်ပြန်လာပြီ… တံခါးဖွင့်ပါဦး…” “ဟင်… မောင်… ပြောတော့ နောက် ၂ ရက်လောက် ကြာဦးမှာဆို…” “ဟုတ်တယ်… သဲနဲ့ ဖုန်းပြောတုန်းက အဲ့လိုပဲ… နောက်တော့ အလုပ်က စောစော ပြီးတာနဲ့ ဂျာကြီးကလည်း မင်း ပြန်ချင်ရင် ပြန်လို့ ရပြီ ဆိုတာနဲ့ ချက်ချင်း မန်းလေးက ဆင်းလာတာ…” “လာ… အထဲဝင်… မောင်… သဲ… ရေသွားခပ်လိုက်ဦးမယ်…” “နေပါဦး… သဲရ… ရွှတ်…” “မောင်နော်… အခန်းအပြင်ကြီးမှာ…” “ဘာဖြစ်လဲ… ကိုယ့်အိမ်မှာ ကိုယ့်မိန်းမ ကိုယ်နမ်းတာကို… ဘယ်သူမှလည်း ရှိတာ မဟုတ်ဘူး…” “သဲ ရှက်တာပေါ့လို့…” “မရှက်ပါနဲ့… သဲရာ… မောင်လေ… သဲကို အရမ်း သတိရနေတာ… သဲရော… မောင့်ကို…
Read More “B-side (ဘီဆိုက်ဒ်)” »
2025-10-24 20:59:17
လည်ပင်းမှာ ရှုပ်ယှက်ခက်နေတဲ့ ပန်းကုံးတွေ စားပွဲပေါ်ပစ်တင်ရင်း နှုတ်ခမ်းမှာ ဆိုးထားတဲ့ အနီရဲရဲ နှုတ်ခမ်းနီကို တစ်ရှုးနဲ့ ပွတ်သုတ်ပစ်တယ်။ ခုံပေါ်ထိုင်ချရင်း သောက်ရေဘူးဆီ လက်အလှမ်း… “ရှေး…နင့်ကို ဂျာကြီးလှမ်းခေါ်နေတယ်… ဘိုးတော်တွေဝိုင်းမှာ” “ငါအမောတောင် မပြေသေးဘူး” “အဲ့ဒါဆို ငါသွားလိုက်ရမလား” “သွားချင်သွားလေ…ငါမလာနိုင်ဘူးပြောလိုက်” ကိုယ်လုံးနည်းနည်းသွယ်ပေမဲ့ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းကလေးပုံစံလေးနဲ့ ညိုက မျှော်လင့်တကြီးနဲ့မေးတယ်… ဧကန်န ခုချိန်ထိ လူမရသေးဘူးထင်တယ်… “ငါ တကယ် သွားရမလားဟင်” “အင်း သွားလိုက်…ငါနေမကောင်းလို့ အခုပဲ ပြန်တော့မှာလို့” “ကျေးဇူးပဲဟာ..ငါသွားတော့မယ်” “အင်း” ညို ထွက်သွားမှ ရေဘူးကို မော့သောက်ရင်း အိတ်ထဲက ဖုန်းကို ဆွဲထုတ်တယ်… “ရှေး” နှစ်ပေါင်းများစွာ.. ရင်းနှီးနေတဲ့ အသံတစ်ခု… “နင်ပြန်တော့မှာဆို… ငါပြန်လိုက်ပို့မယ်” “ငါ ဒီည အိမ်ပြန်မှာ…” “ဘယ်ပဲပြန်ပြန်… ငါလိုက်ပို့မယ်”…
Read More “စိတ်ထဲမပါရင် ဘာမှမလုပ်ဘူး” »
2025-10-24 20:55:50
သူ့နာမည်က ဖြိုးကိုကို ။ ဒါပေမယ့် အသိမိတ်ဆွေတွေရော၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကရော ဖြိုးလေး လို့ ခေါ်ကြတယ်။ အရပ်ရှည်ပေမယ့် ပိန်ပြီးသွယ်တယ်။ အသားဖြူတော့။ ပိုးဟပ်ဖြူ လို့ ကျောင်းမှာတုန်းက နာမည်ပြောင် ခေါ်ကြတယ်။ အလုပ်လုပ်တာက ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းသုံး ပစ္စည်းတွေ ရောင်းတဲ့ ကုမ္ပဏီ တစ်ခုမှာ ဂိုဒေါင်စာရင်းကိုင်တဲ့အလုပ်လုပ်တယ်။ ဂိုဒေါင်မှာ အလုပ်လုပ်ရင်း ကိုရာဇာနဲ့ ခင်ခဲ့တယ်။ ကိုရာဇာက အရပ်မြင့်ပြီး အသားညိုတယ်။ အလေးတွေ ဘာတွေ မတော့ ကိုယ်လုံးက ခပ်တောင့်တောင့်ပဲ။ သူက ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာဝင် တစ်ယောက်။ ဖြိုးလေးနဲ့ ကိုရာဇာ စတွေ့ကတည်းက ခင်ခင်မင်မင် မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်သွားတယ်။ ကိုရာဇာမှာ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ရှိတယ်။ နဒီ တဲ့။ နာမည်နဲ့ လိုက်အောင် လူကလည်း လှတယ်။…
Read More “နှစ်ယောက်ထဲ လုပ်ချင်တာ” »
2025-10-24 20:49:31
ဖင်စီခံ ရောက်လုရောက်ခင် သောက်လက်စစီးကရက်တိုကို ပစ်ချလိုက်ပြီး ရှေ့မှာရှိတဲ့ ဆေးလိပ်ပွဲထဲမှာ လက်ကျန်ရှိနေတဲ့ Ruby တစ်လိပ်ကို ဆက်လက်မီးညှိလိုက်တယ်။ ” ရှတ် ရှတ် ညီလေး ပိုက်ဆံရှင်းရအောင် ” လို့ခေါ်ပြီး ပိုက်ဆံထုတ်ရှင်းလိုက်တယ်။ “ဘယ်လောက်ကျလဲ ညီ ” “လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ဆေးလိပ်သုံးပွဲ ဆိုတော့ ကိုးရာပါ အစ်ကို ” သူပြောမှ ကိုယ့်စာပွဲပေါ်က ဆေးလိပ်ပွဲတွေကို ကြည့်မိတယ်။ ဟုတ်တယ်လေ ကိုယ်မှာပြီး ကိုယ်မေ့နေတာ စိတ်နဲ့လူလည်း မကပ်တော့ဘူး။ ကျွန်တော်က စိတ်တအားညစ်ရင် ဆေးလိပ်ကို အဲ့လိုတစ်ထိုင်တည်းနဲ့ ကိုးလိပ် ဆယ်လိပ် သောက်တဲ့အကျင့်က ဖြစ်နေတာ။ စိတ်ညစ်မယ်ဆိုလည်း ညစ်စရာပါ။ ကိုယ့်ကို အမေလို တစ်မျိုး အစ်မလိုတစ်ဖုံချစ်တဲ့ အန်တီမိုး ဆိုတဲ့ အိမ်နီးချင်း အန်တီကို ပစ်မှာ…
Read More “အန်တီမိုး” »
2025-10-24 20:46:57
ထူးဆန်းတဲ့အမွေ (အပိုင်း ၂) ရေးသားသူ – တပ်ကြပ်ကြီး (အချစ်တက္ကသိုလ်တွင် စတင် တင်ဆက်သည်။ ) ကျွန်တော်တို့ အိမ်ကို ညသန်းခေါင်လောက်မှ ရောက်ပါတယ်။ မေမေလေး စောမြတ်သီတာက မအိပ်သေးပါဘူး။ “ဟေး..ဘယ်လိုလဲကွ.. ခရီးသွားရတာ.. အတွေ့အကြုံလေးတွေ ပြောပါဦး..“ ကျွန်တော့် ကျောပိုးအိတ်ကို ကြမ်းပေါ်မှာပဲ ပစ်ချလိုက်ပြီး “ကျွန်တော် အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ မာမီ မနက်ကြမှ ပြောတော့မယ်..“ လို့ ပြောပြီး အပေါ်ထပ် ကျွန်တော့်အခန်းကို တက်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့် ခေါင်းအုံးအောက်မှာ အမွေဗူးလေးကို ထိုးထည့်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်လိုက်တာနဲ့ တုန်းကနဲ အိပ်ပျော်သွားပါတော့တယ်။ ကျွန်တော် မနက်ကြတော့ တော်တော်ကို နေမြင့်မှ နိုးလာပါတယ်။ တော်သေးတာပေါ့ စနေနေ့မို့လို့၊ အဲဒါနဲ့ ထပြီး ရေမိုးချိုးလိုက်ပါတယ်။ ရေချိုးနေရင်းကမှ စဉ်းစားမိတယ်။ ညကငါ…
Read More “ထူးဆန်းတဲ့အမွေ (အပိုင်း ၂)” »
2025-10-24 20:18:59
⚠️⚠️⚠️ မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️ ကျွန်တော့် အမေက ကျောင်းဆရာမပါ။ အသက်က ၄၀ ။ အမေအလုပ်လုပ်ရာ စာသင်ရာကျောင်းကတော့ မြေလတ်ပိုင်းက ဖွံ့ဖြိုးပြီး မြို့ကြီးတစ်မြို့ကပေါ့။ အမေ့နာမည်က ဆရာမဒေါ်သက်ထား၊ တစ်ကျောင်းလုံး တစ်မြို့လုံး သိတယ်။ အမေက မုဆိုးမပါ။ အဖေက လွန်ခဲ့တဲ့ ၆ နှစ်လောက်ကတည်းက ဆုံးပါးသွားလို့ အမေက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မုဆိုးမ…
Read More “မေမေ ဆရာမ” »
2025-10-24 11:25:40
ကျွန်တော်က အားရင်အားသလို ရွားဦးဘုန်းကြီးကျောင်းက ခရေပင်ကြီးကို ဝန်းရံထားတဲ့ ကွပ်ပျစ်လေးပေါ်မှာ သွားပြီးနေလေ့ရှိပါတယ်။ဘုန်းကြီးကျောင်းဆိုတာ နိမ့်မြင့်မရွေး လက်ခံပေးနေတဲ့ နေရာဆိုတော့ စဏ္ဍာလ လို့ခေါ်တဲ့တောင်းစားတဲ့ သူတွေ လာရင်လည်း အဲဒီဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ လာရောက်တည်းခိုလေ့ရှိတယ်။ ကျွန်တော်က ကွပ်ပျစ်ပေါ်မှာနေရင် သူတို့က ကွပ်ပျစ်နားက ဇရပ်ပေါ်မှာနေကြပြီး ချက်ပြုတ်စားသောက်နေကြတယ်။ တစ်ရက်မှာတော့ ကျွန်တော်ရယ် သူငယ်ချင်းသုံးလေးယောက်ရယ် ကွပ်ပျစ်ပေါ်ထိုင်နေတုန်းမှာပဲ “ညီလေးတို့…ဆေးလိပ်လေးမပါဘူးလား” ဆိုတဲ့အသံနဲ့အတူ စဏ္ဍာလကြီး တစ်ယောက်က ဆေးလိပ် လာတောင်းတယ်။ ”လာဘ်သိပ် လိုက်တာကွာ” ”မပါဘူး ဗျာ ပါလည်း မတိုက်ဘူး” အသံမျိုးစုံနဲ့အတူ နှာခေါင်းရှုံ့သူကရှုံ့ပြီး ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းတွေ ထထွက်သွားကြပါတယ်။ကျွန်တော်လည်း သူ့မျက်နှာကြည့်ပြီး သနားသွားတာနဲ့ “ဦးလေး…ဆေးလိပ် အရမ်းသောက်ချင်နေလား” လို့မေးလိုက်တော့ ခေါင်းငြိမ့်ပြပါတယ်။ ”အဲဒါဆို ခဏစောင့် ကျွန်တော့်မှာတော့ မပါသေးဘူး ဝယ်လာပေးမယ်” လို့ ပြောလိုက်တော့…
Read More “ဒူးတွေချောင်ကုန်ပြီကွာ” »
2025-10-24 11:22:58
ညက တစ်ညလုံး အိပ်မရတာ အတော်ကို ဆိုးတယ်ရှင်။ အိမ်ထောင်သည် ဘဝမို့ အလိုလို တောက်လောင် လာတဲ့ ကာမမီးကို ငြိမ်းမရတဲ့ ခံစားချက်ပေါ့။ ကျမနာမည် ဇာဇာလှိုင် ပါ။ အသက်က ၃၇ ထဲမှာ အိမ်ထောင်ရှိတယ်။ အိမ်မှာပဲ ကုန်စုံဆိုင် ဖွင့်ထားတာပါ။ အလှကုန် ပစ္စည်းရော မုန့်မျိုးစုံရော အဝတ်အထည်တွေပါ အစုံရောင်းတယ်။ ကျမယောင်္ကျားက ကိုအောင်ထွေး အသက်က ၄၂ ထဲမှာ ကျမထက် ၅ နှစ်ထဲ ကြီးပေမယ့် ဆီးချိုဝင်တော့ လူက တဖြည်းဖြည်း ပိန်လာပြီး အားအင်မရှိတော့ သလိုပဲရှင်။ မရှက်တမ်း ပြောရရင် ကျမတို့ မလိုးဖြစ်တာ ၆ လလောက်ရှိပြီ။ အိမ်ထောင် စကျကတည်းက ကိုထွေးနဲ့ မီးကုန်ရမ်းကုန် လိုးခဲ့တဲ့ကျမ ညဘက်ဆို…
Read More “ဇာဇာလှိုင်” »
2025-10-24 11:08:41
မိုးက အရမ်းသဲသဲမဲမဲ ရွာနေသည် .. ။ လေရောမိုးရော သည်းထန်နေသည် ..။ အိမ်မှာ စနိုး တစ်ယောက်ထဲ ..။ အမေက.. ဒီနေ့ အလုပ်ပိတ်ရက်မို့ .. အန်တီဒေါ်လီ တို့ အိမ်ကို သွားသည် . .။ အကြီးမ မိုနာက ဒီနေ့ .. အလုပ်သွားသည် . .။ အိပ်ရာထဲ စောင်ခြုံကာ ကွေးနေမိသည် . .။ ကျောင်းက အတန်းဖော်သူငယ်ချင်း မီရှယ်လ် ဆီက ငှားလာတဲ့ ဒီဗွီဒီ ကို သတိရပြီး စက်ထဲ ထိုးထည့်ပြီး ကြည့်လိုက်သည် ..။ အာရှသူတွေနဲ့ အဖြူကောင်တွေ နှစ်ပါးသွားတာတွေ ကိုကြည့်ပြီး စနိုး စိတ်တွေ မရိုးမရွ ဖြစ်လာသည် .။…
Read More “စွဲနေပြီ” »
2025-10-24 11:02:26
ရုံးပိတ်ရက်တစ်ရက် ရုံးပိတ်သော်လည်း ဘယ်မှမသွားချင်သဖြင့် အိပ်ရာထဲတွင် ဇိမ်နဲ့နှပ်နေရင်း ဖေ့စ်ဘုတ်ဖွင့်ကာ တောင်တောင်အီအီ လျှောက်မွှေနေလိုက်သည်။ New Feed တွင် တက်လာသော ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကြောင့် ပူတူး အကောင့်ဖြစ်မှန်း သိလိုက်ရသည်။ သူမအကောင့်က ကျွန်တော် Friend ဖြစ်နေတာကြာပြီ။ ဘယ်သူမှန်းမသိခဲ့။ ပုံလေးတစ်ပုံတက်လာတော့မှ သူမပုံမှန်း သိလိုက်ရသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနှစ်နှစ်ဝန်းကျင်လောက်က ကျွန်တော် သူမအမေနှင့် အတော်ရင်းနှီးသည်။ ဒီကောင်မလေးမှာ ငယ်ငယ်ကတည်းက အဖေမရှိတော့။ သူမအမေနဲ့သာ နေရသည်။ သူမအမေကမြို့ထဲမှာဈေးရောင်းသည်။ ကျွန်တော်က အဲဒီအချိန်တုန်းက အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်။ သူမကတော့ ၁၆ နှစ် မပြည့်တပြည့်လောက်သာ ရှိဦးမည်။ သူမက အဲဒီအချိန်တုန်းက ကိုးတန်းကျောင်းသူလေး။ သူမနာမည် အရင်းက နှင်းစက်မေ ။ ကျွန်တော်က အလုပ်ပိတ်ရက်နှင့် နေ့တိုင်း…
Read More “ပိုထိတယ်” »
2025-10-24 10:59:40
မီးရဲ့နာမည်က ဆောင်းပပအောင် ။ အသက်ကတော့ 23 နှစ်။ မန်နေဂျာလက်ထောက်။ မီးက နယ်ကပါ။ ရေကြည်ရာမြက်နု ဆိုသလို အလုပ်ကိုင် ပေါများရာ ရန်ကုန်ရွှေမြို့တော်ကြီးဆီသို့ တက်လှမ်းရာ ကိုကြီးနဲ့ ဆုံရတာ။ ကိုကြီးက မီးရဲ့အထက်လူကြီး မန်နေဂျာ။ ကိုကြီးလို့သာ ခေါ်တာပါ။ ခုဆို ကိုကြီးအသက်က 40 ပြည့်ပြီ။ ချစ်လွန်းလို့ ကိုကြီးလို့ခေါ်တာ။ ကိုကြီး နာမည်က စိုးမိုးအောင် လူအေးလို့ပြောရင် မမှားဘူး။ အကြီးအကဲတွေနဲ့ဆုံရင် သောက်ဖြစ်တာကလွဲလို့ အားလုံးရှင်းတယ်။ မီးရဲ့ ပထမဦးဆုံးဆိုတာထက်ပိုတဲ့ ကိုကြီး မီးရဲ့ အရာရာ ပထမဦးဆုံးသော ကိုကြီး။ အဲ့နေက အင်တာဗျူးတဲ့နေ ကိုကြီးနဲ့စဆုံရတဲ့နေ့ ကိုကြီးကို မကြည့်ရဲဘူး။ လက်ရှိမှာကိုယ့်ကို စီစစ်ကြီးကြပ် မေးခွန်းတေနဲ့ သတ်မဲ့သူကြီးလေ။ ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားရင်း မေးတဲ့…
Read More “မီးရဲ့ကိုကြီး” »
2025-10-24 09:13:11
“အော် သူ့အကောင့်လေး မီးစိမ်းနေပါလား” ဖုန်းလေးကို ကိုင်ပြီး Facebook လေးကို ဖွင့်လိုက်တော့ သီရီအကောင့်လေး မီးလေးစိမ်းနေတယ်လေ။ ဒါပေမယ့် တစ်ခါမှလည်း နှုတ်မဆက်ရဲတဲ့ ဘဝ။ “သီရိရေ ကိုယ့်မှာသာ ကိုယ့်အပြစ်နှင့် ကိုယ်ဖြစ်ခဲ့ရပြီ။ တို့နှစ်ယောက်ချစ်ခြင်းကို ကိုယ့်ရဲ့ ဇီဇာကြောင်မှုကြောင့် တို့တွေ ဝေးခဲ့ကြရတာ မဟုတ်လားလေ။ အားလုံး ကိုယ့်အပြစ်တွေပါကွာ” လို့ ဆွေးဆွေးမြေ့မြေ့လေးတွေးရင်း အတိတ်ကို ဇော်မိုး တစ်ယောက် တမ်းတပြီး မဆုံနိုင်တဲ့ ဘဝမို့ ဆွေးနေရတယ်လေ။ ”အော်သီရိရယ်” ကျနော်.. ရန်ကုန်အရှေ့ပိုင်းတက္ကလိုလ် lecture therater တည်ဆောက်ရေးမှာ အန်ဂျင်နီယာကန်ထရိုက်တာ အဖြစ်တာဝန်ယူခဲ့တယ်။ ရန်ကုန်ကနေပြီး အလုပ်သွားရတာလေ။ ကားမောင်းပြီးပေါ့။ ဖောင်ဒေးရှင်းလေး စတင်နေခဲ့တဲ့ အချိန်မှာ ပုံစံတွေက မတည်မငြိမ်၊ အခုတစ်မျိုး တော်ကြာတစ်မျိုး ဖြစ်နေတာကြောင့် မူလဒီဇိုင်းအတိုင်း…
Read More “သီရိရယ်” »
2025-10-24 09:09:34
ထူးဆန်းတဲ့အမွေ (အပိုင်း ၁) ရေးသားသူ – တပ်ကြပ်ကြီး (အချစ်တက္ကသိုလ်တွင် စတင် တင်ဆက်သည်။ ) ကျွန်တော့်နာမည်ကတော့ စဝ်ဟွမ်ကိုးလုံတဲ့။ ရင်းနှီးတဲ့သူတွေကတော့ ရှမ်းလေး လို့ ခေါ်ကြတယ်။ ကျွန်တော် (၁၈) နှစ် ရောက်တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့အဖိုး အသည်းအသန်ဖြစ်လို့ဆိုပြီး အကြောင်းကြားစာ ရောက်လာတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ပြင်ဦးမာလာမှာနေပြီး ဖိုးဖိုးက ယမုနရဌ မှာနေတယ်။ ကျွန်တော်မမွေးခင် နှစ်ပေါင်းများစွာထဲက ဖေဖေ စဝ်ခွန်ဖောင်းရဲ့မေမေ ဖွားဖွား မဟာဒေဝီနဲ့ ဖိုးဖိုးတို့ ကွာရှင်းခဲ့ကြတာမို့လို့ ကျွန်တော် မွေးကတည်းက အသွားအလာ အလွန်နည်းခဲ့ပါတယ်။ ဖေဖေရဲ့အဆိုအရတော့ ဖိုးဖိုးက သူနဲ့ကျွန်တော့်ကို ဖြစ်နိုင်ရင် အမြန်ဆုံးတွေ့ချင်တယ်တဲ့။ လေယာဉ်လက်မှတ်ပါ တစ်ခါထဲပို့ ပေးလိုက်တယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်တော်တို့ ယမုနရဌကို ထွက်လာခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံးကို ဖိုးဖိုး…
Read More “ထူးဆန်းတဲ့အမွေ (အပိုင်း ၁)” »
2025-10-23 21:45:19
ကျွန်တော့် ဂိုက်ဆရာမလေး (အပိုင်း ၇) ဇာတ်သိမ်း ရေးသားသူ – ၂၄ မျက်နှာ ခဏကြာတော့ သူမ ရေချိုးခေါင်းလျှော်ပြီး ထွက်လာလေသည်၊ သူမက ဒီနေ့အတွက် အပြာရောင်နှင့် အဖြူစင်းဖြင့် ပုံဖော်ထားသော ဂါဝန်ရှည်လေးကို ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်၊ မှန်တင်ခုံရှေ့တွင် သူမက လိုးရှင်းလိမ်းနေစဉ် ကျွန်တော်က သူမကိုကူညီပြီး… သူမရဲ့ ဆံနွယ်များကို dryer ဖြင့် မှုတ်ပြီးအခြောက်ခံပေးလေသည်၊ ပြီးနောက် ခေါင်းလိမ်းဆီပါ လိမ်းပေးလိုက်သေးသည်။ ပြီးတော့ မဝသုန်က သူမရဲ့ ခရီးသွားအိတ်ထဲကနေ ပျော်ပွဲစားထွက်ရာတွင် အောက်ခံအနေဖြင့် သုံးသော အဝတ်စအရှည်ကို ထုတ်လိုက်လေသည်၊ ကျွန်တော်က “ ပျော်ပွဲစားထွက်ရင်သုံးဖို့ ယူလာတာလား” “ ဟုတ်တယ်…ထင်းရှူးတောထဲ လမ်းလျှောက်ပြီးတော့ အဲ့မှာပဲ နေ့လည်စာစားကြမယ်လေ… ဒါကိုအခင်းအဖြစ် သုံးတာပေါ့… အဲ မောင်လည်း…
Read More “ကျွန်တော့် ဂိုက်ဆရာမလေး (အပိုင်း ၇) ဇာတ်သိမ်း” »
2025-10-20 13:09:57
ကျွန်တော့် ဂိုက်ဆရာမလေး (အပိုင်း ၆) ရေးသားသူ – ၂၄ မျက်နှာ ကဲကွာ…ဒီလောက်တောင်ရှိလှတာ… အပေါ်မရတော့အောက်ဆင်းတာပေါ့ဟု ဦးနှောက်ကတွေးမိကာစရှိသေးတယ်… ကျွန်တော့်ညာဘက်လက်က.. ဝမ်းဗိုက်ပြင်ကနေ အောက်ကိုဆင်းကာ သူမရဲ့ခေါင်းလောင်း ဘောင်းဘီနှင့် ပင်တီအောက်သို့ တန်းရောက်သွားလေသည်၊ ဟိုက်…. ကြမ်းပြီးရှတတ အဖုတ်မွှေးများနှင့် အဖုတ်တစ်ခုလုံးကို အုပ်ကိုင်မိလိုက်ကာမှ ကျွန်တော် ထိတ်လန့်မိသွားလေသည်၊ အစက ဒီအထိ ခရီးဆက်ရန်မရှိ။ ဘော်လီအောက်က ချိုဗူးကြီးနှစ်လုံးကိုသာ ကိုင်လိုသည်အထိသာရှိခဲ့သည်၊ သို့သော်… ဘော်လီကအပေါ်ကိုမတင်၍ မရတာကတစ်ကြောင်း… သူမပြုံးစိစိမျက်နှာပေးကို အူယားမိသွားတာကတစ်ကြောင်းမို့ အောက်ဆင်းမည်ဟု ကြံရွယ်မိစဉ်ပင်… အဖုတ်ကိုင်ခြင်းအနုပညာဝမ်းစာပြည့်ဝနေသော လူပျိုလက်တစ်စုံက အရင်ရောက်ရှိနေလေပြီ။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ မဝသုန်က အိပ်ချင်ယောင်မဆောင်နိုင်တော့… အဖုတ်ကိုအုပ်ကိုင်ထားသော ကျွန်တော့်လက်ကောက်ဝတ်ကို.. သူမလက်ကလာဆုပ်ကိုင်လေသည်… သဘောကမလုပ်နဲ့ပေါ့၊ သူမရဲ့အဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးကလည်း ကျွန်တော်မကိုင်ခင်ကတည်းက အနမ်းတွေရယ်… ရင်သားကိုဆုပ်ကိုင်ပေးမှုတွေကြောင့် အရည်ကြည်လေးတွေစိမ့်နေလေပြီ၊ ဘယ်လောက်ပဲမာနကြီးပါတယ်.. အိန္ဒြေရှိပါတယ်ပြောပြော…..
Read More “ကျွန်တော့် ဂိုက်ဆရာမလေး (အပိုင်း ၆)” »
2025-10-20 11:59:24
ကျွန်တော့် ဂိုက်ဆရာမလေး (အပိုင်း ၅) ရေးသားသူ – ၂၄ မျက်နှာ ဒီဇင်ဘာလကုန်ခါနီးတွင် မေဂျာဘောလုံးအသင်းခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ စီနီယာမှ မနက်အစောကြီးအဆောင်ရှေ့သို့ရောက်လာကာ လေ့ကျင့်ရန်အော်ခေါ်လေသည်၊ ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျင် ဇန်နဝါရီလပထမတစ်ပတ်လောက်မှ လေကျင့်ခန်းခေါ်ကာ ပြိုင်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်လေ့ရှိလေသည်၊ အသင်းခေါင်းဆောင်က အရင်နှစ်များထက် ပို၍တက်ကြွနေလေသည်၊ မနှစ်က ကျွန်တော်တို့မေဂျာအသင်းသည် စီမီးဖိုင်နယ်ရောက်မှ ပြုတ်သွားသောကြောင့် ဖလားပြန်ယူချင်၍၎င်း၊ အသင်းခေါင်းဆောင်က နောက်ဆုံးနှစ်ရောက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် မေဂျာအတွက် နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ဗိုလ်လုပွဲတွင် အနိုင်ယူချင်၍ ၎င်း၊ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် Training ကို စောစောစကာ၊ လေ့ကျင့်ခန်းကိုလည်း ယခင်နှစ်ကနှင့်မတူ အသေအကြေ မောင်းလေတော့သည်။ ယခုလည်း နံနက်ခင်း ၆ နာရီအချိန်တွင် ကစားသမားများက သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းအနေဖြင့် ဘောလုံးကွင်းကို အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် ပတ်ပြေးနေကြလေသည်၊ အအိပ်မက်သော ဟိန်းထက်က ကျွန်တော်ဘေးတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်…
Read More “ကျွန်တော့် ဂိုက်ဆရာမလေး (အပိုင်း ၅)” »
2025-10-19 20:13:55
ကျွန်တော့် ဂိုက်ဆရာမလေး (အပိုင်း ၄) ရေးသားသူ – ၂၄မျက်နှာ ဒုတိယနှစ် ဒုတိယအသုတ်ကိုဖြေဆိုပြီး၍ ကျောင်းနှစ်လနားနေချိန်တွင်ဖြစ်သည်၊ သီတင်းကျွတ်ပိတ်ရက်ဖြစ်၍ မိသားစုလုပ်ငန်းဖြစ်သော အထည်ဆိုင်ကို ခေတ္တပိတ်ထား၍ အိမ်တွင်အပျင်းထူးဟိုတွေးဒီတွေး အတွေးနယ်ချဲ့နေလေသည်၊ ဘာလိုလိုညာလိုလိုနှင့်ပင် ကျွန်တော်သည် ဒုတိယနှစ်အား ကောင်းမွန်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်လေသည်၊ ဆယ်တန်းအောင်ခါစတုန်းကတော့ တက္ကသိုလ်ရောက်ရင် ဘာတွေဘယ်လိုလုပ်မယ် ဟု စိတ်ကူးယဉ်ထားသမျှ တချို့တစ်ဝက်ကဖြစ်မြောက်၍ တစ်ဝက်ကတော့ လက်တွေ့ဘဝတွင် ဖြစ်ပေါ်လာရန် မလွယ်ကူချေ။ (ဥပမာ…အနည်းဆုံး တစ်နှစ်အောင်ချင်ရုံ မကျရုံ စာကျက်ဖို့တောင် မနည်းအားထုတ်ရလေသည်… စိတ်ကူးထဲကအတိုင်း ဒူးနှံနေ၍မရချေ😅) ရည်းစားထားမည်ဟူသော ဆန္ဒလည်းအထမြောက်ခဲ့သလို ကိုယ်ချစ်သော မဝသုန်ဖူးနှင့်လည်း ချစ်သူတွေဖြစ်လာခဲ့သည်မဟုတ်လော၊ အမှန်အတိုင်းဝန်ခံရလျင် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝတွင် လိင်ကိစ္စကို ခံစားရလိမ့်မည်ဟု မတွေးဖူးခဲ့ချေ…. အလွန်ဆုံး ရည်းစားနှင့် လက်ကိုင်ပါးနမ်း ဟိုကိုင်ဒီကိုင်လောက်နှင့်သာ ပြီးမည်ဟု တွေးထားလေသည်၊ ရည်းစားနှင့်မူ…
Read More “ကျွန်တော့် ဂိုက်ဆရာမလေး (အပိုင်း ၄)” »
2025-10-18 20:46:09